Ustawa z dnia 9 grudnia 1920 r. w sprawie uchylenia dekretu w przedmiocie sekwestru skór i garbników.

Znosi się sekwestr skór i garbników, utrzymany przez dekret z dnia 7 lutego 1919 r.

(Dz. Pr. № 14, poz. 157).

Zakłady garbarskie są obowiązane w terminach, określonych przez Ministerstwo Przemysłu

i Handlu, wykończyć otrzymane po cenach kontyngensowych skóry surowe, Rządowi zaś

przysługuje prawo pierwokupu całości lub części tych skór podług cen, określonych

przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu.

Z chwilą ogłoszenia niniejszej ustawy tracą moc obowiązującą wszelkie opłaty i ograniczenia,

dotyczące obrotu skórami, ustanowione przez jakiebądź rozporządzenia, przepisy lub

instrukcje, wydane z powodu istnienia sekwestru skór.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Przemysłu i Handlu w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych.