Ustawa przechodnia z dnia 18 maja 1921 r. do Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 marca 1921 r. w sprawie czasowej organizacji władzy zwierzchniej Rzeczypospolitej.

Sejm, Ustawodawczy sprawuje swą władzę w dotychczasowym zakresie do chwili ukonstytuowania

się władzy ustawodawczej na zasadach Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 marca 1921 r.

i rozwiązuje się w tym dniu z mocy samego prawa.

Prawa i obowiązki obecnego Naczelnika Państwa, określone w uchwale Sejmu dnia 20 lutego

1919 r. (Dz. Pr. № 19, poz. 226), trwają do chwili objęcia urzędu przez Prezydenta

Rzeczypospolitej, wybranego na podstawie Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 marca 1921

roku.

Pierwsze wybory do Sejmu i Senatu na zasadzie nowej ordynacji wyborczej zarządzi na

podstawie uchwały Sejmu Ustawodawczego Naczelnik Państwa, poczem w terminie, określonym

w ust. 2 art. 25 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 marca 1921 r., zwoła on Sejm i Senat

na pierwsze posiedzenie i otworzy je.

Niezwłocznie, nie później jednak niż w 7 dni od dnia ukonstytuowania się Sejmu i Senatu,

na zaproszenie Marszałka nowego Sejmu zbierze się Zgromadzenie Narodowe w celu wyboru

Prezydenta Rzeczypospolitej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17

marca 1921 r.