Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KZ 19/20 KI-generiert

Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept renewal request due to obvious lack of merit under Art. 545 § 3 K.P.K.

Geschäftsnummer V KZ 19/20
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court upheld its own earlier decision refusing the defendant's request to renew the proceedings, citing obvious lack of merit. The defendant appealed, arguing the written request lacked sufficient arguments and questioning the validity of the original conviction. The court rejected the appeal because the defendant's arguments did not fit the statutory grounds for renewal and were merely a re-litigation of the conviction's merits.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 545 § 3 k.p.k.; If a request for renewal of proceedings is obviously unfounded, the Supreme Court must refuse its acceptance without preliminary examination.

Schlagwörter

KI-generiert
renewal of proceedings obvious lack of merit Supreme Court refusal procedural economy preliminary examination Nichtigkeitsgründe Anfechtbarkeit des Rückweisungsentscheids Rückzug des Revisionsgesuchs

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 545 § 3 k.p.k.
akt II K (…), wskazując, iż wystąpiła podstawa określona w art. 545 § 3 k.p.k., tj.
art. 437 § 1 k.p.k.
akt II K (…), wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II K (…), wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt II K (…), wskazując, iż wystąpiła podstawa określona w art. 545 § 3 k.p.k., tj.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KZ 19/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie K. J. ,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 7 lipca 2020 r.,‎zażalenia wniesionego przez skazanego‎na postanowienie Sądu Najwyższego‎z dnia 12 maja 2020 r., sygn. akt V KO 37/20, w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia ‎16 stycznia 2014 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II K (…), wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 maja 2020 r., sygn. akt V KO 37/20, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego K. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt II K (…), wskazując, iż wystąpiła podstawa określona w art. 545 § 3 k.p.k., tj. oczywista bezzasadność wniosku.Na to postanowienie zażalenie wniósł skazany, zarzucając mu błąd ‎w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, poprzez stwierdzenie, iż ‎w jego piśmie o wznowienie postępowania brak jest wystarczających argumentów, aby postępowanie to wznowić.W konkluzji autor zażalenia wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2020 r., sygn. akt V KO 37/20.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Środek odwoławczy nie zasługiwał na uwzględnienie.Sąd Najwyższy wskazał motywy zastosowania instytucji określonej w treści art. 545 § 3 k.p.k. podnosząc, że przedstawiona przez skazanego argumentacja ‎w żadnym stopniu nie mieściła się w katalogu podstaw wznowienia.

Już na pierwszy rzut oka widoczna była więc bezzasadność wniosku, konsekwencją której był brak podstaw do poddania go wstępnej kontroli, chociażby na potrzeby wyznaczenia obrońcy z urzędu. W tych realiach treść art. 545 § 3 k.p.k. obligowała Sąd Najwyższy do odmowy przyjęcia wniosku, o czym zasadnie orzeczono zaskarżonym postanowieniem.W zażaleniu skazany przedstawił argumentację niemającą znaczenia dla oceny zasadności zaskarżonego postanowienia. Argumentacja ta sprowadza się bowiem do kwestionowania słuszności skazania K.

J. . Nie mogła być ona zatem skuteczna.Z przytoczonych powodów orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.