Rozporządzenie Ministra Kolei Żelaznych w przedmiocie uzupełnienia postanowień wykonawczych do Przepisów przewozowych obowiązujących na kolejach polskich, oraz przepisów Przewozowych, stanowiących część I a Taryfy Ogólnej na przewóz towarów, zwłok i zwierząt z dnia 1 czerwca 1920 r.

Dziennik Ustaw.

N2 112.

okresie od dnia 2 listopada r. b. do dn. 2 lutego 1921 r. (Dz. Ust. R. P.

1920 r. N2 101 poz. 674), niniejszem uchylam rozpo;ządzenie moje w przed.miocie uregulowania ruchu publicznego z dnia 9 sierpnia 1920 r. (Dz. Ust.

,R. P. 1920 r. N2 72 poz. 496).

'W

Minister Spraw Wewnętrznych

w z. Kuczyński

746.

ROZPORZf\DZENIE

Ministra Kolei -Żelaznych'­

z dnia 3 grudnia 1920 r.

'W -~ przedmiocie podwyższenia taryfy osobowej i bagażowej na linjach kolejowych Towarzystwa ł\kc. Warszawskich Dróg Żelaznych

Dojazdowych.

Na mocy dekretu N2 152 z dn. 7 lutego 1919 r.' (Dz. Praw N2 14

poz. 152) konstytucyjnie zatwierdzonego w dn. 7 kwietnia 1919 r. (Monitor

Polski N2 82) i w porozumieniu z Ministerstwami Skarbu i Przemysłu

i Handlu zarządzam co następuje

Qd dnia 4 grudnia 1920 r. na linjach Towarzystwa f\kc. Warszawskich

;Dróg -Zelaznych Dojazdowych

a) taryfa osobowa podwyższa się do 1 mk. 50 fen, w klasie 111- i do

.2 mk. 50 fen. w klasie II za osobę i kilometr;

b) opIaty za przewóz w pociągach osobowych i osobowo-towarowych

bagażu,

rowerów, ptactwa domowego i psów podwyższa

się o 50%.

Minister Kolei Żelaznych

w z. ]. Eberhardt

747.

ROZPORZf\DZENIE

Ministra Kolei Żelaznych

uzupełnienia postanowień wykonawczych do Przepisów przewozowych obowiązujących Ha kolejach polskich, oraz

przepisów Przewozowych, stanowiących część I a Taryfy Ogólnej na

przewóz towarów, zwłok i zwierząt z dnia l -go czerwca 1920 r.

'w przedmiocie

Na mocy dekretu z dnia 7 lutego 1919 r. (Dziennik Praw N2 14 poz. 152)

konstytucyjnie zatwierdzonego w dniu 7 kwietnia 1919 r. (Monitor Polski

,N2 82) i, w porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu

I 4 -51

N2 112.

."

e

I'

re ,

Dziennik Ustaw. Poz. 747 i 748.

1989

zarządzam mme]szem natychmiastowe wprowadzenie następujących uzupełnień do przepisów przewozowych, obowiązujących na polskich kolejach

państwowych, oraz przepisów przewozowych stanowiących część I a Taryfy

Ogólej na przewóz towarów, zwłok i zwierząt z dnia 1 czerwca 1920 r.

Do art. 70 ustępu l-go.

Ustalone w czasie rewizji na opłaty lub niedobory podaje się do

na których opłacono odnośne należności.

'

O nadpłatach zawiadamiają stacje interesantów za pomocą obwieszczeń

w lokalach towarowych, dostępnych dla publiczności.

I.

wiadomości stacjom,

Do art. 70 ustępu a-go.

II. 1) Reklamacje należy wnosić do tej Dyrekcji kolejowej, w okręgu

której opłacono należności.

2) do każdej reklamacji, wniesionej przez osobę w myśl postanowień

ustępu 3-go niniejszego artykułu nieuprawnioną, należy w każdym wypadku

dołączyć na oddzielnych blankietach cesję lub pełnomocnictwo, zaopatrzo·

ne podpisem uprawnionej osoby, uwierzytelnionym notarjalnie lub są­

downie.

Dla pełnomocnictwa wystawionego na biuro reklamacyjne utrzymywane przez izbę h~ndlowo-przemysłową wystarczy podpis nieuwierzytelniony.

Cesje i pełnomocnictwa podlegają opłacie stemplowej.

Blankiety wydaje kolej za oplatą. Kolej nie zwraca cesji i pełnomocnictw.

.

Do reklamacji należy dołączyć oryginalne dowody przewozowe, względ­

nie wtórniki listów przewozowych i rachunki przedpłat przewoźnego, o ile

chodzi o należności opłacone przy nadani u.

Do art. 7t ustępu 2-go.

I. Reklamacje, nie zawierające dostatecznych danych, a w szczególności nie podające kwot i podstaw, oraz reklamacje, do których nie dołączono oryginalnych dowodów przewozowych, względnie w wypadkach

przewidzianych cesji lub' pełnomocnictw nie przerywają biegu przedaw-

nien ia.

Minister Kolei Żelaznych

w z. j. EberhaMt

748.

ROZPORZf\DZENIE

. Ministra Zdrowia Publicznego

w przedmiocie przyjmowania uczniów (aspirantów) na

praktykę

aptekarską

Na mocy art. 1 p. 13 i 17 art. 2 i art. 10 Zasadniczej Usfawy Sanitarnej z d. 19 lipca 1919 r. (Dziennik Praw Państwa 1919 r. N2 63

poz. 371) oraz art. 5 Austrjackiej Ustawy Aptekarskiej z dn. 18 grudnia 1906 r.