Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to obvious lack of merit under Polish Criminal Procedure Code.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court upheld its July 2020 decision refusing the defendant's request for a retrial on grounds of obvious lack of merit. The defendant appealed, arguing errors in judicial craft and procedural violations, but failed to cite specific facts supporting a retrial under the relevant statutory categories. The court ruled that the request was clearly baseless and did not fit any grounds for reopening proceedings, thus rejecting the appeal without further examination.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540, 540a, 540b k.p.k.; If a request for retrial is obviously baseless and does not fall within statutory grounds, the court may reject it without formal defects being remedied.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KZ 37/20 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)SSN Marek Motuk w sprawie M. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 października 2020 r.,zażalenia wniesionego przez skazanąna postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2020 r., sygn. akt V KO 64/20, w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt II AKa (…) uchylającym wyrok łączny Sądu Okręgowego w P.z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt III K (…) i umarzającym postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2020 r., sygn. akt V KO 64/20, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanej M. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt II AKa (…), z powodu oczywistej bezzasadności ww. wniosku.Od postanowienia tego, w ustawowym terminie, zażalenie wywiodła skazana, podnosząc zarzut „błędu w sztuce i naruszenia procedury postępowania sądowego”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Najwyższy jednoznacznie przedstawił przyczyny odmowy przyjęcia wniosku w trybie art. 545 § 3 k.p.k. zauważając trafnie, że wskazane przez skarżącą powody wznowienia postępowania w żadnej mierze nie mieszczą się w katalogu podstaw wznowieniowych wynikającym z przepisów art. 540, 540a i 540b k.p.k. oraz art. 542 § 3 k.p.k.Z argumentacją zaprezentowaną w zaskarżonym orzeczeniu należy się w pełni zgodzić. Ani bowiem z pisma skazanej z dnia 28 maja 2020 r. (data wpływu do Sądu Okręgowego w P.) ani z pisma uzupełniającego z dnia 30 czerwca 2020 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego), nie wynikają okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania.
Stosownie zaś do przepisu art. 545 § 3 k.p.k. sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego, wymienionego w art. 545 § 2 k.p.k., bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem, uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny ma miejsce w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 k.p.k. lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.) – por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2018 r., III KO 8/18, LEX nr 2490308.I taki stan rzeczy zaistniał w przedmiotowej sprawie.
W lakonicznym zażaleniu skazana nie przytoczyła żadnych argumentów, które mogłyby podważyć zasadność stanowiska wyrażonego w zaskarżonym orzeczeniu.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.