Ustawa z dnia 1 sierpnia 1919 r. o odpowiedzialności osób wojskowych za przestępstwa z chęci zysku.

śmiercią karani będą wojskowi, winni przewidzianych w ustawach karnych popełnionych

w czasie odbywania służby wojskowej

a)

kradzieży lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia) podczas służby, lub z naruszeniem

wojskowego obowiązku służbowego przedmiotów dostępnych lub powierzonych im z powodu

służby, lub stosunku służbowego;

b)

kradzieży, lub przywłaszczenia (sprzeniewierzenia) dobra wojskowego;

c)

oszustwa na szkodę skarbu wojskowego, jeżeli szkoda wyrządzona lub zamierzona we wszystkich

trzech powyższych wypadkach (a, b, c), przekracza 2.000 mk. (4.000 koron).

Śmiercią karani będą wojskowi, winni przewidzianego w ustawach karnych, w czasie odbywania

służby wojskowej popełnionego, przyjęcia podarunku lub innej korzyści majątkowej,

bądź obietnicy takiego podarunku albo korzyści majątkowej, danych w celu skłonienia

do naruszenia obowiązków przy rozstrzyganiu spraw urzędowych lub służbowych.

W wypadkach mniejszej wagi wymierzona być może kara ciężkiego więzienia (domu karnego),

bezterminowego (dożywotniego) lub od lat 4-ch do 15-tu.

Wojskowi, winni innego, przewidzianego w ustawach karnych przyjęcia podarunku lub

korzyści majątkowej lub obietnicy tychże, albo domagania się ich, albo ściągania na

swoją korzyść nienależnych opłat lub świadczeń, jeżeli przestępstwo to pozostaje w

związku z pełnieniem przez nich obowiązków urzędowych lub służbowych - ulegną karze

ciężkiego więzienia (domu karnego) od lat 4 do 10, o ile w myśl postanowień odnośnych

przepisów karnych, nie należy wymierzyć kary surowszej.

Karom przewidzianym w art. 1 do 3 ulegną tak główni sprawcy, jak też i wszyscy inni

wojskowi, uczestnicy przestępstwa, także w tym wypadku, gdy sprawcą głównym przestępstw

w art. 1 wymienionych będzie osoba cywilna.

Przestępstwa wymienione w art. 1 do 3 uważane będą zawsze za zbrodnie.

Z pod działania niniejszej ustawy wyjęci są wojskowi, którzy w chwili popełnienia

przestępstw w art. 1 do 3 wymienionych nie ukończyli 18 lat życia.

Ustawa niniejsza zyskuje moc obowiązującą z dniem ogłoszenia w Dzienniku Praw Państwa.

Rada Ministrów władna będzie uchylić moc obowiązującą niniejszej ustawy. Uchwała ta

wymaga zatwierdzenia Naczelnika Państwa i ogłoszona będzie w Dzienniku Praw. Z tą

chwilą postanowienia ustaw karnych, dotyczące kar za przestępstwa w niniejszej ustawie

wymienione, odzyskują moc prawną.

Wykonanie niniejszej ustawy należy do Ministerstwa Spraw Wojskowych.