Ustawa z dnia 23 stycznia 1920 r. w sprawie zmiany art. 3 Ustawy z dnia 18 listopada 1919 roku o obrocie ziemiopłodami w roku gospodarczym 1919/20.

Artykuł 3 Ustawy z dnia 18 listopada 1919 roku o obrocie ziemiopłodami w roku gospodarczym

1919/20 (Dz. Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej z 1919 r. № 89, poz. 485) otrzymuje brzmienie

następujące

„

Zboża, dostarczone w wykonaniu Ustawy z dnia 29 lipca 1919 r. (Dz. Praw № 64, poz.

381) o obrocie ziemiopłodami, muszą być zaliczone na poczet kontyngentów, nałożonych

w myśl niniejszej Ustawy.

Zwrot nadwyżki, któraby się z porównania obu kontygentów okazać miała, w żadnym wypadku

nie może mieć miejsca.

Handel ziemiopłodami, pozostającemi u wytwórców po odstawieniu kontyngentów, jest

w granicach Rzeczypospolitej Polskiej wolny z ograniczeniami w niniejszej Ustawie

zawartemi.

Wytwórcy rolni zamieszkali w poszczególnych miejscowościach (wsiach, osadach, przysiółkach,

miasteczkach), mogą pozostałe po oddaniu kontyngentu ilości zboża pozbywać w wolnym

handlu dopiero wtedy, gdy wszyscy inni zobowiązani w tejże miejscowości do odstawienia

kontyngentu obowiązkowi temu zadośćuczynią.

Powiatowa władza administracyjna oznaczy i w sposób zwyczajem przyjęty ogłosi ten

termin dla każdej miejscowości, a nadto posiadaczom gospodarstw, obejmujących powyżej

sto morgów, którzy swój kontyngent odstawili, udziela indywidualnego zezwolenia na

prowadzenie wolnego handlu płodami rolnemi, kontyngentowaniu podlegającemi.

Ministrowi Aprowizacji przysługuje prawo zarządzić przymusowy wykup u producentów,

posiadających gospodarstwa powyżej 40 morgów ziemi ornej po cenach, oznaczonych przez

Ministerstwo Aprowizacji i Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Państwowych, po wysłuchaniu

opinji Państwowej Rady Aprowizacyjnej, wszelkich jadalnych ziemiopłodów, tak nieobjętych

zarówno jak i objętych niniejszą Ustawą, a pozostałych po dostarczeniu kontyngentu,

z uwzględnieniem istotnych potrzeb spożywczych i gospodarczych producentów.

Prawo przymusowego wykupu może być stosowane i do ziemiopłodów, znajdujących się w

posiadaniu nabywców

Wykonanie niniejszej Ustawy poleca się Ministrowi Aprowizacji.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej.