Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
U 7/07 KI-generiert

U 7/07 · Trybunał Konstytucyjny

Geschäftsnummer U 7/07
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

U 7/07Postanowienie - umorzenie z dnia 21 listopada 2007 Sygnatura U 7/07 Data wpływu do TK 23 sierpnia 2007 Podmiot w sprawieGrupa posłów na Sejm RP - wnioskodawca Przedmiot sprawyRozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13. 07. 2007r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych w całości Postanowienie - umorzenie z dnia 21 listopada 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Wliczanie do średniej ocen z obowiązkowych zajęć lekcyjnych rocznych ocen klasyfikacyjnych uzyskanych z religii albo etyki Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 147 Skład SędziaFunkcjaJerzy StępieńprzewodniczącyJerzy CiemniewskiZbigniew CieślakMaria Gintowt-JankowiczMirosław GranatMarian GrzybowskiWojciech HermelińskiAdam JamrózsprawozdawcaMarek KotlinowskiTeresa LiszczEwa ŁętowskaMarek MazurkiewiczJanusz NiemcewiczMirosław WyrzykowskiBohdan ZdziennickiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Wliczanie do średniej ocen z obowiązkowych zajęć lekcyjnych rocznych ocen klasyfikacyjnych uzyskanych z religii albo etyki Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 147 Skład SędziaFunkcjaJerzy StępieńprzewodniczącyJerzy CiemniewskiZbigniew CieślakMaria Gintowt-JankowiczMirosław GranatMarian GrzybowskiWojciech HermelińskiAdam JamrózsprawozdawcaMarek KotlinowskiTeresa LiszczEwa ŁętowskaMarek MazurkiewiczJanusz NiemcewiczMirosław WyrzykowskiBohdan ZdziennickiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [47 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt U 7/07 przewodniczący:

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 48 ust. 1 Konstytucji, art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji, art. 98 ust. 1 Konstytucji; U 7/07 · Trybunał Konstytucyjny: Rozporządzenie przewidując wliczanie oceny z religii do średniej ocen wprowadza instrument presji na ucznia uczęszczającego na katechezę (z woli rodziców a nie jego samego); narusza równowagę między władzą rodziców, a wolnością sumienia i wyznania oraz przekonań ucznia. 6 Rozporządzenie narusza także wynikający z art. 6 ust. 2 ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania zakaz zmuszania obywateli do niebrania udziału w czynnościach lub obrzędach religijnych ani do udziału w nich. Rozporządzenie jest narzędziem presji na uczniów biorących udział w lekcjach religii – przedmiotem oceny jest nie tylko wiedza, ale także postawa ucznia podczas zajęć – także podczas modlitwy rozpoczynającej i kończącej zajęcia.

Schlagwörter

KI-generiert
art. 48 ust. 1 Konstytucji art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji art. 98 ust. 1 Konstytucji

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 48 ust. 1 Konstytucji
53 w związku z art. 48 ust. 1 Konstytucji, a także z art.
art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji
II 10 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 11 Zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji, z wnioskiem o stwierdzenie zgodności ustawy z Konstytucją może wystąpić między innymi grupa 50 posłów.
art. 98 ust. 1 Konstytucji
Kadencja Sejmu – zgodnie z art. 98 ust. 1 Konstytucji – rozpoczyna się bowiem w dniu pierwszego posiedzenia Sejmu i trwa do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Sejmu następnej kadencji.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

U 7/07Postanowienie - umorzenie z dnia 21 listopada 2007 Sygnatura U 7/07 Data wpływu do TK 23 sierpnia 2007 Podmiot w sprawieGrupa posłów na Sejm RP - wnioskodawca Przedmiot sprawyRozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13. 07. 2007r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych w całości Postanowienie - umorzenie z dnia 21 listopada 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Wliczanie do średniej ocen z obowiązkowych zajęć lekcyjnych rocznych ocen klasyfikacyjnych uzyskanych z religii albo etyki Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 147 Skład SędziaFunkcjaJerzy StępieńprzewodniczącyJerzy CiemniewskiZbigniew CieślakMaria Gintowt-JankowiczMirosław GranatMarian GrzybowskiWojciech HermelińskiAdam JamrózsprawozdawcaMarek KotlinowskiTeresa LiszczEwa ŁętowskaMarek MazurkiewiczJanusz NiemcewiczMirosław WyrzykowskiBohdan ZdziennickiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Wliczanie do średniej ocen z obowiązkowych zajęć lekcyjnych rocznych ocen klasyfikacyjnych uzyskanych z religii albo etyki Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 147 Skład SędziaFunkcjaJerzy StępieńprzewodniczącyJerzy CiemniewskiZbigniew CieślakMaria Gintowt-JankowiczMirosław GranatMarian GrzybowskiWojciech HermelińskiAdam JamrózsprawozdawcaMarek KotlinowskiTeresa LiszczEwa ŁętowskaMarek MazurkiewiczJanusz NiemcewiczMirosław WyrzykowskiBohdan ZdziennickiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [47 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt U 7/07 przewodniczący:

Jerzy Stępień sprawozdawca: Adam Jamróz Komparycja Tenor postanawia Uzasadnienie I - część historyczna II - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 listopada 2007 Dotyczy Wliczanie do średniej ocen z obowiązkowych zajęć lekcyjnych rocznych ocen klasyfikacyjnych uzyskanych z religii albo etyki Miejsce publikacji OTK ZU 10A/2007, poz. 147 Skład SędziaFunkcjaJerzy StępieńprzewodniczącyJerzy CiemniewskiZbigniew CieślakMaria Gintowt-JankowiczMirosław GranatMarian GrzybowskiWojciech HermelińskiAdam JamrózsprawozdawcaMarek KotlinowskiTeresa LiszczEwa ŁętowskaMarek MazurkiewiczJanusz NiemcewiczMirosław WyrzykowskiBohdan Zdziennicki 147/10A/2007 POSTANOWIENIE z dnia 21 listopada 2007 r.

Sygn. akt U 7/07 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień - przewodniczący Jerzy Ciemniewski Zbigniew Cieślak Maria Gintowt-Jankowicz Mirosław Granat Marian Grzybowski Wojciech Hermeliński Adam Jamróz - sprawozdawca Marek Kotlinowski Teresa Liszcz Ewa Łętowska Marek Mazurkiewicz Janusz Niemcewicz Mirosław Wyrzykowski Bohdan Zdziennicki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2007 r., wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności: rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 lipca 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.

U. Nr 130, poz. 906) z art. 25 ust. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz z art. 53 w związku z art. 48 ust. 1 Konstytucji, a także z art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 1, art. 20 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2005 r. Nr 231, poz. 1965), postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność orzekania.

Uzasadnienie: I 1 Wnioskiem z 23 sierpnia 2007 r. grupa 51 posłów na Sejm wniosła o stwierdzenie niezgodności rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 13 lipca 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 130, poz. 906) z art. 25 ust. 2, art. 32 ust. 1 i 2 oraz z art. 53 w związku z art. 48 ust. 1 Konstytucji, a także z art. 6 ust. 2, art. 10 ust. 1, art. 20 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz.

U. z 2005 r. Nr 231, poz. 1965). 2 Zaskarżone rozporządzenie stanowi, że – począwszy od IV klasy szkoły podstawowej – do średniej ocen z obowiązkowych zajęć lekcyjnych, uzyskanych w wyniku klasyfikacji rocznej, wlicza się także oceny klasyfikacyjne uzyskane z religii albo z etyki, na którą uczeń uczęszczał w danym roku szkolnym. Ponadto uczniowi kończącemu szkołę podstawową, w zakresie klasyfikacji końcowej wlicza się roczne oceny klasyfikacyjne z religii albo etyki, jeżeli uczeń uczęszczał na te zajęcia w czasie nauki w danej szkole. 3 Wnioskodawca podniósł, że zaskarżone rozporządzenie jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą bezstronności władz publicznych w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, gdyż celem, który przyświecał jego wydaniu oraz główną konsekwencją zastosowania jest wspieranie religii.

Bezstronność oznacza, że władze publiczne nie powinny w żaden sposób, a zwłaszcza w drodze działalności legislacyjnej, czy za pomocą systemu szkolnego promować jakiejkolwiek religii. Szerzenie zasad doktrynalnych i moralnych danej religii powinno być w myśl omawianej zasady wynikiem działalności danego kościoła czy związku wyznaniowego a nie władz publicznych. Tymczasem wśród celów wydawanego rozporządzenia, określonych w jego uzasadnieniu wprost wymienia się motywowanie ucznia do dodatkowego wysiłku oraz docenianie pracy wynikającej z uczestnictwa w zajęciach m.in. z religii albo etyki.

Tym samym wybór dokonany przez uczniów lub ich opiekunów prawnych dokonywany będzie pod presją ekspektatywy dobrej oceny z religii lub etyki. W szkołach publicznych może być nauczana jedynie religia reprezentowana przez związek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej. 4 Zdaniem wnioskodawcy zaskarżone rozporządzenie jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa. Wprowadzony akt prawny różnicuje sposoby obliczania średniej ocen dla uczniów uczęszczających na etykę lub religię oraz dla uczniów niebiorących udziału w tych zajęciach.

Odmienne są także kryteria oceny – w wypadku uczniów uczęszczających na religię, przedmiotem oceny będzie stopień internalizacji określonego światopoglądu oraz zaangażowanie w praktyki religijne. W wypadku uczniów nieuczęszczających na katechezę, przesłanką ich oceny jest poziom zdobytej wiedzy naukowej oraz związanych z tym umiejętności. 5 Rozporządzenie narusza także konstytucyjnie gwarantowane prawo rodziców do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania religijnego oraz moralnego, zgodnego z własnymi przekonaniami, przy uwzględnieniu dojrzałości dziecka, wolności jego sumienia i wyznania oraz przekonań.

Rozporządzenie przewidując wliczanie oceny z religii do średniej ocen wprowadza instrument presji na ucznia uczęszczającego na katechezę (z woli rodziców a nie jego samego); narusza równowagę między władzą rodziców, a wolnością sumienia i wyznania oraz przekonań ucznia. 6 Rozporządzenie narusza także wynikający z art. 6 ust. 2 ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania zakaz zmuszania obywateli do niebrania udziału w czynnościach lub obrzędach religijnych ani do udziału w nich. Rozporządzenie jest narzędziem presji na uczniów biorących udział w lekcjach religii – przedmiotem oceny jest nie tylko wiedza, ale także postawa ucznia podczas zajęć – także podczas modlitwy rozpoczynającej i kończącej zajęcia.

Państwo nie powinno legitymizować presji w sprawach religijnych. 7 Zaskarżony akt prawny narusza także wyrażoną w art. 10 ust. 1 ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania zasadę, iż Rzeczpospolita Polska jest państwem świeckim, neutralnym w sprawach religii i przekonań. Zasadę tę narusza sytuacja, w której państwo nakazuje uwzględnić, w urzędowym systemie ocen ucznia, ocenę otrzymaną z katechezy. Do sfery działania władz publicznych zostają wprowadzone kryteria o charakterze religijnym, a uczeń zostaje poddany wartościowaniu przez władze publiczne właśnie na podstawie tego kryterium. 8 Rozporządzenie kwestionowane przez wnioskodawców narusza także, ich zdaniem, zasadę wyrażoną w art. 20 ust. 2 ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, zgodnie z którą nauczanie religii dzieci i młodzieży jest wewnętrzną sprawą związków wyznaniowych.

Oceny z religii oraz skutki tych ocen dla uczniów, jako integralny element nauczania religii, to także wewnętrzna sprawa związków wyznaniowych. Tymczasem ocena z religii, w myśl zaskarżonego rozporządzenia, ma rzutować na całościową ocenę ucznia w ramach nauczania szkolnego. 9 Naruszony został również art. 20 ust. 3 ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, zgodnie z którym odrębna ustawa określa zasady nauczania religii w szkołach i przedszkolach. Zasady nauczania obejmują także tak istotną kwestię jak ocenianie ucznia, w szczególności także wliczanie lub niewliczanie oceny z religii do średniej ocen rocznych.

Kwestia uregulowana zaskarżonym rozporządzeniem winna być zatem uregulowana w drodze ustawy. II 10 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 11 Zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji, z wnioskiem o stwierdzenie zgodności ustawy z Konstytucją może wystąpić między innymi grupa 50 posłów. Wnioskodawcą w niniejszej sprawie była grupa 51 posłów Sejmu V kadencji. W chwili wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego wnioskodawca posiadał legitymację do takiego wystąpienia. Dnia 7 września 2007 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwałę o skróceniu kadencji (Dz.

U. Nr 163, poz. 1154). Postanowieniem z 7 września 2007 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zarządził wybory do Sejmu i Senatu na dzień 21 października 2007 r. Zgodnie z postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zwołania pierwszego posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. Nr 79, poz. 841), pierwsze posiedzenie Sejmu wybranego 21 października 2007 r. zostało zwołane 5 listopada 2007 r. Tym samym 4 listopada 2007 r. upłynęła V kadencja Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, na skutek czego wygasły mandaty posłów tej kadencji.

Kadencja Sejmu – zgodnie z art. 98 ust. 1 Konstytucji – rozpoczyna się bowiem w dniu pierwszego posiedzenia Sejmu i trwa do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Sejmu następnej kadencji. 12 Wobec upływu kadencji Sejmu i związanym z tym wygaśnięciem mandatów poselskich, przestał istnieć podmiot uprawniony do dalszego występowania w sprawie. Takie stanowisko konsekwentnie wyrażane było w orzecznictwie Trybunału (zob. orzeczenie z 25 lutego 1992 r., sygn. K. 3/91, OTK w 1992 r., cz. I, poz. 1; postanowienia z: 17 sierpnia 1993 r., sygn.

K. 2/93, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 30; z 23 czerwca 1993 r., sygn. K. 3/93, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 26, 4 października 1997 r., sygn. K. 19/97, OTK ZU nr 3-4/1997, poz. 52, 12 listopada 1997 r., sygn. K. 21/97, OTK ZU nr 3-4/1997, poz. 58, 14 listopada 2001 r., sygn. K 10/01, OTK ZU nr 8/2001, poz. 262), które wygaśnięcie mandatu posłów łączyło ściśle z utratą uprawnienia do występowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w charakterze wnioskodawcy. 13 Utrata uprawnień przez wnioskodawcę nie pozwala na merytoryczne rozpoznanie sprawy i dlatego zachodzi konieczność umorzenia postępowania na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. Nr 102, poz. 643, ze zm.). 14 Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej