Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Καταβολή εφ’ άπαξ Ποσού) Νόμος του 1982

1. Ο παρών Νόμος θα αναφέρηται ως ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Καταβολή εφ’ άπαξ Ποσού) Νόμος του 1982.

2. Εν τω παρόντι Νόμω, εκτός εάν άλλως προκύπτη εκ του κειμένου, πάντες οι όροι και φράσεις κέκτηνται τας εννοίας τας αποδοθείσας αυτοίς υπό των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 1980 και 1982.

3. Τηρουμένων των διατάξεων των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 1980 και 1982 και των δυνάμει αυτών εκδοθέντων Κανονισμών, εις παν πρόσωπον το οποίον κατά την 1ην Δεκεμβρίου 1982 δικαιούται εκ του Ταμείου εις σύνταξιν γήρατος, σύνταξιν ανικανότητας, σύνταξιν χηρείας, επίδομα ορφανίας, επίδομα αγνοουμένου, σύνταξιν αναπηρίας και παροχήν λόγω θανάτου, καταβάλλεται την 22αν Δεκεμβρίου 1982 ή το συντομώτερον μετά ταύτην, εφ’ άπαξ ποσόν εκ του Λογαριασμού Γενικών Παροχών του Ταμείου, ίσον προς το μηνιαίον ύψος της αντιστοίχου βασικής παροχής την οποίαν τούτο δικαιούται

Νοείται ότι πρόσωπον το οποίον κατά την 1ην Δεκεμβρίου 1982 δικαιούται εις δύο ή πλείονας παροχάς εκ του Ταμείου, λογίζεται, διά τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, ως δικαιούμενον μόνον εις την καθ’ ύψος μεγαλυτέραν βασικήν παροχήν.