Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KZ 36/18 KI-generiert

Supreme Court dismissed defense appeal, ruling defendant's delay in requesting justification was due to his own negligence.

Geschäftsnummer V KZ 36/18
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the defense attorney's appeal against the lower court's refusal to extend the deadline for requesting the court's written justification. The defendant had learned of the judgment but failed to file the necessary request within the statutory period due to his own lack of diligence and failure to update his address. The court determined that the delay resulted from circumstances dependent on the defendant's will, not independent external factors, thus rejecting the claim for time restoration.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 518 k.p.k.; Art. 528 § 1 k.p.k.: A request for restoration of a deadline is admissible only if the delay was caused by circumstances independent of the party; delays resulting from the party's own negligence or failure to act do not justify such relief.

Schlagwörter

KI-generiert
restoration of deadline criminal procedure code independent circumstances party's negligence written justification appeal proceedings time limit ungerechtfertigte Verzögerung der Strafverfolgung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 126 § 1 k.p.k.
Powodem takiej decyzji było uznanie, że wskazane przez obrońcę skazanego powody niedochowania terminu zawitego nie stanowią okoliczności niezależnych od strony (art. 126 § 1 k.p.k.).
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k., 528 § 1 k.p.k.
Art. 528 § 1 k.p.k.
Art. 338 § 1a k.p.k.
Doręczono mu wówczas odpis aktu oskarżenia z pouczeniem o jego prawach (zakres pouczeń wynika z treści art. 338 § 1a k.p.k.).
art. 278 § 1 k.k
skazanego z art. 278 § 1 k.k.
art. 518 k.p.k
z art. 518 k.p.k., 528 § 1 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k
Powodem takiej decyzji było uznanie, że wskazane przez obrońcę skazanego powody niedochowania terminu zawitego nie stanowią okoliczności niezależnych od strony (art. 126 § 1 k.p.k.).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KZ 36/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie K.K. skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt IV Ka …/17 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt IV Ka …/17 na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., 528 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w S. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt IV Ka …/17. Powodem takiej decyzji było uznanie, że wskazane przez obrońcę skazanego powody niedochowania terminu zawitego nie stanowią okoliczności niezależnych od strony (art. 126 § 1 k.p.k.). Wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego został złożony w dniu 13 czerwca 2018 r. (k. 173), po tym jak o treści wyroku sądu II instancji skazany dowiedział się 6 czerwca 2018 r. od swojego obrońcy.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył obrońca skazanego zarzucając orzeczeniu „mający wpływ na jego treść błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę przejawiający się w uznaniu, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego, podczas gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że uchybienie to nastąpiło z uwagi na przyczyny od skazanego niezależne”.Podnosząc powyższe okoliczności skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 lutego 2018 r., sygn. akt IV Ka …/17.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie obrońcy skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie. Żadna z okoliczności przedstawionych w zażaleniu nie może skutecznie podważyć stanowiska sądu w przedmiocie oceny przedstawionych we wniosku okoliczności, jako wyłącznie zawinionych działaniem samego skazanego, który uchybił terminowi do sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Otóż słusznie w realiach tej sprawy zwrócił uwagę Sąd Okręgowy w S. na elementy zależne od woli skazanego. Nie ma wątpliwości, co do tego, że skazany był poinformowany o przedmiocie postępowania karnego, skoro uczestniczył w rozprawie przed sądem pierwszej instancji i składał wówczas wyjaśnienia (k. 135-136).

Doręczono mu wówczas odpis aktu oskarżenia z pouczeniem o jego prawach (zakres pouczeń wynika z treści art. 338 § 1a k.p.k.). Rozprawę wówczas odroczono na dzień 16 maja 2017 r. i o tym fakcie również skazany wiedział (k. 136). Pomimo tego, że został pozbawiony wolności w okresie od 31 marca 2017 r. do 15 grudnia 2017 r. i wiedział o toczącym się postępowaniu karnym przeciwko niemu, nie wyraził w żaden sposób woli uczestniczenia w rozprawach przed sądem pierwszej instancji. Nic nie stało na przeszkodzie, aby skazany chcąc aktywnie uczestniczyć w procesie poinformował sąd o swoim zatrzymaniu i tymczasowym aresztowaniu zastosowanym w innej sprawie i chęci uczestnictwa w rozprawie, zwłaszcza, że pokwitował odebranie pouczenia znajdującego się na k. 38, w którym informowano go o potrzebie zawiadomienia o zmianie miejsca pobytu także na skutek pozbawienia wolności.

Skoro tego nie uczynił i był świadomy swoich praw, to godził się z tym, że sprawa będzie dalej toczyć się pod jego nieobecność. Prawdą jest, jak twierdzi skarżący, że skazany nie odebrał powiadomienia o wniesieniu apelacji na jego niekorzyść. Rzecz jednak w tym, że wynikało to z faktu niepoinformowania sądu pierwszej instancji o zmianie miejsca pobytu i przebywania w zakładzie karnym. Zawiadomienie o przyjęciu apelacji zostało wysłane na adres dla doręczeń wskazany w protokole przesłuchania (k. 36; k. 155) i powtórnie awizowano, co czyniło doręczenie skutecznym procesowo.

Jeżeli zaś chodzi o zawiadomienie o terminie rozpoznania sprawy w sądzie odwoławczym, to przypomnieć trzeba, że K.K. przebywał już wówczas na wolności i odebrał w dniu 29 grudnia 2017 r. (k. 165) zawiadomienie o rozpoznaniu sprawy w Sądzie Okręgowym w S. w dniu 6 lutego 2018 r. Nie sposób uznać za przekonywujące twierdzenia skarżącego jakoby doszło, czy też mogło dojść do pomyłki ze strony skazanego, który uznał, że doręczone mu zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej informujące o nieobowiązkowym stawiennictwie dotyczyć może innej sprawy, jeśli zważyć, iż w zawiadomieniu podaje się informacje dotyczące sądu, w jakim zapadł zaskarżony wyrok oraz sygnaturę toczącej się sprawy.

Skazany miał więc ponad miesiąc aby ustalić, jaki wyrok zapadł i jaka jest treść apelacji, która będzie rozpoznawana w Sądzie Okręgowym w S. Zaniechał podjęcia jakichkolwiek czynności w tym zakresie, jak i nie stawił się na rozprawę odwoławczą, nie dbając kompletnie o swoje interesy procesowe. Nie złożył także wniosku o przyznanie obrońcy z urzędu, choć takie pouczenie otrzymał (k. 38 – pkt 2). Wprawdzie można zgodzić się ze skarżącym, że fakt pozbawienia wolności, czy mnogość spraw karnych może nastręczać pewnych trudności stronie niemającej przygotowania prawniczego w organizacji terminowości podejmowania czynności procesowych, z pewnością jednak fakt, iż skazany miał obok tej sprawy tylko jeszcze jedną sprawę (III K …/17 SO w S.) nie uzasadnia, po pierwsze, twierdzenia o ich mnogości, a po drugie, okoliczności te nie uniemożliwiają stronie takiego działania.

Realia tej sprawy wskazują w sposób nieodparty, iż skazany nie zadbał nawet w minimalnym zakresie o swoje interesy procesowe, choć był ich świadom. Nie można także zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że skazany z uwagi na swoje wykształcenie oraz poziom intelektualny i doświadczenie życiowe nie miał możliwości należytego zrozumienia stosownych pouczeń. Posiadanie wykształcenia gimnazjalnego, przy niestwierdzeniu leczenia psychiatrycznego czy odwykowego (k. 36v) daje przecież możliwość przyswojenia podstawowych informacji procesowych, o czym zresztą świadczy treść protokołu przesłuchania w charakterze podejrzanego (k.

37) oraz wyjaśnienia złożone na k. 136. Jak zaś wskazano trafnie w zaskarżonym postanowieniu, przesłanką z art. 126 § 1 k.p.k., której spełnienie warunkuje możliwość przywrócenia terminu, jest występowanie okoliczności uniemożliwiających, a nie zaledwie utrudniających dokonanie czynności procesowej z zachowaniem terminu zawitego. Wykazując minimum zainteresowania toczącymi się sprawami i dbałością o własne interesy skazany miał możliwość terminowego dokonania czynności polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Z tych powodów orzeczono jak na wstępie. kc