Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DU_1924_63 PL

Ustawa z dnia 19 grudnia 1923 r. w przedmiocie wykonania decyzji Rady Ligi Narodów z dnia 17 lipca 1922 r. o uregulowaniu ubezpieczeń społecznych na terytorjach dawniej niemieckich, odstąpionych Polsce bezpośrednio na podstawie Traktatu Wersalskiego, oraz w przedmiocie dodatków świadczeń na podstawie tej decyzji.

14 Artikel / Bestimmungen · Polen
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Inhaltsübersicht (14)

Gesetzestext (14 Artikel)

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Do udzielania świadczeń w miejsce dawniejszych niemieckich kas chorych w myśl postanowień

art. 1 § 2 ust. 1 decyzji Rady Ligi Narodów z dnia 17 lipca 1922 r. o przekazaniu

przez Rząd Niemiecki Rządowi Polskiemu kapitałów i rezerw, dotyczących funkcjonowania

ubezpieczeń społecznych na terytoriach niemieckich, odstąpionych Polsce (Dz. U. R.

P. z 1923 r. № 70 poz. 550), zobowiązane są właściwe terytorialne kasy chorych, utworzone

na podstawie ustawy z dnia 19 maja 1920 r. o obowiązkowem ubezpieczeniu na wypadek

choroby (Dz. U. R. P. № 44 poz. 272).

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Członkostwo w kasie zastępczej niemieckiej, zachowane w myśl art. 1 § 5 decyzji, powołanej

w art. 1 niniejszej ustawy, nie zwalnia od obowiązku ubezpieczenia na wypadek choroby

w myśl postanowień ustawy z dnia 19 maja 1920 r.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Zobowiązania do wypłacania odszkodowań za nieszczęśliwe wypadki i wogóle do przeprowadzania

ubezpieczeń od wypadków, które w myśl art. 1 §§7-10 decyzji, powołanej w art. 1 niniejszej

ustawy, ciążą na Rządzie Polskim, względnie na instytucji ubezpieczeniowej (Versicherungsträger)

ciążyć będą

a)

na Ubezpieczalni Krajowej, Wydział ubezpieczeń od wypadków w Poznaniu, o ile w myśl

przepisów Ordynacji Ubezpieczeń Rzeszy z dnia 19 lipca 1911 r. przeprowadzenie tych

ubezpieczeń należało do przemysłowych spółek zawodowych, spółki zawodowej morskiej,

oraz do władz, urzędów i instytucji publicznych, nie wymienionych w punkcie c) niniejszego

artykułu;

b)

na Zakładzie Ubezpieczeń od wypadków w rolnictwie w Poznaniu, o ile przeprowadzenie

ubezpieczeń w myśl niemieckiej Ordynacji Ubezpieczeń należało do spółek zawodowych

rolnych;

c)

na władzach i urzędach państwowych i komunalnych, względnie innych instytucjach publicznych,

które wstąpiły zakresem swego działania w miejsce odpowiednich niemieckich władz,

urzędów i instytucji publicznych, przeprowadzających ubezpieczenia wypadkowe.

W razie wątpliwości, które z zakładów ubezpieczeniowych, władz, urzędów i instytucji

publicznych winny wykonywać zobowiązania, wymienione w ustępie 1 niniejszego artykułu,

rozstrzyga Minister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Zobowiązania Rządu Polskiego, względnie instytucji ubezpieczeniowych, do udzielania

świadczeń z ubezpieczenia na wypadek niezdolności do pracy, na starość i na korzyść

pozostałych po ubezpieczonych rodzin, określone w art. 1 §§ 14-16 decyzji, powołanej

w art. 1 niniejszej ustawy, ciążyć będą z wyjątkiem obowiązku wypłaty dodatków państwowych,

przewidzianych w § 1285 Ordynacji Ubezpieczeniowej Rzeszy

a)

na Kasie Emerytalnej robotników Polskich Kolei Państwowych w b. zaborze pruskim, Oddział

A, o ile ubezpieczenia wykonywała w Niemczech Kasa Emerytalna Prusko-Heskiego Związku

Kolejowego, Oddział A;

b)

na Ubezpieczalni Krajowej w Poznaniu we wszystkich innych wypadkach.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Zobowiązania Polski, względnie polskiej instytucji ubezpieczeniowej, do udzielania

świadczeń z tytułu ubezpieczenia funkcjonarjuszów, unormowanego niemiecką ustawą z

dnia 20 grudnia 1911 r. (Niem. Dz. U. P. № 68), określone w art. 1 §§ 21 i 23 decyzji

Rady Ligi Narodów, ciążyć będą na Ubezpieczalni Krajowej w Poznaniu, Wydział ubezpieczenia

urzędników prywatnych.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Zobowiązania, wymienione w art. 3-5 niniejszej ustawy, wykonywane być winny podług

stanu uprawnień w dniu, od którego zobowiązania do wypłaty świadczeń przechodzą na

instytucje polskie, a to w takiej ilości marek polskich, w jakiej uprawnienia wyrażone

są w markach niemieckich. Kwoty, wypłacone już uprawnionym przez instytucje ubezpieczeniowe

na poczet świadczeń, należnych na podstawie decyzji Rady Ligi Narodów, będą przy wypłacie

potrącone.

Rozporządzenie Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 22 stycznia 1921 r. w sprawie

opieki nad osobami, które mieszkają w b. dzielnicy pruskiej, a mają roszczenia do

zagranicznych organów rządowych, przeprowadzających ubezpieczenie od wypadków (Dz.

Urz. Min. b. Dz. Pr. № 12 poz. 81) i rozporządzenie Ministra b. Dzielnicy Pruskiej

z dnia 30 października 1920 r. w sprawie opieki nad osobami, które mieszkają w b.

dzielnicy pruskiej, a mają roszczenia do zagranicznych spółek zawodowych rolniczych

(Dz. Urz. Min. b. Dzielnicy Pruskiej № 75, poz. 507) tracą moc obowiązującą. Do uprawnionych

do poboru świadczeń w myśl niniejszej ustawy stosują się obowiązujące przepisy prawne

o dodatkach drożyźnianych dla pobierających renty na podstawie Ordynacji Ubezpieczeniowej

Rzeszy z dnia 19 lipca 1911 r., przyczem jednak dodatki drożyźniane do rent wypadkowych

pokrywane będą w całości przez instytucje ubezpieczeniowe, wymienione w art. 3 niniejszej

ustawy. Temsamem traci moc obowiązującą przepis, zawarty w ostatnim zdaniu art. 13

ustawy z dnia 2 lipca 1921 r. (Dz. U. R. P. № 64 poz. 398), wprowadzającej dodatki

drożyźniane do rent, ustalonych na podstawie ustaw Rzeszy Niemieckiej o ubezpieczeniu

od nieszczęśliwych wypadków w przemyśle i rolnictwie.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Uprawnionemi do poboru świadczeń z ubezpieczenia w kasach brackich (Knappschaftsvereine)

w myśl postanowienia art. 1 § 26 decyzji, powołanej w art. 1 niniejszej ustawy, są

wszystkie osoby, które w dniu wejścia w życie tej decyzji mieszkały w Polsce i którym

według statutu jednej z niemieckich kas brackich przysługiwało w tym terminie prawo

do świadczeń. Świadczenia wypłacane będą podług stanu uprawnień w dniu wejścia w życie

decyzji Rady Ligi Narodów z dnia 17 lipca 1922 r. w takiej ilości marek polskich,

w jakiej uprawnienia wyrażone są w markach niemieckich. W razie śmierci rencisty uprawnione

są do poboru świadczeń osoby, po nim pozostałe, na warunkach i podług norm, obowiązujących

we właściwej kasie brackiej w dniu wejścia w życie decyzji Rady Ligi Narodów.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Zobowiązania Rządu Polskiego do udzielania świadczeń z ubezpieczenia w kasach brackich,

określone w art. 1 § 26 decyzji, powołanej w art. 1 niniejszej ustawy, ciążyć będą

na Ubezpieczalni Krajowej w Poznaniu, której zarząd decydować będzie bez współudziału

powiatowych urzędów ubezpieczeń o uprawnieniu do poboru świadczeń. Przeciw decyzji

zarządu Ubezpieczalni przysługuje uprawnionym prawo odwołania się w tym samym toku

instancji i według tych samych zasad postępowania, jakie obowiązują w b. dzielnicy

pruskiej dla ubezpieczeń na wypadek niezdolności do pracy, na starość i na korzyść

pozostałych rodzin, przyczem dla terytorjum działania Wyższego urzędu ubezpieczeń

w Toruniu właściwy jest ten urząd, we wszystkich innych wypadkach - Wyższy urząd ubezpieczeń

w Poznaniu.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Pobierający renty z kas brackich w myśl art. 7 niniejszej ustawy otrzymywać będą aż

do odwołania dodatki drożyźniane w tej samej wysokości, co pobierający renty z ubezpieczenia

na wypadek niezdolności do pracy, na starość i na korzyść pozostałych rodzin. W razie

zejścia się obu tych dodatków u jednego uprawnionego, zmniejszony zostaje dodatek

do rent z kas brackich o połowę.

Dodatki do rent wypłacane będą łącznie z rentami.

Ciężar tych dodatków ponosi Skarb Państwa.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Na Kasie Emerytalnej robotników Polskich Kolei Państwowych w b. zaborze pruskim, Oddział

B, ciążyć będą zobowiązania Kasy Emerytalnej Prusko - Heskiego Związku Kolejowego,

Oddział B, wobec ubezpieczonych i uprawnionych do świadczeń, przyczem postanowienia

§§ 13-18 decyzji, powołanej w art. 1 niniejszej ustawy, znajdą odpowiednie zastosowanie.

Dz.U. 1924 nr 7 poz. 63 notInForce

Minister Pracy i Opieki Społecznej ustali w porozumieniu z Ministrem Skarbu kwoty,

jakie na skutek ogólnego rozrachunku z Niemcami oraz w uwzględnieniu obciążenia finansowego,

wynikającego z przejęcia zobowiązań, określonych w niniejszej ustawie, wypłacić należy

poszczególnym zakładom ubezpieczeniowym, władzom, urzędom i instytucjom publicznym

z ryczałtowego odszkodowania, otrzymanego od Rządu Niemieckiego na podstawie art.

3 decyzji, powołanej w art. 1 niniejszej ustawy.

Fragen Sie sich, wie diese Gesetzesbestimmung auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Erlass zusammen mit Rechtsprechung, Kommentaren und verwandten Gesetzesbestimmungen in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →