Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept late request for appellate judgment reasoning due to expired strict deadline.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to accept a request for judgment reasoning filed after the deadline. The appellant, a detained defendant without counsel at the time of the verdict, argued he was unaware of the verdict date and thus failed to act intentionally. The court ruled that because the appellant had counsel and did not request a hearing date, the strict seven-day deadline began running from the verdict's announcement, not from the date he learned of it.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 457 § 1, § 1 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k.; Art. 422 § 2a k.p.k.; Art. 419 § 1 k.p.k.: A strict seven-day deadline for requesting judgment reasoning runs from the verdict's announcement if the accused has counsel and did not request a hearing date; failure to file within this period is a procedural bar regardless of the reason for delay.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
V KZ 3/25 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 czerwca 2025 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 220/20, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 220/20, jako złożonego po terminie na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt II AKa 220/20, Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi, odmówił przyjęcia wniosku A. K. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., wydanego w sprawie o sygn. akt II AKa 220/20, jako złożonego po terminie. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skazany. Skarżący argumentował, że jest pozbawiony wolności, nie był obecny na ogłoszeniu wyroku, a z chwilą ogłoszenia wyroku przez Sąd Apelacyjny w Łodzi nie miał już obrońcy.
Wskazał również, że wprawdzie nie wnosił o doprowadzenie na rozprawę, ale nie wiedział, że wyrok zostanie ogłoszony już w dniu 6 listopada 2024 r. i w ten sposób „sam pozbawił się wygłoszenia mowy końcowej”, co nie było jego intencją. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie A. K. nie zasługuje na uwzględnienie.Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 457 § 1 i § k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k., jeżeli sąd odwoławczy zmienia lub utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, sąd sporządza uzasadnienie wyroku na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.
Wyjątek stanowi sytuacja, gdy oskarżony pozbawiony jest wolności, nie ma obrońcy i pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok - nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku. Wówczas, w myśl dyspozycji art. 422 § 2a k.p.k. 7 - dniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia biegnie od daty doręczenia mu odpisu wyroku, a nie od daty jego ogłoszenia. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i doręczenie stronie jego odpisu wraz z wyrokiem, jest terminem zawitym, co oznacza, że dokonanie czynności procesowej po jego upływie nie wywołuje skutków prawnych.W świetle powyższych uwarunkowań w zaskarżonym zarządzeniu zasadnie przyjęto, że skoro A.
K. miał obrońcę z urzędu w postępowaniu odwoławczym i nie wnosił o doprowadzenie go na termin rozprawy apelacyjnej (na którym ogłoszono wyrok), to termin do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2024 r., zaczął swój bieg od daty ogłoszenia wyroku. Tymczasem stosowny wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony - za pośrednictwem administracji Aresztu Śledczego w Ł. - dopiero w dniu 14 listopada 2024 r. (k. 33), a zatem dzień po upływie terminu zawitego.
Zresztą tej ostatniej okoliczności skarżący w ogóle nie kwestionuje. Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 419 § 1 k.p.k. niestawiennictwo stron, ich obrońców i pełnomocników nie stoi na przeszkodzie ogłoszeniu wyroku.Zwrócić należy także uwagę, że autor zażalenia nie twierdzi, że przedmiotowe zarządzenie wydane zostało z naruszeniem prawa. Skarżący starał się natomiast wykazać, że uchybił terminowi, gdyż nie spodziewał się „jakie kroki będą podjęte na rozprawie”. Jednak w niniejszym incydentalnym postępowaniu zażaleniowym nie ma to znaczenia, bowiem nie dotyczy ono decyzji w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Zaniechanie zatem przez skazanego czynności służących poznaniu swojej sytuacji procesowej, bez względu na przyczynę, nie może stanowić wystarczającej podstawy do podważenia zasadności wydanego w sprawie zarządzenia, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, jako złożonego po terminie. Jedynie na marginesie zauważyć należy, że A. K. wystąpił także z adekwatnym wnioskiem (art. 126 § 1 k.p.k.) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego i doręczenie go, w którym wykazywał, iż niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
Jednakże ta ostatnia inicjatywa skazanego, jak wynika z akt sprawy, będzie jeszcze przedmiotem odrębnego procedowania. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, orzekł jak na wstępie. [J.J.][a.ł]