Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
K 23/97 KI-generiert

K 23/97 · Trybunał Konstytucyjny

Geschäftsnummer K 23/97
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

K 23/97Postanowienie - umorzenie z dnia 21 stycznia 1998 Sygnatura K 23/97 Data wpływu do TK 01 czerwca 1997 Podmiot w sprawieRzecznik Praw Obywatelskich - wnioskodawca Przedmiot sprawyUstawa z dnia 26. 07. 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 6 ust. 4 pkt 3 Postanowienie - umorzenie z dnia 21 stycznia 1998 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 stycznia 1998 Miejsce publikacji OTK ZU 1/1998, poz. 7 Skład SędziaFunkcjaBłażej WierzbowskiprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackisprawozdawcaLech GarlickiKrzysztof KolasińskiFerdynand RymarzStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 stycznia 1998 Miejsce publikacji OTK ZU 1/1998, poz. 7 Skład SędziaFunkcjaBłażej WierzbowskiprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackisprawozdawcaLech GarlickiKrzysztof KolasińskiFerdynand RymarzPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [16 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 21 stycznia 1998 r. sygn. akt K 23/97 przewodniczący:

Legislator-Regeste

KI-generiert

art. 32 Konstytucji, art. 241 ust. 5 Konstytucji; K 23/97 · Trybunał Konstytucyjny: Przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488), po wysłuchaniu stanowiska uczestników postępowania, przychylających się do tego wniosku na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) umorzyć postępowanie.

Schlagwörter

KI-generiert
art. 32 Konstytucji art. 241 ust. 5 Konstytucji

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 32 Konstytucji
2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 241 ust. 5 Konstytucji
1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1997 r., miał na uwadze, że wyraźnie sformułowane w tym przepisie skutki prawne cofnięcia wniosku są zasadniczo zbieżne ze skutkami, jakie cofnięcie to mogło powodować na gruncie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1985 r., a miarodajny w tej kwestii art. 241 ust.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

K 23/97Postanowienie - umorzenie z dnia 21 stycznia 1998 Sygnatura K 23/97 Data wpływu do TK 01 czerwca 1997 Podmiot w sprawieRzecznik Praw Obywatelskich - wnioskodawca Przedmiot sprawyUstawa z dnia 26. 07. 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 6 ust. 4 pkt 3 Postanowienie - umorzenie z dnia 21 stycznia 1998 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 stycznia 1998 Miejsce publikacji OTK ZU 1/1998, poz. 7 Skład SędziaFunkcjaBłażej WierzbowskiprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackisprawozdawcaLech GarlickiKrzysztof KolasińskiFerdynand RymarzStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 stycznia 1998 Miejsce publikacji OTK ZU 1/1998, poz. 7 Skład SędziaFunkcjaBłażej WierzbowskiprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackisprawozdawcaLech GarlickiKrzysztof KolasińskiFerdynand RymarzPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [16 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 21 stycznia 1998 r. sygn. akt K 23/97 przewodniczący:

Błażej Wierzbowski sprawozdawca: Zdzisław Czeszejko-Sochacki Komparycja Tenor Uzasadnienie - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 21 stycznia 1998 Miejsce publikacji OTK ZU 1/1998, poz. 7 Skład SędziaFunkcjaBłażej WierzbowskiprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackisprawozdawcaLech GarlickiKrzysztof KolasińskiFerdynand Rymarz POSTANOWIENIE z dnia 21 stycznia 1998 r. Sygn. akt K 23/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Błażej Wierzbowski - przewodniczący Zdzisław Czeszejko-Sochacki - sprawozdawca Lech Garlicki Krzysztof Kolasiński Ferdynand Rymarz, protokolant:

Joanna Szymczak, na rozprawie 21 stycznia 1998 r. wobec cofnięcia przez Rzecznika Praw Obywatelskich wniosku o stwierdzenie, że przepis art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 90, poz. 416; zm.: Nr 134, poz. 646; z 1994 r. Nr 43, poz. 163; Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602, Nr 126, poz. 626; z 1995 r. Nr 5, poz. 25, nr 133, poz. 654; z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz.686, Nr 156, poz. 776; z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz.164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592) w części w jakiej pozbawia pojedynczych rodziców wychowujących pełnoletnie dzieci do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach o szkolnictwie wyższym, gdyż otrzymują rentę rodzinną – możliwości opodatkowania łącznie od sumy dochodów, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla małżonków i innych osób samotnie wychowujących małoletnie i pełnoletnie dzieci – jest: niezgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 1 oraz zasadą równości wyrażona w art. 67 ust.

2. Przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488), po wysłuchaniu stanowiska uczestników postępowania, przychylających się do tego wniosku na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie: 1 1. Wnioskiem z 28 maja 1997 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że przepis art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 90, poz. 416; zm.: Nr 134, poz. 646; z 1994 r. Nr 43, poz. 163; Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602, Nr 126, poz. 626; z 1995 r. Nr 5, poz. 25, nr 133, poz. 654; z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638) w części w jakiej pozbawia pojedynczych rodziców wychowujących pełnoletnie dzieci do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach o szkolnictwie wyższym, gdyż otrzymują rentę rodzinną – możliwości opodatkowania łącznie od sumy dochodów, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla małżonków i innych osób samotnie wychowujących małoletnie i pełnoletnie dzieci – jest niezgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 1 oraz zasadą równości wyrażona w art. 67 ust. 1 przepisów konstytucyjnych utrzymanych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U.

Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184; Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488). Na rozprawie 21 stycznia 1998 r. przedstawiciel Rzecznika Praw Obywatelskich, ze względu na zmianę stanu prawnego, zarzucił niezgodność kwestionowanego przepisu z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2 Prokurator Generalny w piśmie z 8 lipca 1997 r. przedstawił stanowisko, iż kwestionowany przepis nie jest niezgodny z art. 1 i art. 67 ust. 2 przepisów konstytucyjnych, a w szczególności, że w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego nie można dopatrzyć się niekonstytucyjnej nierówności rodzin niepełnych. 3 Na stanowisku zgodności kwestionowanego przepisu z konstytucją stanął także Minister Finansów, który jednak biorąc pod uwagę charakter socjalny renty rodzinnej oraz sytuacje rodzin niepełnych, w których renta rodzinna stanowi jedyny dochód pełnoletniego, uczącego się dziecka, wydał 21 lipca 1997 roku zarządzenie w sprawie zaniechania ustalania i poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, od dochodu osób samotnie wychowujących dzieci, w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym a podatkiem obliczonym na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy.

Zarządzenie to zostało zresztą zmienione 10 października 1997 r. w tym kierunku, że zaniechanie stosuje się do podatników wychowujących w roku podatkowym dzieci, które nie ukończyły lub ukończą w danym roku podatkowym 25 rok życia, jeżeli dzieci te uczą się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty lub w przepisach o szkolnictwie wyższym, i nie uzyskały przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem: renty rodzinnej, dochodów zwolnionych (wolnych) od podatku dochodowego oraz dochodów w wysokości nie powodującej obowiązku uiszczenia podatku, bez ograniczania w czasie tego zwolnienia. 4 2.

Na rozprawie 21 stycznia 1998 r., po oświadczeniu przez przedstawiciela Sejmu, że parlament – doceniając w pełni wystąpienia Rzecznika Praw Obywatelskich w tym zakresie – przywiązuje niezwykłą wagę do polityki pro rodzinnej i że należy oczekiwać, iż w najbliższym czasie nastąpią odpowiednie zmiany ustawodawcze w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z uwzględnieniem zasad wspomnianej polityki pro rodzinnej, przedstawiciel Rzecznika Praw Obywatelskich cofnął złożony w tej sprawie wniosek. Cofając wniosek wziął także pod uwagę stan obecnie istniejący a mianowicie, że wydane przez Ministra Finansów w 1997 r. zarządzenia o zaniechaniu ustalania i poboru podatku dochodowego od osób wymienionych w art.6 ust.4 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aktualnie rozwiązują problem w zaskarżonym zakresie, natomiast zapowiedziane zmiany ustawowe mogą te doraźne rozstrzygnięcia utrwalić. 5 Do stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich o cofnięciu wniosku przyłączyli się uczestnicy postępowania. 6 3.

Trybunał Konstytucyjny, podejmując postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1997 r., miał na uwadze, że wyraźnie sformułowane w tym przepisie skutki prawne cofnięcia wniosku są zasadniczo zbieżne ze skutkami, jakie cofnięcie to mogło powodować na gruncie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1985 r., a miarodajny w tej kwestii art. 241 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie stoi na przeszkodzie podjęciu postanowienia tej treści. powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług.

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej