Supreme Court allows appeal against labor court decision for failure to consider specific sworn witness testimony.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding a labor dispute. The appellants argued that the lower court failed to consider a specific sworn witness certificate submitted during the appeal proceedings, which was distinct from standard witness testimony. The Court found that the lower court's reasoning did not explicitly address this unique evidence, creating a reasonable doubt that it was overlooked despite the appellant's submission. Consequently, the appeal was granted, the case was remanded for retrial before a new panel, and the respondent was ordered to pay the appellants' legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11)(c) and 671 of the Code of Civil Procedure; A failure by the court of first instance to explicitly consider specific sworn witness certificates submitted by parties constitutes a ground for appeal if the lower court's reasoning creates reasonable doubt regarding the evidence's evaluation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 999 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 999/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 14 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1)Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "… ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "… Ε.Π.Ε." που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2)ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "LINK ΑΝΩΝΥΜΗ BIOTEXNIKH ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΡΟΗΓΜΕΝΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ" και το διακριτικό τίτλο "LINK Α.Ε.." που εδρεύει στο Μoσχάτο Αττικής, 3)Γ. Ζ. του Γ., κατοίκου ..., 4)Μ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., και 5)Δ. Ν. του Π., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κυπριανό Μερεμέτη, που κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Σ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Ράπτη, που κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/7/2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2730/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 5483/2015 Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες την από 24/5/2016 αίτηση και τους από 9/1/2017 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική του δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Αποδεικτικό δε μέσο ιδιαίτερο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα αποτελούν και οι ένορκες βεβαιώσεις τρίτων προσώπων ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη ενώπιον όλων των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες, και στην τακτική διαδικασία το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή, (άρθρα 671 παρ.1, 270 παρ.2 του Κ.Πολ.Δικ., όπως ίσχυαν μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 του ν.2915/2001, των οποίων η ισχύς άρχισε από 1-1-2002 δυνάμει του άρθρου 15 του ν.2943/2001 και διήρκεσε μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.4335/23-7-2015).
Συνεπώς, εφόσον κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τη βασιμότητα πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, πρέπει να γίνεται μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκε υπόψη και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαιώσεως, άλλως θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 24/2011, 702/1999, 462/2007).
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες προς υποστήριξη του κατ' ουσίαν αβασίμου της ένδικης από 9-7-2010 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατ'αυτών αλλά και της νομίμως και παραδεκτώς προταθείσης ενστάσεώς των περί συνυπαιτιότητος του αναιρεσιβλήτου στον τραυματισμό του, στον οποίο στηρίζει της αγωγικές του αξιώσεις κατ'αυτών, επικαλέστηκαν ως προσκομιζόμενη με τις προτάσεις που υπέβαλαν κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, και συγχρόνως προσκόμισαν (εφόσον δεν γίνεται μνεία περί του αντιθέτου στην εν λόγω απόφαση), εκτός των άλλων, και την υπ' αριθ. 784/9-2-2015 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Κ.
Φ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών με την 10228γ/5-2-2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ναυπλίου I. Π. και για την απόδειξη της προηγούμενης νόμιμης και εμπρόθεσμης κλητεύσεως του αναιρεσιβλήτου για παράσταση κατά τη λήψη της αμέσως πιο πάνω ένορκης βεβαίωσης. Το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι, για το σχηματισμό της κρίσεώς του ως προς το κατ' ουσίαν βάσιμο της ένδικης από 9-7-2010 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά των αναιρεσειόντων, έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων, των οποίων την εξέταση επιμελήθηκαν οι διάδικοι και όλα εν γένει τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν τα διάδικα μέρη.
Από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, τις αιτιολογίες και το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία δεν μνημονεύει ειδικώς, όπως θα έπρεπε, ότι έλαβε υπόψη και την πιο πάνω με αριθ. 784/9-2-2015 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Κ. Φ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, η οποία αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διακρινόμενο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, δεν καθίσταται χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία βέβαιο, ενόψει της αντίθετης ουσιαστικής κρίσεως στην οποία κατέληξε, (κάνοντας κατά ένα μέρος δεκτή την αγωγή του αναιρεσιβλήτου), ότι και η εν λόγω ένορκη βεβαίωση λήφθηκε υπόψη και εκτιμήθηκε από το Εφετείο.
Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως που προβάλλεται με τους παραδεκτώς και εμπροθέσμως από 9-1-2017 ασκηθέντες με αυτοτελές δικόγραφο πρόσθετους λόγους αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη της πιο πάνω ένορκης βεβαίωσης είναι βάσιμος, και κατόπιν τούτου παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων της από 24-5-2016 αναιρέσεως.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττηθείς στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, που κατέθεσεν προτάσεις κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ 2 ΚΠολΔ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 5483/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300,00)ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 25 Μαΐου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 13 Ιουνίου 2017.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ