Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KZ 45/18 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for rejecting appeal filed after 7-day deadline for appeal request. Appeal filed late cannot trigger automatic appeal brief preparation.

Geschäftsnummer V KZ 45/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the lower court's order rejecting his appeal. The defendant submitted a document titled 'appeal' to the appellate court after the 7-day deadline to request the court's reasoning, which legally constitutes an appeal. The court held that filing an appeal after this deadline cannot simultaneously serve as a request for the reasoning to be prepared, thus the 30-day appeal period never began.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 422 k.p.k.; Art. 524 § 1 k.p.k.; Art. 445 § 2 k.p.k.: An appeal filed after the 7-day period to request the preparation and service of the court's reasoning cannot simultaneously constitute such a request, and the 30-day appeal period does not commence.

Schlagwörter

KI-generiert
criminal appeal deadline request for reasoning appeal period commencement procedural defect Supreme Court dismissal Verzögerung des Asylverfahrens Wiederherstellung der versäumten Frist Widerruf des bedingten Strafvollzugs

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 422 k.p.k.
Kasacja wniesiona w terminie do złożenia wniosku o doręczenie wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem wywołuje skutek określony w art. 422 k.p.k., stanowiąc – na podstawie art.
Art. 524 § 1 k.p.k.
oraz z art. 524 § 1 k.p.k., należało utrzymać je w mocy.Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
Art. 445 § 2 k.p.k.
z art. 445 § 2 k.p.k. – także wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku (zob.
Art. 530 § 2 k.p.k.
To zaś implikowało konieczność odmowy przyjęcia kasacji bez konieczności wzywania do uzupełnienia jej usuwalnych braków formalnych.Ponieważ zaskarżone zarządzenie jest w pełni trafne i zgodne z art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. oraz z art.
art. 200 § 1 k.k
skazanego z art. 200 § 1 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt VII K […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 422 k.p.k
Kasacja wniesiona w terminie do złożenia wniosku o doręczenie wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem wywołuje skutek określony w art. 422 k.p.k., stanowiąc – na podstawie art.
art. 445 § 2 k.p.k
art. 530 § 2 k.p.k
To zaś implikowało konieczność odmowy przyjęcia kasacji bez konieczności wzywania do uzupełnienia jej usuwalnych braków formalnych.Ponieważ zaskarżone zarządzenie jest w pełni trafne i zgodne z art. 530 § 2 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III KZ 73/08
postanowienia SN: z dnia 6 sierpnia 2008 r., III KZ 73/08; z dnia 26 października 2004 r., II KZ 58/04; T.
II KZ 58/04
postanowienia SN: z dnia 6 sierpnia 2008 r., III KZ 73/08; z dnia 26 października 2004 r., II KZ 58/04; T.
III KK 344/03
postanowienie SN z 1 grudnia 2003 r., III KK 344/03).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KZ 45/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie K. K. skazanego z art. 200 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 października 2018 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 lipca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], odmawiające przyjęcia kasacji skazanego wniesionej w dniu 11 lipca 2018 r. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], zmieniającego wyrok Sądu w S. VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w P. z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt VII K […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 lipca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], odmówiono przyjęcia własnej kasacji skazanego wniesionej w dniu 11 lipca 2018 r. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w P. z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt VII K […]. W pisemnych motywach zarządzenia wskazano, że pismo skazanego K. K., nadane w areszcie śledczym w dniu 11 lipca 2018 r., zatytułowane „odwołanie”, z uzupełniającym je pismem nazwanym „oświadczenie – odwołanie cz.

II”, stanowi w istocie kasację wywiedzioną „wprost” od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego. Uznano, że skazany mógł wprawdzie złożyć kasację nie wnosząc wcześniej o sporządzenie i doręczenie wyroku tego Sądu, ale w takim wypadku winien był dokonać tej czynności w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Przewidziany do wniesienia kasacji termin 30-dniowy otwiera się bowiem tylko wówczas, gdy zgodnie z uprzednio złożonym w terminie 7-dniowym wnioskiem, doręczono stronie wyrok z uzasadnieniem. Skazany mógł więc złożyć kasację „wprost” od wyroku Sądu Okręgowego, ale winien był to uczynić w terminie 7 dni od daty ogłoszenia tego wyroku, a więc najpóźniej w dniu 6 lipca 2018 r.

Tym samym nadanie przedmiotowej kasacji w administracji aresztu śledczego dopiero w dniu 11 lipca 2018 r. nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu zawitego. W konsekwencji zbędne było wzywanie skazanego do uzupełnienia usuwalnych braków formalnych kasacji wywiedzionej „wprost”. Z tych względów odmówiono jej przyjęcia.Przedmiotowe zarządzenie zaskarżył skazany. W zażaleniu podniósł, w ogólności, szereg argumentów mających wskazywać na nietrafność wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne w stopniu oczywistym.

Nie ulega wątpliwości, że pismo procesowe złożone przez skazanego do Sądu odwoławczego, zatytułowane „odwołanie”, wraz z uzupełniającym je pismem nazwanym „oświadczenie – odwołanie cz. II”, zostało złożone po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku Sądu odwoławczego, o czym świadczy treść adnotacji na kopercie „Areszt Śledczy w S. – wpłynęło dnia 11 lipca 2018 r.” (t. III – k. 415). Zarówno tytuł tego pisma procesowego, jak i jego treść, w którym brak było jakiegokolwiek żądania doręczenia uzasadnienia wyroku, a kwestionowano w nim trafność rozstrzygnięcia Sądu odwoławczego, przesądza, że pismo to stanowiło w istocie kasację sporządzoną osobiście przez skazanego.

Kasacja wniesiona w terminie do złożenia wniosku o doręczenie wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem wywołuje skutek określony w art. 422 k.p.k., stanowiąc – na podstawie art. 524 § 1 zdanie trzecie k.p.k. w zw. z art. 445 § 2 k.p.k. – także wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku (zob. m.in. postanowienia SN: z dnia 6 sierpnia 2008 r., III KZ 73/08; z dnia 26 października 2004 r., II KZ 58/04; T. Grzegorczyk, J. Tylman, Polskie postępowanie karne, Warszawa 2014, s. 951). Skutek taki może jednak wywrzeć jedynie kasacja złożona w terminie przewidzianym do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem.

Kasacja wniesiona po tym terminie nie może stanowić jednocześnie wniosku o sporządzenie uzasadnienia, ze względu na przekroczenie określonego w art. 524 § 1 zdanie drugie k.p.k. 7-dniowego terminu zawitego do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem (zob. postanowienie SN z 1 grudnia 2003 r., III KK 344/03). Ponieważ w niniejszej sprawie złożenie kasacji nastąpiło po upływie‎7-dniowego terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w S. wraz z uzasadnieniem, trafnie w zaskarżonym zarządzeniu przyjęto, że‎30-dniowy termin do wystąpienia z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia nie rozpoczął biegu i obecnie dla skazanego „otworzyć się” już nie może. To zaś implikowało konieczność odmowy przyjęcia kasacji bez konieczności wzywania do uzupełnienia jej usuwalnych braków formalnych.Ponieważ zaskarżone zarządzenie jest w pełni trafne i zgodne z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. oraz z art. 524 § 1 k.p.k., należało utrzymać je w mocy.Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.