V KZ 68/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KZ 68/12 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie M. D.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 31 października 2012 r.,‎na skutek zażalenia M. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postepowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. D. o wznowienie postępowania z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia go i podpisania przez adwokata.

Na to zarządzenie zażalenie złożył wnioskodawca zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 94 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k. przez niewskazanie osoby, która wydała zarządzenie, a ponadto z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący nie zgadza się z opinią wyznaczonego z urzędu adwokata o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Nie jest trafny zarzut nieoznaczenia organu oraz osoby wydającej zarządzenie (art. 94 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Zaskarżone zarządzenie spełnia wymagane w tym przepisie warunki formalne. W części końcowej zarządzenia, które składa się również z uzasadnienia, oznaczony został zarówno organ procesowy, którym jest przewodniczący wydziału, jak i osoba wchodząca w jego skład przez podanie nazwiska sędziego. Natomiast bez znaczenia jest umiejscowienie tych danych w strukturze zarządzenia.Odnosząc się do kwestii podstawy prawnej i faktycznej wydanego zarządzenia należy wskazać, że zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.

Wnioskodawcy został wyznaczony adwokat z urzędu do zbadania podstaw wniosku o wznowienie postępowania. Należy jednak podkreślić, że nie jest on zobowiązany do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 84 § 3 k.p.k.). W przedstawionej w niniejszej sprawie opinii adwokat oświadczył, że nie ma takich podstaw i uzasadnił dlaczego. To stanowisko jest dla sądu wiążące w tym znaczeniu, że w Kodeksie postępowania karnego nie ma przepisu, który upoważniałby organ procesowy do „przymuszenia” adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić innego adwokata z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82).

Natomiast organ procesowy, który go wyznaczył, jest uprawniony do badania prawidłowości wykonania obowiązków w ramach zagwarantowania stronie prawa do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie wynikającym z art. 84 § 3 k.p.k. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby wyznaczony adwokat z urzędu, nienależycie wykonał swoje obowiązki. Reasumując, skoro złożony przez M. D. wniosek o wznowienie postępowania zawierał wskazany powyżej brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie, to prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jego przyjęcia.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.