999/2009 — 999/2009 — Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 999 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 999/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗς αναιρεσείουσας-καλούσας: ανώνυμης τουριστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΛΑΖΑΡΕΤΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στη Μονεμβασία Λακωνίας και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Σταματόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση : 1.Ψ1, κατοίκου ..., 2. ..., κατοίκου... και 3. ..., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Καπετανάκη ο οποίος ανακάλεσε την από 3-11-2008 δήλωσή του εκ του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 12-12-2002 αγωγή και β) με την από 14-3-2003 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 101/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 171/2004 προδικαστική, 608/2005 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση των 171/2004 και 608/2005 αποφάσεων του Εφετείου Ναυπλίου ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 23-2-2006 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 2052/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την από 6-3-2008 κλήση της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 26-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης των 171/2004 (προδικαστικής) και 608/2006 (οριστικής) αποφάσεων του Εφετείου Ναυπλίου. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 1033 του ΑΚ, για τη μεταβίβαση της κυριότητας ακινήτου απαιτείται συμφωνία μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ` αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία. Η συμφωνία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που υποβάλλεται σε μεταγραφή. Για τη μεταβίβαση με τον παράγωγο αυτό τρόπο της κυριότητας του ακινήτου, αποτελεί προϋπόθεση να ήταν κύριος εκείνος που συμφώνησε τη μεταβίβασή της. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 974, 1041, 1042, 1045, 1051 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται ότι για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με τακτική μεν χρησικτησία απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο για μία δεκαετία, με έκτακτη δε χρησικτησία άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με δυνατότητα του νομέα να συνυπολογίσει το δικό του χρόνο χρησικτησίας στο χρόνο χρησικτησίας του δικαιοπαρόχου του. Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, σε καλή πίστη μεν βρίσκεται ο νομέας όταν χωρίς βαριά αμέλεια έχει την πεποίθηση κατά το χρόνο απόκτησης της νομής ότι απέκτησε την κυριότητα του πράγματος, νομή δε συνιστούν οι εμφανείς υλικές ενέργειες επάνω στο ακίνητο που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να έχει το ακίνητο για δικό του, ως τέτοιες δε θεωρούνται, μεταξύ άλλων, η επίβλεψη, η επίσκεψη, οι καταμετρήσεις, ο καθαρισμός, η αναστήλωση, η χρήση του ακινήτου, η κατασκευή σ' αυτό οριζόντιων και κάθετων ιδιοκτησιών και η χρησιμοποίησή τους. Εξάλλου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1094 ΑΚ, 70, 216 παρ.1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι αναγκαία στοιχεία της αναγνωριστικής κυριότητας ακινήτου αγωγής είναι, εκτός των άλλων, η κυριότητα του ενάγοντος επί του επίδικου ακινήτου, του οποίου πρέπει να γίνεται ακριβής περιγραφή, με προσδιορισμό του κατά θέση, έκταση, ιδιότητα και όρια, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία ως προς την ταυτότητά του, αν δε αυτό φέρεται ως τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου, ο προσδιορισμός της θέσης του μέσα στο μεγαλύτερο ακίνητο και των ορίων του. Η ακριβής περιγραφή του ακινήτου μπορεί να γίνει και με αποτύπωσή του σε ενσωματωμένο στο δικόγραφο της αγωγής τοπογραφικό διάγραμμα, γιατί έτσι μπορεί και ο εναγόμενος να αμυνθεί και να ταχθούν οι δέουσες αποδείξεις. Στην περίπτωση που η αγωγή αυτή θεμελιώνεται σε παράγωγη μεν κτήση, πρέπει να προβάλλονται στο δικόγραφό της όσα περιστατικά απαιτούνται για τη μεταβίβαση του δικαιώματος της κυριότητας επί του επιδίκου στον ενάγοντα, και, μόνο αν αμφισβητείται ότι ο φερόμενος ως δικαιοπάροχός του είχε το δικαίωμα, οφείλει, επίσης, να επικαλεστεί και να αποδείξει τα γεγονότα που στηρίζουν την κτήση του δικαιώματος στο πρόσωπό του, καταφεύγοντας, αν υπάρξει ανάγκη, σε πρωτότυπη κτήση, αν δε στηρίζεται σε χρησικτησία, πρέπει να αναφέρονται στο δικόγραφό της τα αναγκαία για την κτήση της κυριότητας με τον τρόπο αυτό περιστατικά. Τέλος, για μεν την ίδρυση του από το άρθρ. 559 αριθ.1α ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, πρέπει το δικαστήριο να απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή να αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, ή να προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, ενώ για την ίδρυση του από τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι σε αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, πρέπει από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, να μη προκύπτουν, κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δε συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 608/2005 οριστική απόφασή του, το Εφετείο, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, τα εξής ουσιώδη αναφορικά με την ένδικη αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων: Με τα ..., ... αγοραπωλητήρια συμβόλαια, των συμβολαιογράφων Μονεμβασίας και Αθηνών, αντιστοίχως, Κωνσταντίνου Φουντούκη και Θεόδωρου Χαλαζωνίτη, που μεταγράφηκαν νόμιμα στα οικεία βιβλία του υποθηκοφυλακείου ..., ο πρώτος των εναγόντων, απέκτησε, με αγορά, από τις Π1 χα Σ2 και ... χα Σ1, κατά ποσοστό 7/8 και 1/8 εξ αδιαιρέτου, αντιστοίχως, την κυριότητα, νομή και κατοχή ενός ακινήτου, το οποίο βρίσκεται στην κάτω πόλη του ...., εμβαδού, 339,20 τ.μ., εμφαίνεται στο συνημμένο στην ένδικη αγωγή, με την οποία αποτελεί ενιαίο κείμενο, σχεδιάγραμμα, και συνορεύει, επί πλευρών Α-Β, μήκους 11,10 μ. και Β-Γ, μήκους 0,80 μ, με ακίνητο ιδιοκτησίας Ι1, επί τεθλασμένης πλευράς Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Ο-Ι, με οδό, επί πλευράς Ι-Κ μήκους 0,43 μ, Κ-Λ μήκους 7,95 μ και Λ-Μ μήκους 4,95 μ με ακίνητο ιδιοκτησίας κληρονόμων Θ1 επί πλευρών Μ-Ν, μήκους 6,85μ και Ν-ΞΟ'-Ο-Π', μήκους 8,10μ,μεκοινόχρηστο ακίνητο, επί πλευράς Π'-Π μήκους 8,30 μ με ακάλυπτο κοινόχρηστο ακίνητο και πέραν αυτού με ακίνητο ιδιοκτησίας Ι2, επί πλευρών Π-Ρ μήκους 6,60μ,Ρ- μήκους 0,54 μ και Σ-Τ μήκους 6 μ με ναΐσκο ...., επί πλευρών Τ-Υ μήκους 0,20 μ, Υ-Φ μήκους 1μ με οδό και επί τεθλασμένης πλευράς Φ-Χ-Ψ-Ω-Α μήκους 10,75 μ. με οδό. Το επίδικο, στο οποίο υπάρχουν τα υπολείμματα οθωμανικού λουτρού (χαμάμ) και μικρής ασκεπούς διώροφης οικίας, αποτελεί τμήμα του ακινήτου αυτού, εμφαίνεται στο ως άνω σχεδιάγραμμα υπό στοιχεία α-β-γ-δ-Λ-Μ-Ν- Ξ -Ο "-Ο-Π'-Π-Ρ-α, έχει έκταση 143,80 τ.μ., και συνορεύει, επί πλευρών α-β, μήκους 6,35 μ και β-δ, μήκους 4,40 μ, με υπόλοιπο τμήμα του ανωτέρω ακινήτου, επί πλευρών δ-Λ, μήκους 7,95 μ και Λ-Μ, μήκους 4,95 μ, με ακίνητο κληρονόμων Θ1 , επί πλευρών Μ-Ν, μήκους 6,85 μ και Ν-Ξ-Ο'-Ο-Π', μήκους 8,10 μ με ακάλυπτο κοινόχρηστο ακίνητο, επί πλευράς Π'Π, μήκους 8,30 μ, με ακάλυπτο κοινόχρηστο ακίνητο και πέραν αυτού με ακίνητο ιδιοκτησίας Ι2 επί πλευράς Π-Ρ, μήκους 6,60 μ με ναό ... και επί πλευράς Ρ-α, μήκους 8,10 μ, με υπόλοιπο τμήμα του ως άνω μείζονος έκτασης ακινήτου. Ολόκληρο το ως άνω μείζονος έκτασης ακίνητο περιήλθε κατά κυριότητα, νομή και κατοχή στις ως άνω δικαιοπαρόχους του πρώτου ενάγοντος με τον τρόπο που ειδικότερα αναφέρεται στην απόφαση, ήτοι στην Π1χα Σ2 κατά το ποσοστό των 7/8 εξ αδιαιρέτου, από κληρονομική διαδοχή, με την από 3-8-1965 ιδιόγραφη διαθήκη, που νόμιμα δημοσιεύθηκε και κηρύχθηκε κυρία, του συζύγου της Σ2 , που πέθανε στις 19-1-1973, την οποία (κληρονομία) αυτή νόμιμα αποδέχθηκε. Στον τελευταίο το ακίνητο είχε περιέλθει κατά κυριότητα νομή και κατοχή από κληρονομίες, που νόμιμα αποδέχθηκε, ήτοι κατά μεν ποσοστό 6/8 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει της νομίμως δημοσιευθείσας, με τα 491/1952 πρακτικά τον Πρωτοδικείου Σπάρτης, ... δημόσιας διαθήκης, ενώπιον του τότε συμβολαιογράφου Μονεμβασίας Ιωάννη Λύρα, του πατέρα του Θ1 που πέθανε στις 19-9-1951, κατά δε το 1/8 εξ αδιαιρέτου, από κληρονομία του εξ αδιαθέτου στις 2-9-1958 αποβιώσαντος αδελφού του Σ1. Στη ...χα Σ1, το ακίνητο είχε περιέλθει κατά κυριότητα, νομή και κατοχή, κατά το 1/8 εξ αδιαιρέτου, από κληρονομία του αποβιώσαντος, στις 2-9-1958, συζύγου της, Σ1 , στον οποίον είχε περιέλθει κατά ποσοστό 2/8 εξ αδιαιρέτου, δυνάμει της, νομίμως δημοσιευθείσας, με τα 49/1952 πρακτικά τον Πρωτοδικείου Σπάρτης, ... δημόσιας διαθήκης, ενώπιον του τότε συμβολαιογράφου Μονεμβασίας, Ιωάννη Λύρα, του πατέρα της Θ1. Στον τελευταίο περιήλθε ολόκληρο το ακίνητο κατά κυριότητα, νομή και κατοχή από κληρονομία, στην οποία υπεισήλθε και αναμείχθηκε με πρόθεση κληρονόμου, του πατέρα του Θ1Α, που πέθανε κατά το έτος 1910. Στο Θ1Α είχε περιέλθει, με αγορά, από την ... με το ... πωλητήριο συμβόλαιο, που μεταγράφηκε νόμιμα, του τότε συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Μονεμβασίας Α. Γκιουράνοβιτς. Δέχθηκε, επίσης, το Εφετείο, ότι οι ανωτέρω δικαιοπάροχοι του πρώτου ενάγοντος είχαν καταστεί κύριοι του ανωτέρω μεγαλύτερου ακινήτου και με τα προσόντα της τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας, διότι, από τότε που το απέκτησαν με τους ανωτέρω αναφερόμενους τίτλους, άσκησαν σε ολόκληρη την έκτασή του, τις αναφερόμενες στην προσβαλλόμενη οριστική απόφαση πράξεις φυσικής εξουσίασής του, που προσιδιάζουν στη φύση του, με διάνοια κυρίου, καλή πίστη και για χρόνο που υπερβαίνει τον κατά νόμο απαιτούμενο προς συμπλήρωση του χρόνου της τακτικής και της έκτακτης χρησικτησίας, συνεχώς χωρίς να ενοχληθούν ή να παρεμποδισθούν από κανέναν, ήτοι ο Θ1 από το 1910 μέχρι και τον θάνατό του, το έτος 1951, μετά δε τον θάνατο αυτού οι διάδοχοί του στη νομή του ακινήτου, κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα ποσοστά εξ αδιαιρέτου, Σ2 και Σ1, και μετά τον θάνατο του τελευταίου, το 1958, η σύζυγός του , που τον διαδέχθηκε στη νομή του κατά το ως άνω ποσοστό του 1/8 εξ αδιαιρέτου, μέχρι το έτος 1973 που μεταβιβάσθηκε στον πρώτο ενάγοντα. Αναφορικά με την κτήση της κυριότητας του επιδίκου από τους ενάγοντες, δέχθηκε το Εφετείο, ότι μετά την κατά τον ανωτέρω αναφερόμενο παράγωγο τρόπο απόκτηση της κυριότητος, νομής και κατοχής από τον πρώτο ενάγοντα, αφού καθάρισε το μείζονος έκτασης ακίνητο αυτό και αφού, μετά ακριβή καταμέτρησή του, βρέθηκε ότι έχει εμβαδόν 339,20 τ.μ, α) με το ... συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης, Ε. Δούκα - Μητσάλα, που μεταγράφηκε νόμιμα, χώρισε το ακίνητο σε τρία τμήματα, συνέστησε επ' αυτού οριζόντιες και κάθετες ιδιοκτησίες και μεταβίβασε στο δεύτερο ενάγοντα τα αναφερόμενα στο συμβόλαιο αυτό ποσοστό εξ αδιαιρέτου της ψιλής κυριότητάς επί των κτισμάτων που ανεγέρθηκαν στα τμήματα αυτά, και παρακράτησε για τον εαυτό του την επικαρπία, β) με το ... συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, δώρισε στο δεύτερο ενάγοντα την ψιλή κυριότητα ποσοστού των ανεγερθέντων στο ακίνητο αυτό κτισμάτων με αντίστοιχα ποσοστά εξ αδιαιρέτου επί του όλου ακινήτου και παρακράτησε την επικαρπία, και γ) με το .... συμβόλαιο της αυτής συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα, δώρισε στην τρίτη ενάγουσα, κατά πλήρες δικαίωμα κυριότητας, τμήμα του όλου οικοπέδου με ποσοστό εξ αδιαιρέτου επί του όλου ακινήτου. Έτσι ο πρώτος ενάγων κατέστη συγκύριος εξ αδιαιρέτου του όλου ακινήτου και, επομένως, και του επίδικου τμήματος, κατά ποσοστό 19,74% και επικαρπωτής αυτού κατά ποσοστό 37,88% εξ αδιαιρέτου, ο δεύτερος ενάγων κατέστη συγκύριος αυτού κατά ποσοστό 37,88% και η τρίτη ενάγουσα κατέστη συγκυρία κατά ποσοστό 42,38% με το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης και κατοχής των κτισμάτων που υπάρχουν σε κάθε ένα διακεκριμένο τμήμα. Ακολούθως, δέχθηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, και από τον χρόνο της κατά τα ανωτέρω μεταγραφής των κτητικών τίτλων της κυριότητας του όλου ακινήτου, συνεπώς και του επίδικου τμήματος, από τον πρώτο ενάγοντα, αυτός (Ψ1) και οι λοιποί ενάγοντες, που έγιναν συγκύριοι με παράγωγο τρόπο, κατά τα ανωτέρω ποσοστά, ενήργησαν τις κατωτέρω πράξεις φυσικής εξουσίασής του, με καλή πίστη και την πεποίθηση ότι είναι κύριοι, μέχρι το μήνα Απρίλιο 2002, ήτοι επί χρονικό διάστημα περίπου είκοσι οκτώ (28) ετών, χωρίς ποτέ να ενοχληθούν ή να αμφισβητηθεί το δικαίωμά τους από την εναγομένη, ήδη αναιρεσίουσα, ιδιοκτήτρια όμορου ακινήτου προς το μείζονος εκτάσεως ακίνητο, και τους δικαιοπαρόχους αυτής ..., ... και .... Ειδικότερα: α) πρώτος ενάγων ζήτησε και δυνάμει του ... εγγράφου της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Πατρών έλαβε την άδεια να προβεί και προέβη στον καθαρισμό του μείζονος εκτάσεως ακινήτου αυτού. β) Κατά το έτος 1980 ο πρώτος ενάγων υπέβαλε στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών Ν. Λακωνίας την ... αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η ... άδεια αναστηλώσεως παραδοσιακής διώροφης οικίας, βάσει υπάρχοντος σ' αυτήν σχεδιαγράμματος, στο οποίο περιλαμβάνεται και το προπεριγραφέν επίδικο τμήμα. γ) Έκτοτε, ο πρώτος ενάγων προέβη στον καθαρισμό της ασκεπούς διώροφης οικίας και του οθωμανικού λουτρού, που βρίσκεται αναμφιβόλως στη επίδικη εδαφική έκταση. δ) Όλοι οι ενάγοντες, οι δεύτερος και τρίτη αυτών μετά την κατά τα ανωτέρω κτήση από αυτούς της συγκυριότητας του επιδίκου, χρησιμοποιούν το λουτρό αυτό ως τμήμα της ξενοδοχειακής τους επιχείρησης, επιδεικνύοντάς το ως αξιοθέατο, έχοντας αρχικώς τοποθετήσει κλιματιστικά μηχανήματα, τα οποία ακολούθως μετεγκατέστησαν στην αυλή του. ε) Ο πρώτος αυτών χρησιμοποιούσε μικρό κτίσμα κατασκευασμένο στην οροφή του λουτρού (χαμάμ) ως αποθηκευτικό χώρο. στ) Ο πρώτος ενάγων με την από 1-7-1997 αίτηση και εξώδικο διαμαρτυρία τον προς την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Σπάρτης ζήτησε να του χορηγηθεί άδεια επισκευής λόγω επικινδυνότητας και ζ) με την σύσταση των ανωτέρω οριζοντίων και καθέτων ιδιοκτησιών και δωρεών. Με βάση τις παραδοχές αυτές ,έκρινε το Εφετείο, ότι οι ενάγοντες, κατέστησαν συγκύριοι του επίδικου ακινήτου, κατά τα ως άνω εξ αδιαιρέτου ποσοστά, με παράγωγο τρόπο, ήτοι με τους ανωτέρω αναφερόμενους τίτλους, καθώς και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, ως νεμηθέντες αυτό με διάνοια κυρίου, νόμιμο τίτλο και καλή πίστη, ο μεν πρώτος μόνος από το 1973 και εφεξής συνεχώς μέχρι το 1998,έκτοτε δε με τους λοιπούς ενάγοντες, κατά τα ως άνω ποσοστά εξ αδιαιρέτου ο καθένας και με προσμέτρηση στο χρόνο νομής των δύο τελευταίων του χρόνου νομής του δικαιοπάρόχου τους, μέχρι τον μήνα Απρίλιο 2002,οπότε η εναγομένη άρχισε να ανεγείρει τοίχο στο όριο μεταξύ της ασκεπούς διώροφης οικίας και του οθωμανικού λουτρού και αφαίρεσε τη διαχωριστική θύρα μεταξύ της διώροφης ασκεπούς οικίας και της υπόλοιπης ιδιοκτησίας και τοποθέτησε άλλη θύρα, ισχυριζόμενη ότι είναι κυρία του επιδίκου, και έτσι αποσβέσθηκε τυχόν δικαίωμα κυριότητος της εναγομένης και των δικαιοπαρόχων της επί του ακινήτου αυτού.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση, πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ως προς τα ουσιώδη ζητήματα, α) της ταυτότητας του επίδικου ακινήτου που αποκτήθηκε από τους ενάγοντες με παράγωγο(αγορά, δωρεές) και πρωτότυπο τρόπο(τακτική και έκτακτη χρησικτησία), του οποίου γίνεται ακριβής περιγραφή από το ενσωματωμένο στο δικόγραφο της αγωγής σχεδιάγραμμα, στο οποίο αυτό αποτυπώνεται, με προσδιορισμό της θέσης του μέσα στο μεγαλύτερο ακίνητο, ως τμήμα του οποίου φέρεται, καθώς και των ορίων του, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία για την ταυτότητά του, ήτοι ότι αυτό, στο οποίο υπάρχουν τα υπολείμματα οθωμανικού λουτρού (χαμάμ) και μικρής ασκεπούς διώροφης οικίας, έχει έκταση 143,80 τ.μ., εμφαίνεται στο ως άνω σχεδιάγραμμα υπό στοιχεία α-β-γ-δ-Λ- Μ- Ν- Ξ -Ο "-Ο- Π'- Π- Ρ-α, και συνορεύει, επί πλευρών α-β, μήκους 6,35 μ και β-δ, μήκους 4,40 μ, με υπόλοιπο τμήμα του ανωτέρω (μεγαλύτερου) ακινήτου, επί πλευρών δ-Λ, μήκους 7,95 μ και Λ-Μ, μήκους 4,95 μ, με ακίνητο κληρονόμων Θ1, επί πλευρών Μ-Ν, μήκους 6,85 μ και Ν-Ξ-Ο'-Ο-Π', μήκους 8,10 μ με ακάλυπτο κοινόχρηστο ακίνητο, επί πλευράς Π'Π, μήκους 8,30 μ, με ακάλυπτο κοινόχρηστο ακίνητο και πέραν αυτού με ακίνητο ιδιοκτησίας Ι2 επί πλευράς Π-Ρ, μήκους 6,60 μ με ναό ... και επί πλευράς Ρ-α, μήκους 8,10 μ, με υπόλοιπο τμήμα του ως άνω μεγαλύτερης έκτασης ακινήτου, καθώς και με προσδιορισμό κατά θέση, έκταση, ιδιότητα και όρια, του μεγαλύτερου αυτού ακινήτου, όπως ανωτέρω εκτίθεται, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία και ως προς την ταυτότητα αυτού, ήτοι ότι αυτό βρίσκεται στην κάτω πόλη του ...., έχει εμβαδόν 339,20 τ.μ., εμφαίνεται στο συνημμένο στην ένδικη αγωγή, με την οποία αποτελεί ενιαίο κείμενο, σχεδιάγραμμα, και συνορεύει, επί πλευρών Α-Β, μήκους 11,10 μ. και Β-Γ, μήκους 0,80 μ, με ακίνητο ιδιοκτησίας Ι1, επί τεθλασμένης πλευράς Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Ο-Ι, με οδό, επί πλευράς Ι-Κ μήκους 0,43 μ, Κ-Λ μήκους 7,95 μ και Λ-Μ μήκους 4,95 μ με ακίνητο ιδιοκτησίας κληρονόμωνΘ1, επί πλευρών Μ-Ν, μήκους 6,85μ και Ν-ΞΟ'-Ο-Π', μήκους 8,10μ, μεκοινόχρηστο ακίνητο, επί πλευράς Π'-Π μήκους 8,30 μ με ακάλυπτο κοινόχρηστο ακίνητο και πέραν αυτού με ακίνητο ιδιοκτησίας Ι2 επί πλευρών Π-Ρ ,μήκους 6,60μ,Ρ-Σ μήκους 0,54 μ και Σ-Τ μήκους 6 μ με ναΐσκο ..., επί πλευρών Τ-Υ μήκους 0,20 μ, Υ-Φ μήκους 1μ με οδό και επί τεθλασμένης πλευράς Φ-Χ-Ψ-Ω-Α μήκους 10,75 μ. με οδό , β) των αναγκαίων περιστατικών για τη μεταβίβαση της κυριότητας του επίδικου αυτού ακινήτου στους ενάγοντες, με παράγωγο τρόπο, ήτοι, ότι αυτό μεταβιβάσθηκε, μαζί με ολόκληρο το ως άνω μεγαλύτερο ακίνητο, του οποίου αποτελεί τμήμα, στον πρώτο μεν ενάγοντα, λόγω πώλησης, κατά ποσοστό 7/8 και 1/8,αντιστοίχως, από τις μέχρι τότε κυρίες τούτου, Π1 χα Σ2 και ... χας Σ1, με τα ...και ...συμβόλαια, των αναφερόμενων συμβολαιογράφων, που μεταγράφηκαν νόμιμα, στους δε λοιπούς ενάγοντες, με τα ...,... από ... και ... συμβόλαια, των αναφερόμενων συμβολαιογράφων, που μεταγράφηκαν νόμιμα, με τα οποία ο πρώτος ενάγων χώρισε το μείζον ακίνητο σε τρία τμήματα, συνέστησε σ' αυτό οριζόντιες και κάθετες ιδιοκτησίες και μεταβίβασε σ' αυτούς, λόγω δωρεάς, τα αναφερόμενα στα συμβόλαια αυτά και στην προσβαλλόμενη απόφαση ποσοστά εξ αδιαιρέτου της ψιλής κυριότητας επί των κτισμάτων που ανεγέρθηκαν στα τμήματα αυτά, παρακράτησε δε για τον εαυτό του την ψιλή κυριότητα, γ)των αναγκαίων περιστατικών για την κτήση της κυριότητας του επιδίκου από τους ενάγοντες με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, κατά τα ως άνω εξ αδιαιρέτου ποσοστά εκάστου (με προσμέτρηση στο χρόνο νομής των δύο τελευταίων εναγόντων του χρόνου νομής του δικαιοπάρόχου τους), με τις παραδοχές ότι, οι ενάγοντες, από τον χρόνο της κατά τα ανωτέρω μεταγραφής των κτητικών τίτλων της κυριότητάς τους, ήτοι ο μεν πρώτος μόνος από το 1973 και εφεξής συνεχώς μέχρι το 1998, οι δε λοιποί από το έτος 1998 και εφεξής, ενήργησαν τις αναφερόμενες κατ' είδος και χρονική διάρκειά τους, πράξεις φυσικής εξουσίασης του σε ολόκληρη την έκταση του μείζονος ακινήτου, με καλή πίστη και την πεποίθηση ότι είναι κύριοι, μέχρι το μήνα Απρίλιο 2002, δηλαδή επί χρονικό διάστημα περίπου είκοσι οκτώ (28) ετών, χωρίς ποτέ να ενοχληθούν ή να αμφισβητηθεί το δικαίωμά τους από την εναγομένη και τους δικαιοπαρόχους αυτής, και συγκεκριμένα προέβησαν, ο πρώτος ,σε καθαρισμό, το έτος 1973, του μείζονος έκτασης ακινήτου, στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο, ύστερα από την ...σχετική άδεια, την οποία ο ίδιος ζήτησε, της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Πατρών, σε καθαρισμό της ασκεπούς διώροφης οικίας και του οθωμανικού λουτρού (χαμάμ), που ευρίσκεται στην επίδικη εδαφική έκταση, μετά την από μέρους του υποβολή στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών ... της ...αίτησής του, επί της οποίας εκδόθηκε η ... άδεια αναστηλώσεως παραδοσιακής διώροφης οικίας, βάσει υπάρχοντος σ' αυτήν σχεδιαγράμματος, στο οποίο περιλαμβάνεται και το επίδικο τμήμα, όλοι οι ενάγοντες σε χρησιμοποίηση του λουτρού αυτού ως τμήμα της ξενοδοχειακής τους επιχείρησης, με την επίδειξή του ως αξιοθέατο, την τοποθέτηση αρχικώς κλιματιστικών μηχανημάτων, τα οποία ακολούθως μετεγκατέστησαν στην αυλή τους, την χρησιμοποίηση, από τον πρώτο ενάγοντα, μικρού κτίσματος, κατασκευασμένου στην οροφή του λουτρού(χαμάμ), ως αποθηκευτικού χώρου και την υποβολή, από τον πρώτο ενάγοντα, της από 1-7-1997 αίτησης και εξώδικης διαμαρτυρίας προς την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Σπάρτης για την χορήγηση σ' εκείνον άδειας επισκευής λόγω επικινδυνότητας, καθώς και με την σύσταση των ανωτέρω οριζοντίων και καθέτων ιδιοκτησιών και δωρεών. Οι παραδοχές αυτές, καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 1033, 1041, 1042, 1045 ΑΚ, που εφάρμοσε, τις οποίες ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, αφού συνέτρεχαν οι όροι εφαρμογής τους. Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης από τους αριθ.559 αριθ. 19 και 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αντίστοιχα, με τους οποίους αποδίδονται οι αναιρετικές πλημμέλειες της παραβίασης, από το Εφετείο των ως άνω ουσιαστικών διατάξεων καθώς και της έλλειψης νόμιμης βάσης της πληττόμενης απόφασης, λόγω ασαφών και αντιφατικών αιτιολογιών, γιατί σ' αυτήν δεν περιέχονται παραδοχές σχετικές με το, α) ότι το επίδικο ακίνητο απετέλεσε αντικείμενο της ενοχικής και εκποιητικής δικαιοπραξίας, δυνάμει της οποίας οι ήδη αναιρεσίβλητοι απέκτησαν την κυριότητά του με παράγωγο τρόπο, β) ότι τα όρια του ακινήτου, έτσι όπως καθορίζονται στην επίδικη ενοχική και εκποιητική δικαιοπραξία, δυνάμει της οποίας απέκτησαν κυριότητα οι ενάγοντες, καταλαμβάνουν και το επίδικο τμήμα, γ) ως προς την περιγραφή των ορίων του επίδικου ακινήτου, όπως αυτά αναγράφονται στο κρίσιμο συμβολαιογραφικό τίτλο κτήσης της κυριότητάς του από τους ενάγοντες, δ) ως προς τα απαιτούμενα, για την κτήση της κυριότητας του επιδίκου με τακτική χρησικτησία στοιχεία, της ύπαρξης τίτλου και καλής πίστης, ε) των εμφανών διακατοχικών πράξεων που άσκησαν οι ενάγοντες επί του επίδικου ακινήτου με διάνοια κυρίου, οι οποίες ήταν νομικώς ικανές να προσπορίσουν σ' αυτούς την κυριότητα τούτου με χρησικτησία, καθώς και του ακριβούς χρόνου που διενεργήθηκαν αυτές, είναι αβάσιμοι, πέραν του ότι οι με αυτούς προβαλλόμενες αναιρετικές πλημμέλειες σχετικά με τη θεμελίωση της απόφασης σε πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας του επιδίκου(χρησικτησία) από τους αναιρεσιβλήτους, είναι αβάσιμοι, και ως αλυσιτελείς, διότι υπάρχει άλλη κύρια αιτιολογία, στην οποία στηρίζεται το διατακτικό της εν λόγω απόφασης, ήτοι εκείνη περί κτήσης της κυριότητας του επιδίκου από τους ανωτέρω διαδίκους με παράγωγο τρόπο, η οποία, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν, δεν θίγεται επιτυχώς με λόγο αναίρεσης. Επειδή, για την ίδρυση του από το άρθρ. 559 αριθ. 8 περ. β` ΚΠολΔ, λόγου αναίρεσης, πρέπει το δικαστήριο παρά το νόμο να έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση της αγωγής, ένστασης, αντένστασης, όπως και λόγων έφεσης. Στην κρινόμενη υπόθεση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ.8 περ. α του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, προβάλλεται ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη ουσιώδεις ισχυρισμούς που δεν προτάθηκαν από τους ενάγοντες, ήτοι ότι το επίδικο ακίνητο απετέλεσε αντικείμενο της μεταβιβαστικής δικαιοπραξίας με καθορισμό και των ορίων του ακινήτου και ότι ο πρώτος ενάγων προέβαινε σε καθαρισμό της ασκεπούς διώροφης οικίας και του οθωμανικού λουτρού από το έτος 1980.Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης, είναι αβάσιμοι, διότι από την ένδικη αγωγή προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί αυτοί προτάθηκαν από τους ενάγοντες.

Επειδή, κατά το άρθρ.559 αριθ. 11γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν.Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335,338,339 και 340ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα. Στην υπόθεση που κρίνεται, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία, τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι με τις προτάσεις τους της κατ' έφεση δίκης, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη και εκτίμησε, προς συναγωγή του αποδεικτικού πορίσματός του σχετικά με την κτήση της κυριότητας του επιδίκου από τους ενάγοντες, με τους προαναφερθέντες, παράγωγο και πρωτότυπους,τρόπους, .και τα έγγραφα που προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες, ήτοι το ...συμβόλαιο του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Μονεμβασίας, Βενετσάνου Ρουσέα και την 223/1971 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου. Επομένως, ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, με τον οποίο ψέγεται το Δικαστήριο της ουσίας ότι δεν έλαβε υπόψη τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία, είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-2-2006 αίτηση της ανώνυμης τουριστικής εταιρίας, με την επωνυμία "ΛΑΖΑΡΕΤΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", για αναίρεση των 171/2004, μη οριστικής, και 608/2005,οριστικής, αποφάσεων του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ