Supreme Court quashes appeal court order for full retrial, mandating only evidentiary supplementation instead.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court quashed the appeal court's decision to order a full retrial, ruling that the lower court's procedural error was merely a gap in evidence rather than a defect requiring a new trial. The appeal court had declared the first-instance verdict void because it failed to fully investigate the source of funds and the defendant's child support obligations. The Supreme Court held that these factual gaps could be resolved through supplementary questioning and document collection without restarting the entire trial process.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.; A cassation ruling ordering a full retrial is invalid if the first-instance proceedings were legally sound and the remaining factual uncertainties can be resolved through supplementary evidence gathering within the appeal proceedings.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KS 27/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)SSN Piotr MirekProtokolant Katarzyna Wełpa w sprawie P. C.oskarżonego z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 20 grudnia 2018 r.,skargi prokuratorana wyrok Sądu Okręgowego w S.z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 maja 2017 roku, sygn. akt V K […], uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt V K […], uznał P. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 284 § 1 k.k. i za to, przy zastosowaniu art. 37a k.k., wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 30 złotych. Ponadto na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych A. M. C. i O. J. C., reprezentowanych przez A. C., kwoty 65 878,64 złotych. Powyższy wyrok został w całości zaskarżony przez P. C..
Po rozpoznaniu apelacji, Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. IV Ka […], uchylił zaskarżony wyrok i sprawę P. C. przekazał do ponownego rozpoznania. Rozstrzygnięcie uzasadniono tym, że zdaniem Sądu Okręgowego w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia w całości na nowo przewodu sądowego.Skargę na ten wyrok Sądu Okręgowego na niekorzyść oskarżonego wniósł Prokurator Rejonowy w S., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 437 § 2 zd. 2 in fine k.p.k., przez uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy w sprawie nie zachodzi konieczność przeprowadzenia przez Sąd I instancji na nowo przewodu sądowego w całości, a postępowanie to w istocie sprowadza się do uzupełnienia postępowania dowodowego polegającego w zasadzie na uzupełniającym przesłuchaniu P. C. oraz A.
C. w zakresie okoliczności związanych z łożeniem na utrzymanie dzieci, uzyskaniem dokumentów potwierdzających dokonywanie płatności na potrzeby dzieci, co mogło nastąpić w toku postępowania odwoławczego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga okazała się zasadna. Zacząć należy od tego, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jako powód podjęcia przez Sąd Okręgowy rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym podano konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, celem ustalenia istoty świadczenia o nazwie K., z którego miały pochodzić wskazane w zarzucie pieniądze, a nadto potrzebę rzetelnego zbadania kwestii rzeczywistych kwot przekazywanych przez oskarżonego na potrzeby swoich dzieci.
Sąd Okręgowy wskazał, że konieczne wydaje się w tym celu uzupełniające przesłuchanie P. C. oraz A. C. na opisywane przez oskarżonego w apelacji okoliczności związane z łożeniem na utrzymanie dzieci, a prawdopodobnie także G. K., z której konta (wg twierdzeń zawartych w apelacji) miał korzystać oskarżony w celu przekazywania pieniędzy na ich potrzeby, jak też uzyskanie i przeanalizowanie obrazującej te działania, pełnej dokumentacji.W ocenie Sądu Najwyższego należy zgodzić się z autorem skargi, że dokonanie we wskazanym zakresie ustaleń faktycznych, jak i przeprowadzenie wymienionych przez Sąd Okręgowy dowodów, nie wymagało przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości.
Sąd Rejonowy przeprowadził wszak w sposób niewadliwy szereg dowodów, na których możliwe było – po ich uzupełnieniu na rozprawie odwoławczej – oparcie ustaleń faktycznych co do wypełnienia przez oskarżonego znamion zarzucanego mu występku. Braki postępowania dowodowego przed Sądem Rejonowym, w szczególności skutkujące koniecznością uzupełniającego przesłuchania oskarżonego i przedstawicielki ustawowej pokrzywdzonych, czy zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, mogą być bowiem usunięte poprzez stosowne działanie Sądu odwoławczego, bez konieczności ponownego przeprowadzenia pierwszoinstancyjnego przewodu sądowego w całości.
W niniejszej sprawie obowiązkiem Sądu Okręgowego było uzupełnienie materiału dowodowego, a następnie dokonanie jego oceny i ustalenie stanu faktycznego, a na jego podstawie podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Przeszkodą dla takiego postąpienia Sądu Okręgowego nie była też bynajmniej faktyczna bierność oskarżonego w postępowaniu przed Sądem I instancji, gdyż ta – jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – była wyłącznie skutkiem zaniechań oskarżonego. Skutki podjęcia aktywnej obrony dopiero na etapie postępowania odwoławczego obciążają wyłącznie oskarżonego i nie mogą być przyczyną odstępstw od konieczności rygorystycznego przestrzegania wyjątkowego charakteru rozstrzygnięcia kasatoryjnego w postępowaniu odwoławczym.Konkludując, w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie nie było konieczności powtórzenia przewodu sądowego w całości, skutkiem czego rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego i przekazaniu do ponownego rozpoznania naruszało normę art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.
W takim stanie rzeczy konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W jego toku Sąd Okręgowy dokona niezbędnego – jego zdaniem – uzupełnienia materiału dowodowego, jego całościowej oceny i ustali fakty niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy, a następnie podejmie stosowną decyzję procesową w zgodzie z art. 437 k.p.k.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.