Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DU_1924_963 PL

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Skarbu z dnia 22 października 1924 r. o taryfie wynagrodzenia świadków w sprawach karnych na obszarze mocy obowiązującej austrjackiej ustawy o postępowaniu karnem z 1873 r.

9 Artikel / Bestimmungen · Polen
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Inhaltsübersicht (9)

Gesetzestext (9 Artikel)

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

§ 1.

Rozporządzenie

z dnia 7 sierpnia 1920 r.

świadków, znawcóW

i tłumaczów w postępowaniu kamem (Dz. U. R. P.

N2 75 poz. 515) uleg a następującym zmianom

a) w ustępie drugim art. 3 kwotę "2-10 mk."

zastę puje się kwotą: "50 gr. - 1 zł. 50 gr.";

b) w us tępie pierwszym art. 11 kwotę "ośmiu

marek" zastępuje się kwotą "jednego złotego",

a kwotę "osiemdziesięciu marek" kwotą "dzie-

w przedm iocie wynagrodzenia

N2106.

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

§ 2. Koszta podróży wymierzane będą według

przepisów §§ 3-7 i 9 roz. austr. Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 1897 r. (Dz. P. P.P.

N~ 221) i według § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 7 sierpnia 1920 r. (Dz. U. 'R.

P. N!! 75 poz. 515).

.

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

§ 3. Koszta pobytu składają .się z wydatków

na wyżywienie i nocleg. Stośownie do miejscowych

stosunków, wyżywne wynosi 50 gr. - 3 zł., a noclegowe 1 zł. - 4 zł.

Wyżywne obejmuje zwrot koniecznych wy~

datków na obiad, noclegowe zaś zwrot- koniecznych

wydatków na wieczerzę, nocleg i śniadanie.

Świad kowi, przesłuchanemu w miejscu jego zamieszkania lub pobytu, nie należy się ani wyżywne

ani noclegowe.

Świadek może żądać odszkodowania za .

czasu tylko wtedy, gdy ta strata przyprawiła

go o dotkliwy tszczerbek w codziennym zarobku.

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

§ 5. Wprowadza si~ następującą taryfę wynagrodzenia świadków za stratę czasu przez jeden

dzień

sięciu złotych";

c) po artykule 14 wprowadza się artykuł 15 o następującem brzmieniu: "Lekarze znawcy otrzymują n ależytoś ci w my śl osobnych przepisów";

kwotę, "os iemdzie sięciu marek "

zastępuje się kwotą "dziesięciu złotych";

w art. 19 kw otę "ośmiu marek" zastępuje się

kwotą "jednego złotego" , kwotę "osiemdziesięciu marek ", kwotą

"dziesięciu złotych",

a sło wa "po marce za każdą stronę z 32

Iinjami pisma" zastępuje się słowami "po

GRUPl\ Zf\ROBKOWl\

d) wa rt. 18

e)

o

I.

20 groszy za każdą stronę z 32 linjami pisma";

f) wart. 20 kwotę "pięciu marek" zastępuje się

kwotą

"jednego złotego".

§ 2. Rozporządze nie niniejsze wchodzi w życie

na obszarze, na którym o bowiązuje austrjacka ustawa o postępowaniu karnem z 1873 r., z dniem

1 stycznia 1925 r.

Minister Sprawiedliwości: WI. Wyganowski

Minister Skarbu: W. arabski

963.

Rozporządzenie

Ministra Sprawiedliwości

w porozumieniu z Ministrem Skarbu

II.

z dnia 22 października 1924 r.

o taryfie wynagrodzenia świadków w sprawach

karnych na obszarze mocy obowiązującej austrJackiej ustawy o postępowaniu karnem z 1873 r.

Na zasadzie § 383 austr. ustawy o postęp ow a­

niu kamem w brzmieni u ustawy z dnia 16 ' lipca

1920 r. (Dz. U. R. P. N2 67 poz. 453) zarządza się

co następuje

§ 1. Świadkowi należy się zwrot kosztów koniecznych, wywołanych podróżą do miejsca przesłu­

chania, pobytem także i podróżą powrotną.

Dla świad· Dla świad- · "ków zaków zamieszkalycp mleszkalych

w siedzibaoh w innych

sądów okręmiejscogowych

wośc i ach

- - zl.-- _ _ zl.

III.

Robotnićy bez wykształ­

cenia przygotowawczego,

przemysłowego lub zawodowego, żyjący z zarobku dzien nego od sztuki

lub tygodniowego, wyrobnicy, posługacze pubiiczni, sługi, st~óże leś­

ni i polowi, o ile nie są

sług a mi rządowymi, gospodarze wiejscy, posiadający małe grunta i zm uszeni zarabiać pobocznie

na swe utrzymanie lub

utrzymujący , się z tego,

co sobie wymówili przy

odstą pieniu gruntu • . 0.50 -1.50

0.50-1

Robotnicy w przedsię­

biorstwach

górniczych

i robotnicy z wykształce niem przygotowawczem,

przelllysłowe m lub zawodo we m, żyjący z zarobk u

dziennego od sztuki lub

tygodniowego • • . •

1

Rękodzielnicy

i drobni

przemysłowcy, którzy sarni są czynni w swoim

przemyśle, obnoścy, ajen-

ci, komisanci podróżują­

cy, którzy pobierają prowizję; subjekci hwd lowi

-2

-2

~.

Ni 106.

Dziennik Ustaw. Poz. 963 i 964.

Dla świadkdlw za-

GRUPR ZRROBKOWl\

lV.

v.

Dla świadk6w zami eszkałych mieszkalych

w siedzibach w innych

sądów okręmiejsco~wy~~

wościach

zł.

. zł.

I osoby, których zarobek dochodzi podobnych

granic. • • • • • • 1 -3

Właściciele i dzierża wcy

gospodarstw wiejskich,

z których intrata zapewnia lm całkowiteutrzymanie, o ile nie tylko

kierują

gospodarstwem

rolnem i nadzorują je,

lecz zmuszeni są sami

także pracować w tern

gospodarstwie i którzy

wykażą, że przez stratę

czasu ponoszą w swojem

zarobkowaniu dotkliwy

uszczerbek • • • •

1-3

Nauczyciele prywatni,

osoby z wykształceniem

. uniwersyteckiem lub podobnym zawode m, inni

świadkowie nie należący

do grupy I - IV, którzy

wykażą, że przez stratę

czasu ponoszą w swoim

zarobku dotkliwy uszczerbek. • . • • • • • 2 -8

1

-2

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

§ 9. Rdwo kaci i notarjusze, kandydaci adwokatury i notarjatu nie mogą domagać się wyn<:lgrodzeniiil według taryfy adwokackiej lub notarjalnej.

Wynagrodzeni a za stratę czasu mogą oni żądać tylko

o tyle, o ile takie prawo przysługuje wogóle świad­

kom (§ 4).

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

§ 12. Rozporząd z enie niniejsze wchodzi w ży­

cie na obszarze, na którym obo wiązuj e austrjacka

ustawa o pos tęp owaniu kamem z r. 1873, z dniem

1 stycznia 1925 r.

Minister Sprawiedliwości: WI. Wyganowski

Minister Skarbu: W. arabski

964.

Ministra Sprawiedliwości

w porozumieniu z Ministrem Skarbu

Rozporządzenie

2

-5

Przy stosowaniu taryfy należy zazwyczaj

wymierzać wynagrodzenie według

unormowanych

kwot minimalnych; wolno jednak uwzg lę dniać warunki bytu i zarobkowania poszczegóinych do tej sa. mej grupy należących osób i w miarę tego przyznawać im wynagrodzenie wyższe n iż kwoty minimalne.

.

Pozatem można przyznawać kwoty niższe od

kwot minimalnych, jeżeli ze względu na stosunki

miejscowe i osobę świadka minimalna kwota wynagrodzenia taryfowego byłaby widocznie zbyt wysoką.

Oskarżyciel prywatny nie ma prawa żą­

dać przyznania należności świadka; inni poszkodowani mają to prawo tylko wówczas, gdy ich wezwano

celem przesłuc h an i a jako świadków.

§ 7.

Fun kcjonarjuszom państwo wym w czynnej

(art. 1 i art. 102 ustawy z dnia 9 paździer­

nika 1923 r.-Dz. U. R. P. NQ 116 poz. 924) należy

przyznawać koszta podróży i diety dzien ne według

norm ustańowionych dla podróży służbowych, jeśli

okoliczności, ,o których zeznawać mają, pozostają

w ~wiązku z wykonaniem ich urzędu lub służby.

Przepis ustępu pierwszego nie stosuje się do

niższych funkcjonarjuszó w państw o wych, jeśli przybywają z miejscowości odległej nie ponad 15 kilometrów od Siedziby sądu wzywającego.

Jeśli według ,nini ejszego paragrafu państwowym

funkcjona rjuszom wezwanym w charakterze świ adków

§ 8.

nie należą się koszta p od róży i diety dzienne według norm usta nowionych dla podróży służ bowych,

stosuje s i ę pod względem wynagrodzenia tych osób

wezwanych w charakterze świadków postanowienia

ogólne.

I

Przepisy ustępu pierwszego i drugiego niniejszego paragrafu stosuje się ta kże do funkcjonarjuszów

państwowy ch, konwojujących osoby wezwane do sądu.

§ 10. Sposób wynagrodzenia osób wojskowych

w czynnej służbie, Idó rzy stają jako świadkowie przed

sądem karnym, znajdującym się poza ich miejscem

slużbowem określają osobne przepisy.

§ 6.

służbie

1471

z dnia 22 października 1924 r.

w sprawie wynagrodzenia osób wojskowych,

wzywanych w charz!kterze ś wiadków w postę­

powaniu karno - sądowem na obszarze mocy

obowiązuj ącej austrjackiej ustawy o post«1POwaniu karnem.

Na zasadzie § 383 ustawy o postępowaniu karnem w brzmieniu ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.

(Dz. U. R. P. N2 67 poz. 453) zarządza się co następuje

§ 1. Osobom wojskowym, pozostającym w czynnej służbie, wzywańym w charakterze świadków przez

sąd karny, znajdujący się poza ich miejscem służbo·

wem, należy p rzyzn aw ać koszta pod róży i diety

dzie nne według norm, ustanowionych dla podróży

służbo wych

osób wojskowych, jeśli okoliczności,

o których zeznawać mają, pozostają VI związku z wykonani em ich stanowiska lub służby.

Mimo istnieni a tych warunków przepis powyższy nie ma zastosowania do osób, które nie posiadają stopn ia oficerskiego ( równorzędnego) i przybyw ają z miejscowości, odległej nie ponad 15 kilometrów od siedziby sądu wzywającego.

§ 2. Jeśli według nini ejszego rozporządzenia

osobom wojskowym wezwanym w charakterze świad­

ków nie naJeżą się koszta podróży i diety dzienne

według norm ustanowi onych dla podróży słu żb owych,

stosuj e się pod względem wynagrodzeni a tych osób

Dz.U. 1924 nr 106 poz. 963 notInForce

,

I

Dziennik Ustaw. Poz. 962 i 963.

962.

Rozporządzenie

Ministra · Sprawiedliwości

w porozumieniu z Ministrem Skarbu

z dnia 22 października 1924 r.

zmieniające

rozporządzenie z dnia 7 sierpnia

świadków, znawców

tłumaczów w postępowaniu karnem (Dz. U.

1920 r. o wynagrodzeniu

i

R. P• .N!! 75, poz. 515).

Na zasadzie art. 6 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r.

(Dz. U. R. P. N!! 67 poz. 453) i § 383 austrjackiej

ustawy o postępowaniu kamem zarządza się co następuje

Fragen Sie sich, wie diese Gesetzesbestimmung auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Erlass zusammen mit Rechtsprechung, Kommentaren und verwandten Gesetzesbestimmungen in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →