Ustawa z dnia 18 października 1921 r. w przedmiocie adnotacji hipotecznej zamiaru pozbycia nieruchomości drogą parcelacji.

Adnotacja hipoteczna zamiaru zbycia nieruchomości (§ 53 powszechn. ustawy o księgach

gruntowych z dnia 25 lipca 1871 r. № 95 austr. Dz. Pr.) będzie skuteczna przez lat

trzy, licząc od dnia dozwolenia jej, jeśli zamierzone jest pozbycie przez parcelację

danej nieruchomości za pośrednictwem instytucji, upoważnionej przez Prezesa Głównego

Urzędu Ziemskiego (art. 2 punkt e. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 września

1919 r. Dz. Ust. Rz. P. № 73, poz. 428).

Przepisy §§ 53 - 58 powszechnej ustawy o księgach gruntowych mają zastosowanie do

przewidzianej w art. 1 niniejszej ustawy adnotacji z następującemi zmianami

a)

podanie o dozwolenie adnotacji, jako też o wykreślenie jej przed upływem lat trzech,

winno być podpisane przez właściciela nieruchomości i przez instytucję, której przeprowadzenie

parcelacji powierzone zostało;

b)

uchwała dozwalająca adnotacji wymieni instytucję, której przeprowadzenie parcelacji

powierzone zostało, i będzie doręczona tylko tej instytucji;

c)

jedynie wymieniona w uchwale instytucja jest uprawniona do wnoszenia podań o wpisy

hipoteczne ze stopniem dozwolonej adnotacji, przyczem nie jest obowiązana do składania

uchwały dozwalającej adnotacji.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozumieniu

z Prezesem Głównego Urzędu Ziemskiego.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia i obowiązuje w b. dzielnicy

austrjackiej.