Supreme Court dismisses appeal for written judgment reasoning due to late filing and lack of independent cause for delay.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to provide written reasoning for the judgment. The appellant argued they were unaware of the deadline because the judgment was not served, yet they had been present at the trial with a public defender. The court rejected this claim, noting the appellant was aware of procedural timelines and failed to demonstrate an independent cause for the late filing.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 422 § 1 k.p.k.; § 2a k.p.k.: The right to request written reasoning and service of judgment is time-bound; for detained defendants without counsel, the period starts from service, but this exception does not apply if the defendant was present at the trial and aware of the proceedings.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KZ 11/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie J. J.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 marca 2020 r. zażalenia skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w P. z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt XVII Ka (…), o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt XVII Ka (…). p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2021 r. Sędziego Sądu Okręgowego w P., odmówiono uwzględnienia wniosku skazanego J. J. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 29 października 2020 r. (sygn. akt XVII Ka (…)) z uwagi, iż został on złożony po terminie. Na rozprawie apelacyjnej obecny był obrońca z urzędu oskarżonego, a on sam nie został sprowadzony na rozprawę. Przedmiotowy wniosek złożył 25 listopada 2020 r. (wpłynął on do Sądu 5 dni później). Wobec odmowy przyjęcia wniosku, skazany wniósł zażalenie podnosząc, że nie był świadom, że wyrok nie zostanie mu doręczony z urzędu.
Wniósł o przywrócenie tym samym terminu do złożenia stosownego wniosku. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 422 § 1 k.p.k. w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, strona może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wniosek składa się na piśmie. Natomiast § 2a tego przepisu przewiduje, że dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i - pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok - nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.
Sytuacja przewidziana w § 2a nie miała miejsca w przypadku skazanego. W swoim zażaleniu sam skazany wskazuje, że dowiedział się o wyroku od swojego obrońcy z urzędu, lecz jak twierdzi – nie poruszał z nim zagadnienia sporządzenia wniosku o uzasadnienie. Z dalszej części pisma wynika, że jest on jednak świadomy procedur i terminów związanych ze składaniem stosownych pism w postępowaniu karnym. Zażalenie oprócz podkreślenia, że skazany był przekonany o tym, że wyrok zostanie mu doręczony z urzędu nie zawiera żadnych argumentów mogących w istocie usprawiedliwić jego niewiedzę w tym zakresie.
Trudno także podzielić jego stanowisko, że obrońca informując go o wyroku nie zasygnalizował kwestii uzyskania uzasadnienia. Przyznany brak poruszenia tego tematu ze strony skazanego świadczy jedynie o tym, że mając najlepszą możliwość uzyskania aktualnej wiedzy o procedurach w tym przedmiocie – nie wykazał zainteresowania. Nie można zatem uwzględnić jego argumentów, nawet traktując zażalenie jako zawierające wniosek o przywrócenie terminu. Wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 126 k.p.k., wnioskodawca nie wykazał, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych.
Zwłaszcza, że sam podkreśla, iż jego obrońca obecny na rozprawie kontaktował się z nim w odniesieniu do zapadłego wyroku Sądu odwoławczego.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.