Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
DU_1922_5 PL

Ustawa z dnia 8 listopada 1921 r. w przedmiocie tymczasowego zaopatrzenia pracowników polskich kolei państwowych w byłym zaborze austrjackim w razie nieszczęśliwych wypadków.

9 Artikel / Bestimmungen · Polen
Originalquelle öffnen Maschinenlesbares Markdown (.md)

Inhaltsübersicht (9)

Gesetzestext (9 Artikel)

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Upoważnia się Ministra Kolei Żelaznych do wydania, w porozumieniu z Ministrem Pracy

i Opieki Społecznej i z Ministrem Skarbu, tymczasowych przepisów, które, do czasu

jednolitego uregulowania dla całego obszaru Państwa ubezpieczenia pracowników polskich

kolei państwowych od nieszczęśliwych wypadków, normować będą zaopatrzenie tych pracowników

w b. zaborze austrjackim.

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Od chwili wejścia w życie mniejszej ustawy pracownicy polskich kolei państwowych nie

podlegają obowiązkowi ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków, przewidzianemu przez

ustawy austrjackie z dnia 28 grudnia 1887 r. (Austr. Dz. Ust. № z r. 1888), z dnia

20 lipca 1894 r. (Austr. Dz. Ust. № 168) i z dnia 21 sierpnia 1917 r. (Austr. Dz.

Ust. № 363).

Dla zapewnienia pracownikom polskich kolei państwowych tych praw, jakie na zasadzie

powyższych ustaw już nabyli, przepisy tymczasowe, jakie wyda Minister Kolei Żelaznych

na zasadzie art. 1, będą zawierały postanowienia, z mocy których

a)

w razie nieszczęśliwego wypadku w służbie kolejowej będzie przysługiwało pracownikom

polskich kolei państwowych w b. zaborze anstrjackim lub ich rodzinom prawo do zaopatrzenia,

conajmniej równego temu, jakie im zapewniają wyżej powołane ustawy;

b)

będzie im przysługiwał wpływ na rozstrzyganie o zaopatrzeniu w poszczególnych wypadkach

conajmniej w tym samym stopniu, w jakim był on im przyznany w zakładach ubezpieczeń,

utworzonych na zasadzie ustawy z dnia 28 grudnia 1887 r. (Austr. Dz. Ust. № 1 z r.

1888).

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Prawa do zaopatrzenia, przyznanego przez przepisy, wydane na zasadzie art. 1, nie

wolno pozbawiać nikogo, ani też prawa tego uszczuplać przez specjalne umowy lub w

inny sposób. Uprawniony może atoli zrzec się dobrowolnie korzystania z uprawnień przysługujących

mu na zasadzie powyższych przepisów.

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Przepisy, wydane na zasadzie art. 1, dotyczyć będą wszystkich pracowników etatowych

i nieetatowych oraz uczniów i praktykantów, z wyjątkiem pracowników sezonowych i czasowych,

którzy podlegają obowiązkowi ubezpieczenia w Zakładzie ubezpieczenia robotników od

wypadków we Lwowie.

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Do wyłącznego orzekania w sporach o roszczeniu do zaopatrzenia, wynikłych z przepisów,

wydanych na zasadzie art. 1, powołany jest Sąd Rozjemczy dla Zakładu ubezpieczenia

robotników od wypadków we Lwowie z siedzibą we Lwowie z tem, że dla rozpatrywania

powyższych spraw dwóch asesorów i ich zastępców powoła Minister Pracy i Opieki Społecznej

w porozumieniu z Ministrem Kolei Żelaznych z pośród osób technicznie wykształconych,

jednego asesora i jego zastępcę, powoła Minister Kolei Żelaznych, a jednego asesora

i jego zastępcę wybiorą uprawnieni do zaopatrzenia w myśl art. 4 pracownicy polskich

kolei państwowych. Asesorzy i ich zastępcy, powołani przez Ministra Pracy i Opieki

Społecznej, względnie przez Ministra Kolei Żelaznych, nie mogą zajmować stanowisk

służbowych na polskich kolejach państwowych. Wysokość udziału Skarbu Państwa w kosztach

powyższego Sądu Rozjemczego oznaczy Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrami

Skarbu, Pracy i Opieki Społecznej i Kolei Żelaznych.

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Pracownikom polskich kolei państwowych, uprawnionym do zaopatrzenia w myśl przepisów,

wydanych na zasadzie art. 1, nie przysługuje wobec swego zarządu prawo żądania odszkodowania

na zasadzie ustawy z dnia 5 marca 1869 r. (Austr. Dz. Ust. № 27), wyjąwszy jednak

wypadki, przewidziane w §§ 46 i 47 ustawy z dnia 28 grudnia 1887 r. (Austr. Dz. Ust.

№ 1 z 1888 r.). Natomiast w razie, jeżeli nieszczęśliwy wypadek posiada znamiona,

upoważniające poszkodowanego, względnie jego rodzinę, do żądania odszkodowania na

zasadzie ustawy z dnia 5 marca 1869 r., zaopatrzenie, przewidziane w przepisach, wydanych

na zasadzie art. 1, podwyższa się (poszkodowanemu o połowę, w razie stałego kalectwa

nawet ponad ten wymiar, podług zachodzących okoliczności najwyżej do 133% rocznego

zarobku, zaopatrzenie zaś należące się pozostałej rodzinie, podwyższa się o 2/3, o

ileby jednak zaopatrzenie tej rodziny przez zwiększenie o 2/3 łącznie przewyższało

całkowity zarobek roczny poszkodowanego, należy je zniżyć do tego wymiaru.

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Z dniem 31 grudnia 1920 r. Zawodowy Zakład ubezpieczeń pracowników austrjackich kolei

żelaznych od nieszczęśliwych wypadków w Wiedniu przestaje uskuteczniać ubezpieczenie

od wypadków, któreby wydarzyły się po tym terminie na ziemiach polskich b. zaboru

austrjackiego, a dotknęły pracowników polskich kolei państwowych.

Prawo i obowiązki powyższego Zakładu w stosunku do wypadków, które zdarzyły się przed

wejściem w życie niniejszej ustawy, przechodzą z dniem 1 stycznia 1921 r. na zarząd

polskich kolei państwowych.

Dz.U. 1922 nr 2 poz. 5 notInForce

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Kolei Żelaznych w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Opieki Społecznej i Ministrem Skarbu.

Fragen Sie sich, wie diese Gesetzesbestimmung auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Erlass zusammen mit Rechtsprechung, Kommentaren und verwandten Gesetzesbestimmungen in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →