Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KZ 37/13 KI-generiert

Supreme Court dismisses cassation filed by defendant personally, upholding mandatory lawyer representation rule.

Geschäftsnummer V KZ 37/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the rejection of his personal cassation filing. The defendant argued that the Constitution guarantees his right to personal defense, but the court held that Article 526 § 2 of the Code of Criminal Procedure imposes a mandatory requirement for lawyer representation. Consequently, the court ruled that the defendant must either appoint a lawyer or request one ex officio to ensure adequate legal representation.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 526 § 2 k.p.k.; The requirement for a lawyer to draft and sign a cassation is mandatory and does not violate the right to defense, as the defendant may always choose or request a lawyer.

Schlagwörter

KI-generiert
mandatory lawyer representation cassation procedure right to defense personal filing rejection Code of Criminal Procedure

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 526 § 2 k.p.k.
Zawarty w art. 526 § 2 k.p.k. zapis mówiący o tym, że kasacja powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, w orzecznictwie i piśmiennictwie określany jest powszechnie jako przymus adwokacki lub w odniesieniu do pełnomocnika przymus adwokacko-radcowski.
art. 437 § 1 k.p.k
z dnia 9 kwietnia 2013 r., o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 526 § 2 k.p.k
Zawarty w art. 526 § 2 k.p.k.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KZ 37/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie J. M. skazanego z art. 197 § 1 i 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 9 kwietnia 2013 r., o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

J. M. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 sierpnia 2012 r., między innymi za czyn z art. 197 § 1 i 2 k.k. Wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 14 lutego 2013 r. Skazany samodzielnie sporządził i podpisał kasację od tego wyroku. Wezwany do uzupełnienia braku formalnego kasacji przez jej sporządzenie i podpisanie przez obrońcę, braku nie uzupełnił, powołując się na treść Konstytucji.Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej i podpisanej przez skazanego.

J. M. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, twierdząc w nim nadal, że na podstawie Konstytucji i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka ma prawo do osobistej obrony, czyli także do osobistego wniesienia kasacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne i nie mogło zostać uwzględnione. Zawarty w art. 526 § 2 k.p.k. zapis mówiący o tym, że kasacja powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, w orzecznictwie i piśmiennictwie określany jest powszechnie jako przymus adwokacki lub w odniesieniu do pełnomocnika przymus adwokacko-radcowski.

Interpretacja słowa „powinna” jest jednolita i uznaje się to słowo za równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie. Przyjmuje się nawet, że strona, która sama jest adwokatem musi korzystać z obrońcy lub pełnomocnika i nie może sama sporządzić i podpisać kasacji. Wbrew twierdzeniom autora zażalenia przepis ten nie narusza prawa do obrony. Skazany może bowiem bądź to ustanowić obrońcę z wyboru do sporządzenia i podpisania kasacji, bądź ubiegać się o ustanowienie obrońcy z urzędu.

Czynności objęte przymusem adwokacko-radcowskim zapewnić mają właśnie reprezentowanie interesów strony, w tym obronę na odpowiednio wysokim poziomie. Wydaje się to uzasadnione wobec stosunkowo skomplikowanych przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego i wysokich wymogów stawianych przez ustawodawcę temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia. Wobec takiego kształtu obowiązujących przepisów zaskarżone zarządzenie jako zasadne należało utrzymać w mocy. Skazany może rozważyć potrzebę zwrócenia się w tej sprawie do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania zgodności art. 526 § 2 k.p.k. z Konstytucją lub zabiegać o zmianę obowiązujących przepisów w sposób dostępny każdemu obywatelowi w demokratycznym państwie prawa.