Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DU_1923_416 PL

Ustawa z dnia 17 maja 1923 r. zmieniająca niektóre postanowienia ustawy z dnia 5 sierpnia 1922 r. o zaopatrzeniu emerytalnem wojskowych i ich rodzin.

16 Artikel / Bestimmungen · Polen
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Inhaltsübersicht (16)

Gesetzestext (16 Artikel)

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 5 ustawy z dnia 5 sierpnia 1922 r. „o zaopatrzeniu emerytałnem wojskowych i

ich rodzin” (Dz. U. R. P. № 68 poz. 616) wstawia się w wierszu przedostatnim po słowach

„niniejszej ustawy” wyrazy: „w obu wypadkach”.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 7 tejże ustawy dodaje się na końcu następujące ustępy

„

Dziesięcio, względnie pięcioletni okres służby wojskowej, wymagany w art. 3 i 5 oraz

w pierwszym ustępie art. 10, i trzydziesto, względnie dwudziestoletni okres, wymagany

w art. 7 punkt d, obejmują faktyczną służbę wojskową według czasu kalendarzowego od

dnia jej rozpoczęcia.

Do czasokresów, wymienionych w poprzednim ustępie, wlicza się czas służby, przewidzianej

w punktach b) i d) art. 12 niniejszej ustawy

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 9 tejże ustawy zamiast pierwszego ustępu wstawia się ustęp w następującem brzmieniu

„

Podstawę do wymierzenia uposażenia emerytalnego startowi płaca podstawowa wraz z dodatkami

za wysługę lat, rodzinnemi, na wyżywienie i kwaterę, przywiązanymi do ostatnio posiadanego

stopnia w służbie czynnej

”

.

Drugi ustęp tego artykułu skreśla się.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

Art. 10 tejże ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Zawodowemu wojskowemu, który po nieprzerwanej conajmniej 10-letniej służbie utracił

bez własnej winy trwale zdolność do zarobkowania conajmniej w 95%, dolicza się przy

wymiarze uposażenia emerytalnego w granicach art. 11 niniejszej ustawy 10 lat do czasu

służby, podlegającego normalnemu zaliczeniu do wysługi emerytalnej.

Zawodowemu wojskowemu, który wskutek przyczyn, określonych w art. 4 niniejszej ustawy,

utracił zdolność do pracy zarobkowej, wymierza się uposażenie emerytalne według norm

art. 11 niniejszej ustawy, doliczając ponadto do wysługi emerytalnej w granicach tegoż

artykułu zależnie od stopnia trwałej utraty zdolności do zarobkowania, a mianowicie

przy utracie zdolności od 35% - 54% -

2 lata

„ „ „ „ 55% - 74% -

4 „

„ „ „ „ 75% - 84% -

6 „

„ „ „ „ 85% - 94% -

8 „

„ „ „ „ 95% - 100% -

10 „

Minister Spraw Wojskowych zarządzi conajmniej 3 razy w okresach rocznych w przeciągu

trzech lat od dnia przeniesienia w stan spoczynku ponowne zbadanie przez komisję wojskowo

- lekarską emeryta, któremu przyznano uposażenie emerytalne z doliczeniem lat na mocy

niniejszego artykułu. Komisja stwierdzi stopień utraty zdolności do pracy zarobkowej

w celu ponownego ustalenia uposażenia emerytalnego.

O ile emeryt, któremu komisja odliczyła w części lub w całości, w myśl powyższego

ustępu, dodatkowe lata, nie może być przyjęty z powrotem do służby wojskowej, otrzymuje

po upływie trzech lat od dnia przeniesienia w stan spoczynku stałe uposażenie emerytalne

z uwzględnieniem utraty zdolności do pracy zarobkowej, ustalonej ostatecznie przez

badającą go ostatnio komisję, w wymiarze nieprzekraczającym jednak pierwotnego wymiaru,

lub w wymiarze normalnym nie niższym od 40%

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

Art. 15 tejże ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Przy ogólnej mobilizacji czas czynnej służby wojskowej, odbytej podczas wojny w czasie

od dnia mobilizacji do dnia zawarcia zawieszenia broni, poprzedzającego zawarcie pokoju,

liczy się przy wymiarze uposażenia emerytalnego wojskowym zawodowym podwójnie.

Przy częściowej mobilizacji oblicza się w ten sposób czas służby, odbytej podczas

wojny; tylko pełniącym służbę w formacjach mobilizowanych, w Ministerstwie Spraw Wojskowych

i Naczelnem Dowództwie

”

.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 16 tejże ustawy dodaje się po słowach: „powołany do czynnej służby wojskowej”

słowa: „w czasie wojny”.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 20 tejże ustawy w ostetnim ustępie w wierszu drugim skreśla się słowa: „na

dłużej niż jeden rok”.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 29 tejże ustawy w ustępie a) po słowach: „uposażenia emerytalnego” dodaje się

wyrazy: „według wymiaru dla malej rodziny”, w ustępie b) po słowach: „według zasad ustawy niniejszej” dodaje się wyrazy: „według wymiaru dla małej rodziny”.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 39 tejże ustawy zamiast ustępu 1 wstawia się ustęp o brzmieniu

„

Wdowa w razie ponownego zamążpójścia, o ile nie zastrzeże sobie prawa do przyznania

jej pensji na wypadek powtórnego owdowienia, otrzymuje jednorazową odprawę, która

wynosi dla wdów w wieku do 45 lat życia dwuletnią, powyżej zaś tego wieku jednoroczną

kwotę pensji wdowiej

”

.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

Ustęp 1 art. 49 tejże ustawy otrzymuje brzmienie następujące

„

Zawodowym wojskowym, którzy wstąpili do wojska polskiego najpóźniej pod koniec 1920 r.,

a przed wstąpieniem do wojska polskiego pełnili w jednem z b. państw zaborczych służbę

samorządową, lub oddawali się pracy zawodowej, dolicza się do wysługi emerytalnej

czas tej służby lub pracy w ilości, nie przekraczającej lat 20

a)

gdy zawodowy wojskowy stał się trwale niezdolnym do pełnienia służby wojskowej, lub

gdy przekroczył 55 lat życia, pod warunkiem przesłużenia w wojsku conajmniej 10 lat,

obliczonych według czasu kalendarzowego,

b)

gdy zawodowy wojskowy przesłużył w wojsku polskiem conajmniej 15 lat, obliczonych

według czasu kalendarzowego, i gdy przekroczył 53 lata życia. Czas służby w wojsku

polskiem liczy się od daty faktycznego jej rozpoczęcia, nie wcześniej jednak niż od

1 listopada 1918 r.

”

W ustępie 2, wierszu 1 skreśla się słowo „ci” po słowach „O ile wojskowi”.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

Do art. 56 tejże ustawy dodaje się ustęp drugi w następującem brzmieniu

„

Postanowienia te mają również zastosowanie do wdów i sierot po oficerach, chorążych

i podoficerach, którzy zmarli wskutek przyczyn, wymienionych w art. 4, przed terminem

możności uzyskania przez nich charakteru i praw wojskowych zawodowych wojsk polskich,

w czynnej służbie w polskich formacjach wojskowych uznanych przez Państwo.

Wypłata tego zaopatrzenia następuje od pierwszego dnia miesiąca po wniesieniu podania,

nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

”

.

W art. 56 w wierszu trzecim zamiast słowa: „wojskowych” po słowie: „zmarłych” wstawia

się: „oficerach, chorążych i podoficerach”.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

W art. 57 tejże ustawy zamiast ustępu pierwszego wstawia się ustępy w brzmieniu następującem

„

Zaopatrzenie emerytalne (uposażenie emerytalne, pensja wdowia i sieroca) oraz odprawy

mogą ulec zapowiedzeniu i zajęciu sądowemu tylko z tytułu alimentów jako też zapowiedzeniu

i zajęciu sądowemu lub administracyjnemu z tytylu należności Skarbu Państwa.

Wysokość zapowiedzeń i zajęć wynosi dla alimentów 5, a dla należności Skarbu Państwa 6 zaopatrzenia emerytalnego, względnie odprawy. Pośmiertne nie ulega zapowiedzeniu

ani też zajęciu,

Pensja wdowia i sieroca nie ulega zapowiedzeniu ani zajęciu z tytułu należności skarbowych

męża. względnie ojca, wynikłych ze stosunku służbowego

”

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.

Dz.U. 1923 nr 59 poz. 416 notInForce

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Postanowienia tej ustawy, z wyjątkiem art. 13, obowiązują od dnia wejścia w życie

ustawy z dnia 5 sierpnia 1922 r., a postanowienia art. 13 z dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy.

Fragen Sie sich, wie diese Gesetzesbestimmung auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Erlass zusammen mit Rechtsprechung, Kommentaren und verwandten Gesetzesbestimmungen in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →