Appeal dismissed because prisoner missed statutory deadline for written justification request; court held filing date is when prison records it, not date written.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the prisoner's appeal against a judge's refusal to draft a written justification for a procedural decision. The prisoner argued he relied on his appointed lawyer to file the request, but the court found he missed the seven-day deadline established by law. The court ruled that the filing date is determined by the prison administration's record, not the date written on the document, and the prisoner failed to prove he delegated this duty to his lawyer.
Legislator-Regeste
KI-generiertart. 124 k.p.k.; art. 84 § 3 in fine k.p.k.: The deadline for filing a request for a written justification is calculated based on the date the prison administration records the document, not the date inscribed on it; a prisoner cannot rely on a court-appointed lawyer to meet this deadline unless explicitly delegated.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KZ 31/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu bez udziału stron, w trybie art. 534 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 3 k.p.k., w sprawie A. K. zażalenia skazanego na zarządzenie z dnia 14 lipca 2020 r. Sędziego Izby Karnej Sądu Najwyższego, sygn. akt V KK 479/19, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2020 r. Sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r. o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej. W dniu 26 lipca 2020 r. skazany A. K. złożył zażalenie na to zarządzenie. Zwrócił się o przywrócenie terminu i sporządzenie na piśmie uzasadnienia w/w postanowienia motywując to tym, że oczekiwał, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia złoży jego obrońca. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie skazanego nie mogło być uznane za zasadne. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2020 r. wraz z pouczeniem o terminie wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego orzeczenia, z którego wynika, że skazany A. K. odebrał ten dokument w dniu 17 czerwca 2020 r. (k. 40). Tego samego dnia pismo to dotarło również do jego obrońcy z urzędu (k. 42). Z akt sprawy również wynika, że pismo skazanego zatytułowane „wniosek” i datowane na 23 czerwca 2020 r. zostało złożone w dzienniku korespondencji Zakładu Karnego dnia 2 lipca 2020 r. (k. 45).
A zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia postanowienia z dnia 12 czerwca 2020 r. upłynął w dniu 24 czerwca 2020 r. Znaczenie ma w tym przypadku - zgodnie z art. 124 k.p.k. - nie data, którą opatrzone jest pismo, lecz data złożenia pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2012 r., LEX nr 1220949). Nie zasługuje na uznanie za skuteczną argumentacja opierająca się na twierdzeniu skazanego, że oczekiwał, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia sporządzi wyznaczony mu obrońca z urzędu.
Zgodnie z art. 84 § 3 in fine k.p.k., obrońca wyznaczony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym powinien sporządzić i podpisać kasację, a jeżeli kasacja, skarga lub wniosek zostaną wniesione, obrońca ten jest uprawniony do udziału w toczącym się postępowaniu kasacyjnym, w tym także do występowania przed Sądem Najwyższym. Nie stanowi jego obowiązku podejmowanie dalszych działań – te zależne są już od woli samego skazanego. W tej sytuacji więc, skoro skazany nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia w ustawowym wskazanym mu terminie, nie było możliwe przyjęcie takiego wniosku wniesionego po tym terminie.
Brak również informacji czy dowodów na to, by uzgadniał on ze swoim obrońcą wyznaczonym z urzędu przekazanie odpowiedzialności za złożenie tego wniosku temu obrońcy. W tej zaś sytuacji należało uznać, że zażalenie nie jest zasadne i mając te okoliczności na uwadze Sąd Najwyższy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego zarządzenia.