V SPC 1/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V SPC 1/05

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie ze skargi W. R.

przy

uczestnictwie

Pierwszego

Prezesa

Sądu

Najwyższego

na

przewlekłość

postępowania Sądu Najwyższego w sprawie II UK (...), po rozpoznaniu na posiedzeniu

niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wnioskodawca W. R. ubiegał się o emeryturę górniczą, również w trybie

odwoławczym od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L.

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. (sygn. akt. II UK (...)) Sąd Najwyższy oddalił

jego kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2003 r. [sygn. akt III AUa

(…)].

W piśmie z dnia 11 stycznia 2005 r. wnioskodawca złożył „zażalenie na

opieszałość w pracy Sądu Najwyższego – Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych

i Spraw Publicznych, ponieważ nie otrzymał jeszcze odpisu uzasadnionego wyroku z

dnia 4 listopada 2004 r.” oraz zapowiedział złożenie skargi na przewlekłość

postępowania w Sądzie Apelacyjnym, w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. (Dz. U.

Nr 179, poz. 1843).

Pismo wnioskodawcy zostało potraktowane jako skarga na przewlekłość

postępowania w sprawie II UK (...) Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych Sądu Najwyższego i w takim charakterze wiążąco przekazane do

rozpoznania Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego (§ 28 ust. 2 regulaminu Sądu

Najwyższego). Przesłanką skargi jest opóźnienie doręczenia uzasadnionego wyroku z

dnia 4 listopada 2004 r. (doręczenie nastąpiło w dniu 19 stycznia 2005 r., po uprzedniej

awizacji pocztowej).

Tak określona skarga W. R. jest niedopuszczalna, ponieważ została przez niego

złożona osobiście. Już w uchwale z dnia 16 listopada 2004 r. (III SPP 42/04), mającej

moc zasady prawnej, Sąd Najwyższy stwierdził, że do skargi na przewlekłość

postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez

nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) stosuje się przymus adwokackoradcowski (art. 3932 k.p.c.). Nakaz sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego

pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) sformułowany został w sposób

jednoznaczny w art. 871 § 1 k.p.c., w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 2 lipca

2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych ustaw (Dz.

U. Nr 172, poz. 1804).

Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 3986 § 3 k.p.c.).