Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DU_1939_183 PL

Ustawa z dnia 30 marca 1939 r. o zmianie niektórych przepisów, dotyczących zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszów państwowych i zawodowych wojskowych.

9 Artikel / Bestimmungen · Polen
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Inhaltsübersicht (9)

Gesetzestext (9 Artikel)

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

W ustawie z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszów państwowych

i zawodowych wojskowych (Dz. U. R. P. z 1934 r. Nr 20, poz. 160), zmienionej dekretem

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 listopada 1935 r. (Dz. U. R. P. Nr 85, poz.

521) i ustawą z dnia 12 marca 1938 r. (Dz. U. R. P. Nr 17, poz. 125) wprowadza się

następujące zmiany

1)

art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „Uposażenie emerytalne wynosi po 15 latach służby

40% (czterdzieści procent) i wzrasta za każdy następny rok o 3% (trzy procent), a

dla oficerów wojska i marynarki wojennej o 4% (cztery procent), aż do 100% (sto procent)

podstawy wymiaru (art. 17), co sianowi pełny wymiar uposażenia emerytalnego. W przypadkach,

w których możliwe jest nabycie prawa do emerytury po krótszym okresie służby niż lat

15 (art. 9 ust. 2), uposażenie emerytalne wynosi do 10 lat służby włącznie 30% (trzydzieści

procent) i wzrasta za każdy następny rok służby do 15 lat służby włącznie o 2% (dwa

procent) podstawy wymiaru (art. 17).”;

2)

w art. 46

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

Zaopatrzenie emerytalne przyznaje i wymierza Minister Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.

”

,

b)

ust. 3 skreśla się;

3)

art. 47 otrzymuje brzmienie

„

Art. 47.

Warunki przenoszenia oficerów w stan spoczynku określają przepisy o służbie wojskowej

oficerów.

Przeniesienie w stan spoczynku zawodowego podoficera lub szeregowca następuje w jednym

z poniżej wyszczególnionych przypadków

A.

na własną prośbę

a)

gdy przekroczył 55 lat życia;

b)

gdy uzyskał prawo do pełnego uposażenia emerytalnego i ukończył 53 lata życia;

B.

na własną prośbę lub z urzędu

c)

jeżeli z powodu ułomności cielesnej lub z powodu upadku sił fizycznych lub umysłowych

stał się trwale niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej;

C.

z urzędu

d)

gdy przekroczył wiek, przewidziany przepisami o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców;

e)

gdy, pozostając w stanie nieczynnym z powodu niezdolności do służby, albo z powodu

zredukowania etatów, przekroczył termin pozostawania w stanie nieczynnym, ustalony

przepisami o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców;

f)

gdy zostaje zwolniony z czynnej służby na skutek nieodnowienia z nim zobowiązania

do dalszej zawodowej służby wojskowej pomimo jego prośby, ani też nie otrzyma stanowiska,

należnego mu w myśl przepisów o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców.

D.

Minister Spraw Wojskowych może ponadto przenieść podoficera zawodowego na jego prośbę

w stan spoczynku w przypadku posiadania przez niego 20 lat, zaliczalnych do wysługi

emerytalnej, w tym co najmniej 17 lat faktycznie spędzonych w służbie wojskowej.

”

;

4)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

Przy wymierzaniu uposażenia emerytalnego zawodowym wojskowym, należącym do personelu

latającego lotnictwa wojska i marynarki wojennej i zawodowym wojskowym, zaokrętowanym

na okrętach podwodnych w kampanii, czas przydziału do personelu latającego lub zaokrętowania

liczy się do wysługi emerytalnej podwójnie.

Przepisu ustępu poprzedzającego nie stosuje się do

a)

oficerów technicznych i podoficerów specjalistów, odbywających loty w charakterze

wykonawców swej służby, którym czas przydziału do personelu latającego liczy się do

wysługi emerytalnej w stosunku 45 dni za 1 miesiąc służby,

b)

lekarzy lotniczej służby zdrowia, którym służba w lotnictwie liczy się do wysługi

emerytalnej pojedynczo.

Przy wymierzaniu uposażenia emerytalnego zawodowym wojskowym, zaokrętowanym na okrętach

nawodnych (statkach, obiektach pomocniczego taboru pływającego), w kampanii czas zaokrętowania

liczy się do wysługi emerytalnej w stosunku 40 dni za 1 miesiąc służby.

Wojskowym zawodowym czas, przebyty w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza, zalicza się

do wysługi emerytalnej w stosunku 40 dni za 1 miesiąc służby, a podoficerom zawodowym

żandarmerii czas, przebyty w jednostkach organizacyjnych żandarmerii, w stosunku 35

dni za 1 miesiąc służby.

Przepisy ust. 1, 2, 3 i 4 stosuje się wyłącznie do okresów służby, odbytej w czasie

pokoju.

Zawodowemu wojskowemu, przeniesionemu w stan spoczynku i powołanemu w czasie wojny

do czynnej służby wojskowej, wymierza się przy ponownym przeniesieniu w stan spoczynku

uposażenie emerytalne, obliczone z uwzględnieniem czasu, spędzonego ponownie w czynnej

służbie, w granicach art. 19 ustawy niniejszej, uwzględniając jednak ewentualne nominacje

(awanse).

”

;

5)

w art. 105 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

Za służbę w wojsku polskim uważa się również

a)

służbę wojskową, odbytą w polskich formacjach wojskowych, uznanych przez Państwo oraz

odbytą przed dniem 1 sierpnia 1914 r. służbę w polskich organizacjach wojskowych,

b)

służbę wojskową, odbytą po dniu 1 czerwca 1917 r. w b. armii austro-węgierskiej przez

b. żołnierzy Legionów Polskich i Polskiego Korpusu Posiłkowego, jeżeli służbę w formacjach

polskich pełnili co najmniej do dnia 31 maja 1917 r.,

c)

okres więzienia lub internowania ze względów politycznych przez b. władze austriacko

- węgierskie i niemieckie b. żołnierzy Legionów Polskich, Polskiego Korpusu Posiłkowego

i Polskiej Siły Zbrojnej, jeżeli przed uwięzieniem lub internowaniem pełnili służbę

w tych formacjach

”

.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

(1)

Zawodowy wojskowy, który w czasie pokoju wskutek niezawinionego nieszczęśliwego wypadku,

wynikłego z powodu lub w czasie pełnienia obowiązków służbowych, stał się według orzeczenia

wojskowo-lekarskiej komisji rewizyjnej trwale niezdolny do służby stałej i utracił

całkowitą zdolność do pracy zarobkowej (100% niezdolności), otrzymuje, niezależnie

od uposażenia emerytalnego, jednorazowe odszkodowanie w wysokości dwuletniego uposażenia,

stanowiącego podstawę wymiaru uposażenia emerytalnego.

(2)

Odszkodowanie, przewidziane w ust. 1, otrzymuje również zawodowy wojskowy jednostki

organizacyjnej żandarmerii lub jednostki organizacyjnej Korpusu Ochrony Pogranicza,

który w związku z pełnieniem służby bezpieczeństwa stał się trwale niezdolnym do służby

wojskowej i utracił całkowicie zdolność do pracy zarobkowej (100% niezdolności) wskutek

popełnionego na jego osobie czynu karalnego.

(3)

Jeżeli zawodowy wojskowy z przyczyn, wymienionych w ust. 1 lub 2, utracił życie, jednorazowe

odszkodowanie otrzymuje pozostała po nim wdowa lub sieroty.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

(1)

Zawodowi wojskowi, którzy w dniu wejścia w życie ustawy niniejszej są uczestnikami

Państwowego Zakładu Emerytalnego, przestają być nimi z tym dniem.

(2)

Skarb Państwa przejmuje od Państwowego Zakładu Emerytalnego wypłatę zaopatrzeń, przyznanych

przez Zakład zawodowym wojskowym oraz wdowom i sierotom po nich.

(3)

Terminy przejęcia wypłaty (ust. 2) oraz przekazania Ministrowi Spraw Wojskowych akt

i ewidencji osób, wymienionych w ust. 1 i 2, określi Minister Skarbu w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych.

(4)

Zasady rozrachunku pomiędzy Skarbem Państwa a Państwowym Zakładem Emerytalnym z tytułu

uczestnictwa zawodowych wojskowych w Zakładzie określi rozporządzenie Rady Ministrów.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

Zawodowi wojskowi b. państw zaborczych, uprawnieni do zaopatrzenia emerytalnego na

podstawie przepisów art. 102, 103, 105 i 108 ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym funkcjonariuszów państwowych i zawodowych wojskowych, jeżeli nie zgłosili

swych roszczeń do tego zaopatrzenia do dnia wejścia w życie ustawy niniejszej, bądź

nie zgłoszą ich w ciągu dni trzydziestu od dnia jej ogłoszenia, tracą prawo do zaopatrzenia

emerytalnego ze Skarbu Państwa.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

Ilekroć ustawa z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszów

państwowych i zawodowych wojskowych lub ustawa niniejsza używa określenia „zawodowy

wojskowy”, rozumieć należy przez to i żołnierza służby stałej.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Skarbu

i Ministrowi Spraw Wojskowych.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 31 marca 1939 r.

(2)

Przepisy art. 1 pkt 1) obowiązują w stosunku do żołnierzy służby stałej wojska i marynarki

wojennej, z którymi rozwiązano stosunek służbowy na podstawie przepisów dekretu Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 12 marca 1937 r. o służbie wojskowej oficerów (Dz. U. R. P.

Nr 20, poz. 128) oraz w stosunku do pozostałych po nich wdów i sierot - od dnia 18

marca 1937 r.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

Warunki przenoszenia oficerów w stan spoczynku określają przepisy o służbie wojskowej

oficerów.

Przeniesienie w stan spoczynku zawodowego podoficera lub szeregowca następuje w jednym

z poniżej wyszczególnionych przypadków

A.

na własną prośbę

a)

gdy przekroczył 55 lat życia;

b)

gdy uzyskał prawo do pełnego uposażenia emerytalnego i ukończył 53 lata życia;

B.

na własną prośbę lub z urzędu

c)

jeżeli z powodu ułomności cielesnej lub z powodu upadku sił fizycznych lub umysłowych

stał się trwale niezdolny do pełnienia zawodowej służby wojskowej;

C.

z urzędu

d)

gdy przekroczył wiek, przewidziany przepisami o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców;

e)

gdy, pozostając w stanie nieczynnym z powodu niezdolności do służby, albo z powodu

zredukowania etatów, przekroczył termin pozostawania w stanie nieczynnym, ustalony

przepisami o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców;

f)

gdy zostaje zwolniony z czynnej służby na skutek nieodnowienia z nim zobowiązania

do dalszej zawodowej służby wojskowej pomimo jego prośby, ani też nie otrzyma stanowiska,

należnego mu w myśl przepisów o służbie wojskowej podoficerów i szeregowców.

D.

Minister Spraw Wojskowych może ponadto przenieść podoficera zawodowego na jego prośbę

w stan spoczynku w przypadku posiadania przez niego 20 lat, zaliczalnych do wysługi

emerytalnej, w tym co najmniej 17 lat faktycznie spędzonych w służbie wojskowej.

Dz.U. 1939 nr 28 poz. 183 notInForce

Przy wymierzaniu uposażenia emerytalnego zawodowym wojskowym, należącym do personelu

latającego lotnictwa wojska i marynarki wojennej i zawodowym wojskowym, zaokrętowanym

na okrętach podwodnych w kampanii, czas przydziału do personelu latającego lub zaokrętowania

liczy się do wysługi emerytalnej podwójnie.

Przepisu ustępu poprzedzającego nie stosuje się do

a)

oficerów technicznych i podoficerów specjalistów, odbywających loty w charakterze

wykonawców swej służby, którym czas przydziału do personelu latającego liczy się do

wysługi emerytalnej w stosunku 45 dni za 1 miesiąc służby,

b)

lekarzy lotniczej służby zdrowia, którym służba w lotnictwie liczy się do wysługi

emerytalnej pojedynczo.

Przy wymierzaniu uposażenia emerytalnego zawodowym wojskowym, zaokrętowanym na okrętach

nawodnych (statkach, obiektach pomocniczego taboru pływającego), w kampanii czas zaokrętowania

liczy się do wysługi emerytalnej w stosunku 40 dni za 1 miesiąc służby.

Wojskowym zawodowym czas, przebyty w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza, zalicza się

do wysługi emerytalnej w stosunku 40 dni za 1 miesiąc służby, a podoficerom zawodowym

żandarmerii czas, przebyty w jednostkach organizacyjnych żandarmerii, w stosunku 35

dni za 1 miesiąc służby.

Przepisy ust. 1, 2, 3 i 4 stosuje się wyłącznie do okresów służby, odbytej w czasie

pokoju.

Zawodowemu wojskowemu, przeniesionemu w stan spoczynku i powołanemu w czasie wojny

do czynnej służby wojskowej, wymierza się przy ponownym przeniesieniu w stan spoczynku

uposażenie emerytalne, obliczone z uwzględnieniem czasu, spędzonego ponownie w czynnej

służbie, w granicach art. 19 ustawy niniejszej, uwzględniając jednak ewentualne nominacje

(awanse).

Fragen Sie sich, wie diese Gesetzesbestimmung auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Erlass zusammen mit Rechtsprechung, Kommentaren und verwandten Gesetzesbestimmungen in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →