Supreme Court dismisses appeal for restoring missed deadline due to failure to prove force majeure and late filing.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a lower court's decision to reject a request for restoring a missed procedural deadline. The defendant, convicted of a crime, failed to file a request for a written judgment rationale within the statutory seven-day period while in pre-trial detention and later submitted a vague excuse of 'new circumstances' without specifying the cause or duration of the delay. The court ruled that the defendant failed to meet the formal requirements of proving independent causes for the missed deadline and filing the restoration request within seven days of the obstacle ending, rendering the request ineffective under the Code of Criminal Procedure.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 120 § 2 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: A request to restore a missed statutory deadline is ineffective if the applicant fails to prove independent causes for the delay and does not file the request within seven days of the obstacle ceasing.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
V KZ 38/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2025 r., w sprawie M.M. skazanego z art. 279 § 1 k.k. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 30 czerwca 2025 r. o uznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt IV Ka 552/24, IV Zaż 10/25, za bezskuteczny na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIEZażalenie nie jest zasadne.Wyrokiem z dnia 1 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, sygn. akt IV Ka 552/24, po rozpoznaniu apelacji oskarżonego M.M. i jego obrońcy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 27 maja 2024 r., sygn. akt II K 938/23, którym skazano ww. za popełnienie przestępstwa z art. 279 § 1 k.k.Zgodnie z treścią art. 126 § 1 k.p.k. wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wskazanego wyroku skazany (i jego obrońca) mógł złożyć w terminie 7 dni od daty jego ogłoszenia, a więc do dnia 8 października 2024 roku.
Należy zaznaczyć, że M.M. był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej w Sądzie Okręgowym wyznaczonej na dzień 1 października 2024 roku (na której ogłoszono wyrok). W tym czasie przebywał w Areszcie Śledczym w W. i nie wnosił o doprowadzenie go na termin rozprawy w sądzie II instancji. Na rozprawie apelacyjnej i podczas ogłoszenia – wydania wyroku była obecna obrońca oskarżonego z urzędu (protokół – k. 285).Wnioskiem z dnia 6 listopada 2024. roku (k. 327 - 328) skazany zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia opisanego wyroku Sądu Okręgowego.Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2024 r. uznano wniosek skazanego za bezskuteczny (postanowienie – k. 334), które to orzeczenie zostało następnie uchylone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 maja 2025 r., V KZ 7/25 (k. 352 – 353).W kolejnej fazie postępowania skazanego wezwano do uzupełnienia braku formalnego wniosku w zakresie - w szczególności - podania przyczyny niezłożenia pisma procesowego w terminie ustawowym (zarządzenie z dnia 20 maja 2025 r.
– k. 358). W odpowiedzi na wezwanie, skazany nadesłał pismo z dnia 5 czerwca 2025 r. (k.363), nie wskazując jednak tego, do czego był wezwany, tj. przede wszystkim określenia przyczyny, w powyższym rozumieniu, oraz podania do kiedy trwała (ewentualnie ustała) ta przeszkoda do złożenia wniosku o uzasadnienie. Skazany argumentował, że doszło do „pomylenia” przedmiotowej sprawy (IV Ka 552/24) z inną sprawą karną, bliżej nieokreśloną. Zasadnie uznano w instancji a quo, że z treści wniosku nie wynikało - do kiedy trwała przeszkoda uniemożliwiająca dochowanie siedmiodniowego, kodeksowego terminu, ani na czym polegała ta przyczyna (wniosek zawiera dosłownie trzy zdania, a M.M. wskazał tylko, że „pojawiły się nowe okoliczności”).
Termin, o którym mowa w art. 120 § 2 k.p.k. jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność procesowa dokonana po jego upływie jest bezskuteczna. W świetle art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu jest wykazanie (podkreślenie – SN), że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych oraz złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie. Warunkiem formalnym jest również dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana.
Ciężar wykazania przyczyn niedotrzymania terminu zawitego spoczywa na stronie, która wnosi o jego przywrócenie.W tej sytuacji Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, że braków formalnych wniosku nie usunięto i należało uznać wniosek za bezskuteczny. Podstawą normatywną takiej decyzji procesowej jest przepis art. 120 § 2 k.p.k.Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [WB][r.g.]