Supreme Court quashes transfer of case to prosecutor due to lack of mental capacity evidence.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court quashed the lower court's decision transferring the case to the prosecutor for supplementary investigation. The prosecutor argued that the defendant's unusual behavior raised doubts about his mental capacity at the time of the crime, necessitating psychiatric expert testimony. The court rejected this, ruling that the defendant's appointment of a public defender after the indictment was filed meant no significant procedural defects existed, and the need for expert opinion remained a matter for the trial court to decide.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 345 § 1 k.p.k.; Art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.; Art. 81 § 1 k.p.k.: The court's decision to order psychiatric expert testimony regarding mental capacity is not a procedural defect if the defendant was already represented by a public defender after the indictment was filed.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt: WZ 15/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Edward Matwijów (przewodniczący)SSN Jan Bogdan Rychlicki (sprawozdawca)SSN Jerzy Steckiewicz bez udziału stron, w sprawie ppłk. rez. M. L. oskarżonego z art. 212 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 30 września 2013 r., zażalenia prokuratora na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 maja 2013 r., o przekazaniu sprawy oskarżonego ppłk. rez. M. L. prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w celu uzupełnienia śledztwa poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej oskarżonego p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę ppłk. rez. M. L. przekazać Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do rozpoznania na rozprawie głównej.
UZASADNIENIE
Ppłk rez. M. L. został oskarżony o przestępstwo określone w art. 212 § 2 k.k. W toku posiedzenia przed Sądem Najwyższym w dniu 24 kwietnia 2013 r., oskarżony złożył wniosek o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu albowiem wobec jego osoby „już wcześniej wojskowe organy ścigania oraz wymiaru sprawiedliwości prowadzące postępowania powzięły uzasadnione wątpliwości co do jego stanu poczytalności, a w toku postępowania przygotowawczego, sygn. Po.Śl. …/10, pozbawiony był prawa do obrony”.Zarządzeniem Zastępcy Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 kwietnia 2013 r., na podstawie art. 81 § 1 k.p.k. w zw. z art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k., wyznaczono oskarżonemu obrońcę z urzędu – adw.
P.F.Po przekazaniu niniejszej sprawy do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. Sąd ten na posiedzeniu w dniu 20 maja 2013 r., sygn. akt So …/13, na podstawie art. 345 § 1 i 2 k.p.k., przekazał sprawę ppłk. rez. M. L. prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w celu uzupełnienia śledztwa poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów odnośnie stanu poczytalności oskarżonego in tempore criminis.W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w toku postępowania przygotowawczego ujawniły się uzasadnione wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, a wynikające z jego określonego zachowania (niepodejmowanie korespondencji sądowej, odmawianie składania wyjaśnień oraz podpisu w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów, zdejmowanie części garderoby podczas tej czynności procesowej).
Powyższe obligowało prokuratora do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów odnośnie stanu zdrowia oskarżonego, a nieprzeprowadzenie tego dowodu przez oskarżyciela publicznego stanowiło i stanowi istotny brak postępowania, a którego usunięcie w postępowaniu sądowym powodowałoby znaczne trudności i w rzeczy samej uniemożliwiłoby wydanie wyroku w rozsądnym terminie.Zażalenie na to postanowienie wniósł prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. Skarżący zarzucając obrazę przepisu art. 345 § 1 k.p.k., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu zażalenia prokurator wskazując na określone postępowanie oskarżonego, o którym mowa wyżej, zaakcentował, że jakkolwiek jest ono „niestandardowe”, to jednakże nie może wywoływać uzasadnionych wątpliwości, co do poczytalności oskarżonego in tempore criminis. Z kolei wyznaczenie oskarżonemu obrońcy z urzędu nie przesądza o konieczności przeprowadzenia dowodu z urzędu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów. Decyzja w tym przedmiocie należeć będzie do właściwego organu procesowego. Wobec tego materiały postępowania przygotowawczego zgromadzone w sprawie oskarżonego nie wskazują na istotne braki tegoż postępowania.
W ocenie skarżącego, gdy zajdzie celowość przeprowadzenia tego dowodu, nie spowoduje to znacznej trudności w postepowaniu sądowym.Sąd Najwyższy rozważył.Zażalenie prokuratora jest zasadne. Zgodzić należało się ze skarżącym, że jeżeli zajdzie potrzeba przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów, co do poczytalności oskarżonego in tempore criminis decyzje w tym przedmiocie podejmie sąd orzekający, albowiem w śledztwie nie ujawniły się istotne wątpliwości, co do stanu poczytalności oskarżonego. Zważyć też należało, że wyznaczenie obrońcy z urzędu oskarżonemu nastąpiło po wpłynięciu aktu oskarżenia do sądu.
Zatem nie można mówić o istotnych brakach tegoż postępowania przygotowawczego, a skoro tak, to bezprzedmiotowe są również wywody o znacznych trudnościach w postępowaniu sądowym, w tym uniemożliwieniu wydania wyroku w rozsądnym terminie. W związku z tym, w uwzględnieniu zażalenia prokuratora należało uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę ppłk. rez. M. L. przekazać Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do rozpoznania na rozprawie głównej.Z tego względu postanowiono jak na wstępie. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.