Ustawa z dnia 9 lipca 1920 r. o płacy wojskowych, zawieszonych w czynnościach służbowych oraz odbywających kary sądowe lub dyscyplinarne.

Wojskowi, zawieszeni w czynnościach, lub osadzeni w areszcie śledczym, otrzymują od

chwili zawieszenia ich w czynnościach lub osadzenia w areszcie śledczym połowę, płacy

(żołdu), przywiązanej do ich rzeczywistego stopnia.

Oficerowie i im równorzędni oraz podoficerowie i starsi szeregowcy, zasądzeni prawomocnym

wyrokiem sądowym na karę pozbawienia wolności bez degradacji, szeregowcy zaś, zasądzeni

prawomocnym wyrokiem sądowym na karę pozbawienia wolności za przestępstwa, nie pociągające

za sobą u powyżej wymienionych degradacji, od chwili uprawomocnienia się wyroku przez

cały czas trwania kary, otrzymują połową płacy (żołdu), przywiązanej do ich rzeczywistego

stopnia.

Oficerowie i im równorzędni, skazani w drodze dyscyplinarnej na karę zawieszenia w

czynnościach, od chwili zawieszenia w czynnościach otrzymują trzy czwarte płacy, przywiązanej

do ich rzeczywistego stopnia.

Przy obliczaniu płacy (żołdu) w myśl art. 1-3 nie uwzględnia się dodatków polowych,

funkcyjnych, reprezentacyjnych i służbowych, które przy powyższem obliczaniu nie będą

brane pod uwagę.

Oficerowie i im równorzędni oraz podoficerowie i starsi szeregowcy, zasądzeni prawomocnym

wyrokiem sądowym na karę pozbawienia wolności, połączoną z degradacją, zaś szeregowcy,

zasądzeni prawomocnym wyrokiem sądowym na karę pozbawienia wolności za przestępstwa,

pociągające za sobą u powyżej wymienionych degradację, otrzymują od chwili uprawomocnienia

się wyroku przez cały czas trwania kary tylko połowę zasadniczego żołdu szeregowca.

Postanowienia art. 1-3 nie naruszają w niczem praw członków rodziny wojskowego, dotkniętego

skutkami tych artykułów do pobierania należnych im dodatków lub zasiłków. Natomiast

członkowie rodziny wojskowego, dotkniętego skutkami art. 5, z chwilą uprawomocnienia

się wyroku tracą prawo do wszelkich dodatków lub zasiłków.

Wszystkie pobory, wstrzymane w myśl art. 4 wypłaca się wojskowym z chwilą, gdy wdrożone

przeciw nim postępowanie dyscyplinarne lub karne zostanie zaniechane lub gdy nastąpi

uwolnienie od oskarżenia prawomocnym wyrokiem sądowym.

Z płacy, otrzymywanej w myśl art. 1 przez oficerów i im równorzędnych, znajdujących

się w areszcie śledczym, potrąca się koszty ich wyżywienia. Koszty te nie mogą przewyższać

sumy strawnego wraz z dodatkiem do tegoż.

Przepis artykułu niniejszego dotyczy również oficerów i im równorzędnych, skazanych

prawomocnym wyrokiem sądowym na karę pozbawienia wolności bez degradacji (art. 2).

Za wojskowych w rozumieniu niniejszej ustawy uważa się oficerów, duchownych wojskowych,

urzędników wojskowych i szeregowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia. Z chwilą tą tracą moc prawną

wszystkie przepisy i rozkazy z nią sprzeczne.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wojskowych.