Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
U 3/05 KI-generiert

U 3/05 · Trybunał Konstytucyjny

Geschäftsnummer U 3/05
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

U 3/05Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Sygnatura U 3/05 Data wpływu do TK 21 kwietnia 2005 Podmiot w sprawieRzecznik Praw Obywatelskich - wnioskodawca Przedmiot sprawyRozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14. 12. 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych par. 5 ust. 2 Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [44 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt U 3/05 przewodniczący:

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 92 ust. 1 Konstytucji; U 3/05 · Trybunał Konstytucyjny: Rzecznik zwrócił uwagę, że § 5 ust. 2 rozporządzenia – w pierwotnym brzmieniu – nie ograniczał terminu ważności wykupionych, ale niewykorzystanych przez przedsiębiorców dobowych lub siedmiodniowych kart opłaty za przejazd po drogach krajowych. Ich ważność rozpoczynała się z chwilą wypełnienia karty przez przedsiębiorcę przed rozpoczęciem przejazdu (§ 5 ust. 2 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia). 3 W ocenie Rzecznika Minister Infrastruktury wprowadził, w zakwestionowanym przepisie, restrykcyjne ograniczenia terminów ważności nabytych przez przedsiębiorców kart, z naruszeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym i art. 92 ust. 1 Konstytucji. 4 2.

Schlagwörter

KI-generiert
art. 92 ust. 1 Konstytucji

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 92 ust. 1 Konstytucji
2088, ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia: na podstawie art.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

U 3/05Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Sygnatura U 3/05 Data wpływu do TK 21 kwietnia 2005 Podmiot w sprawieRzecznik Praw Obywatelskich - wnioskodawca Przedmiot sprawyRozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 14. 12. 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych par. 5 ust. 2 Postanowienie - umorzenie z dnia 11 stycznia 2007 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech HermelińskiPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [44 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt U 3/05 przewodniczący:

Bohdan Zdziennicki sprawozdawca: Marian Grzybowski Komparycja Tenor postanawia Uzasadnienie I - część historyczna II - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 11 stycznia 2007 Dotyczy Upoważnienie ustawowe Miejsce publikacji OTK ZU 1A/2007, poz. 5 Skład SędziaFunkcjaBohdan ZdziennickiprzewodniczącyMarian GrzybowskisprawozdawcaWojciech Hermeliński 5/1A/2007 POSTANOWIENIE z dnia 11 stycznia 2007 r. Sygn. akt U 3/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bohdan Zdziennicki - przewodniczący Marian Grzybowski - sprawozdawca Wojciech Hermeliński, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2007 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:

§ 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684, ze zm.) z treścią upoważnienia zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r.

Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie na skutek cofnięcia wniosku. Uzasadnienie: I 1 1. Pismem z 21 kwietnia 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik lub RPO) zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z treścią upoważnienia zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.

U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, ze zm.; dalej: ustawa o transporcie drogowym) oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji. 2 Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia, w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 października 2002 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 188, poz. 1577; dalej: rozporządzenie zmieniające), które weszło w życie 29 listopada 2002 r., karta opłaty dobowej powinna być wypełniona przez przedsiębiorcę w terminie 7 dni od daty wydania karty, natomiast karta opłaty siedmiodniowej – w terminie 14 dni od daty jej wydania.

Rzecznik zwrócił uwagę, że § 5 ust. 2 rozporządzenia – w pierwotnym brzmieniu – nie ograniczał terminu ważności wykupionych, ale niewykorzystanych przez przedsiębiorców dobowych lub siedmiodniowych kart opłaty za przejazd po drogach krajowych. Ich ważność rozpoczynała się z chwilą wypełnienia karty przez przedsiębiorcę przed rozpoczęciem przejazdu (§ 5 ust. 2 w związku z § 5 ust. 3 rozporządzenia). 3 W ocenie Rzecznika Minister Infrastruktury wprowadził, w zakwestionowanym przepisie, restrykcyjne ograniczenia terminów ważności nabytych przez przedsiębiorców kart, z naruszeniem upoważnienia ustawowego zawartego w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym i art. 92 ust. 1 Konstytucji. 4 2.

Minister Infrastruktury, w piśmie z 26 maja 2004 r. (znak: TD-7m-070/589/2004) skierowanym do Rzecznika w odpowiedzi na jego zapytanie (załącznik do wniosku), stwierdził, że „delegacja ustawowa zawarta w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, stanowiąca podstawę do wydania rozporządzenia, daje szerokie upoważnienia do uregulowania szeregu kwestii związanych z przedmiotowymi opłatami”. Zdaniem Ministra Infrastruktury, „wprowadzenie ograniczenia w zakresie możliwości wykorzystania przez przedsiębiorcę kart opłaty dobowej i siedmiodniowej nie stanowiło przekroczenia delegacji ustawowej, natomiast było doprecyzowaniem zasad odnoszących się do rodzajów i stawek opłat za przejazd po drogach krajowych oraz trybu ich wnoszenia, co z punktu widzenia celowościowego należy uznać za jak najbardziej zasadne.

Przyczyniło się bowiem do znacznego ograniczenia na rynku przypadków wykonywania przewozów z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji (bez uiszczania obowiązującej opłaty za przejazd po drogach krajowych)”. 5 3. Prokurator Generalny stanowisko w sprawie przedstawił w piśmie z 12 lipca 2005 r., uznając § 5 ust. 2 rozporządzenia za niezgodny z art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym oraz z art. 92 ust. 1 zdaniem pierwszym Konstytucji, przez to, że wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego. 6 Prokurator Generalny podzielił zarzuty zgłoszone przez wnioskodawcę.

Podkreślił, że zawarty w art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym – stanowiącym upoważnienie do regulacji podstawowej – zwrot: „określi (...) wzory dokumentów potwierdzających wniesienie tej opłaty” oznaczać miałby upoważnienie dla Ministra Infrastruktury do uregulowania tematyki niewystępującej w ustawie, a w szczególności do zróżnicowanego potraktowania nabywców poszczególnych rodzajów kart opłaty i określania innych, niż wynikające z rodzajów opłaty, terminów ważności tych kart. 7 Analogiczna ocena nasuwa się, w ocenie Prokuratora, gdyby uprawnienie do regulacji zawartej w § 5 ust. 2 rozporządzenia Minister Infrastruktury wywiódł ze zwrotu:

„określi (…) rodzaj i stawki opłaty”. Zdaniem Prokuratora zwrot ten oznacza, że przedmiotem rozporządzenia, w tym zakresie, mogą być jedynie regulacje o charakterze materialno-prawnym, ograniczone do wyliczenia rodzajów opłat (od dobowych do rocznych) i przyporządkowania im stawek. Upoważnienie nie zawiera natomiast, w odniesieniu do części dotyczącej „rodzaju i stawek opłaty”, terminu „tryb”, który otwierałby drogę do uregulowania w rozporządzeniu kwestii proceduralnych, np. potwierdzenia wniesienia opłaty. 8 W konkluzji Prokurator Generalny uznał, że kwestionowany przepis stanowi przykład uregulowania w rozporządzeniu zagadnień pominiętych przez ustawodawcę, które wyinterpretowano w sposób rozszerzający zakres upoważnienia ustawowego, a tym samym – niezgodnie z wzorcem zawartym w art. 92 ust. 1 zdaniu pierwszym Konstytucji. 9 4.

Pismem z 24 czerwca 2005 r. (znak: TD-1M-020/155/2005) stanowisko w sprawie zajął Minister Infrastruktury. Nie podzielił w nim zarzutów Rzecznika co do niezgodności kwestionowanego przepisu rozporządzenia z art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji. 10 Minister Infrastruktury w uzasadnieniu przytoczył argumentację przedstawioną w piśmie z 26 maja 2004 r. (znak: TD-7m-070/589/2004) skierowanym do Rzecznika. 11 5. Pismem procesowym z 8 stycznia 2007 r. Rzecznik na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) cofnął wniosek i wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. 12 Art. 1 pkt 16 lit. d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, poz. 1497; dalej: ustawa o zmianie ustawy o transporcie drogowym) nadał nowe brzmienie art. 42 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym zawierającemu upoważnienie do wydania rozporządzenia. Równocześnie zgodnie z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie delegacji zmienianych tą ustawą zachowały moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 13 Zakwestionowane rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz.

U. Nr 151, poz. 1089). 14 Okoliczności te uzasadniają cofnięcie wniosku na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy o TK, a w konsekwencji umorzenie postępowania przez Trybunał Konstytucyjny. II 15 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 16 Zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) wnioskodawca może do rozpoczęcia rozprawy wycofać wniosek, pytanie prawne albo skargę. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się, że prawo do cofnięcia wniosku przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania wnioskodawcy i jest jednym z przejawów zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (por. postanowienia z: 4 marca 1999 r., sygn.

SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26, 8 marca 2000 r., sygn. K. 32/98, OTK ZU nr 2/2000, poz. 64, 13 września 2000 r., sygn. K. 24/99, OTK ZU nr 6/2000, poz. 192 oraz z 12 grudnia 2005 r., sygn. K 49/05, OTK ZU nr 11/A/2005, poz. 142). 17 Kierując się powyższymi ustaleniami, należy stwierdzić, że Rzecznik skutecznie cofnął wniosek, zatem postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu w trybie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. 18 Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług.

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej