Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
2002_1_213 CY

Άρθρο 1 Συσχέτιση με κόστος — Ο Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμος του 2002

Ο Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμος του 2002 (213(I)/2002) > ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΤΕΛΗ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ
Originalquelle öffnen Gesamter Erlass (277 Artikel) Maschinenlesbares Markdown (.md)

Άρθρο 1 Συσχέτιση με κόστος · Ο Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμος του 2002

1. Το επίπεδο των τελών αερολιμένα που εισπράττονται σε αερολιμένες ή σε συστήματα αερολιμένων για αεροπορικά δρομολόγια προς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινό Αεροπορικό Χώρο καθορίζεται σε εύλογη σχέση με το συνολικό κόστος των υπηρεσιών και διευκολύνσεων για τις οποίες καταβάλλονται τα τέλη. Για τον καθορισμό του ύψους του κόστους αυτού λαμβάνονται ιδίως υπ’όψη τα εξής

(α) το κόστος χρηματοδοτήσεως των διευκολύνσεων, συνυπολογιζομένης της μειώσεως της αξίας του ενεργητικού κατά τη διάρκεια της δεδομένης περιόδου και της χρηματοδοτήσεως των διευκολύνσεων, για τις οποίες αποφασίσθηκαν νομίμως το πρόγραμμα έργου και η ημερομηνία ενάρξεως των εργασιών, και για τις οποίες η ενδεχομένως απαιτούμενη διοικητική άδεια έχει χορηγηθεί,

(β) τα δημοσιονομικά έξοδα,

(γ) οι δαπάνες λειτουργίας και συντηρήσεως,

(δ) τα γενικά διοικητικά έξοδα και οι διάφορες επιβαρύνσεις,

(ε) εύλογη απόδοση του επενδυμένου κεφαλαίου.

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του περί ανταγωνισμού νόμου, τα τέλη αερολιμένα που ισχύουν στον κύριο αερολιμένα της Δημοκρατίας μπορεί να καθορίζονται σε επίπεδο που να επιτρέπει στο Φορέα Διαχείρισης Αερολιμένα, προς τον σκοπό προωθήσεως της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, να ενισχύει οικονομικά το ύψος των τελών αερολιμένα στα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας, υπό τους εξής όρους

(α) η οικονομική ενίσχυση προέρχεται από έσοδα του κυρίου αερολιμένα μη σχετιζόμενα με τα τέλη αερολιμένα ή/και

(β) η οικονομική ενίσχυση προέρχεται από τα τέλη αερολιμένα, με την προϋπόθεση ότι αυτά έχουν καθορισθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, ή

(γ) σε αρνητική περίπτωση, όταν δεν πληρούνται οι όροι των στοιχείων (α) και (β) και όταν οι εγκεκριμένες κρατικές επιχορηγήσεις δεν επαρκούν, τα θιγόμενα περιφερειακά αεροδρόμια έχουν το καθένα ετήσια κυκλοφορία μικρότερη από 300.000 κινήσεις επιβατών ή 30.000 τόνους φορτίου, και εφόσον η ετήσια κυκλοφορία μεταφερομένων ή διαμετακομιζομένων επιβατών στον κύριο αερολιμένα αντιπροσωπεύει τουλάχιστον 5% της συνολικής κυκλοφορίας του αερολιμένα αυτού.

3. Το κόστος καθορίζεται σύμφωνα με τις αρχές λογιστικής και αποτιμήσεως που αναγνωρίζονται γενικά στην Δημοκρατία.

← Άρθρο 1 Τέλη αερολιμένα για αεροπορικά δρομολόγια προς και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Ευρωπαϊκό Κοινό Αεροπορικό Χώρο Ο Περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμος του 2002 Άρθρο 1 Αναπροσαρμογή τελών →

Fragen Sie sich, wie diese Gesetzesbestimmung auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Erlass zusammen mit Rechtsprechung, Kommentaren und verwandten Gesetzesbestimmungen in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →