Supreme Court transfers criminal case against judge to another court to ensure public perception of impartiality.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case against a judge and prosecutor to a different district court. The private prosecutor alleged defamation by the judge, who was a long-serving judge and disciplinary board member in the original court. The court ruled that the judge's prominent role and local fame could create a reasonable public perception of bias, necessitating a transfer to preserve the appearance of impartial justice.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction if the good of the administration of justice requires it, specifically when circumstances may create a reasonable belief in the lack of objective conditions for the impartial hearing of the case.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
V KO 88/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 maja 2025 r. wniosku Sądu Rejonowego […] z dnia 29 kwietnia 2025 r. (sygn. akt II K 1692/24), o przekazanie sprawy przeciwko X. Y. oraz X.Y.1., prowadzonej pod sygn. akt II K 1692/24 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę, X. Y. oraz X.Y.1., prowadzonej pod sygn. akt II K 1692/24 przez Sąd Rejonowy […] do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu. [PŁ]
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Rejonowego […], z dnia 29 kwietnia 2025 roku (sygn. akt II K 1692/24) na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócono się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy przeciwko X. Y. i X.Y.1. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek dotyczy aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela prywatnego K. I. przeciwko: · X. Y., sędziemu Sądu Rejonowego […], · X.Y.1., Prokuratorowi Prokuratury Rejonowej […]. Obojgu oskarżonym zarzuca się popełnienie przestępstw z art. 212 § 1 k.k. (pomówienie). Z uzasadnienia aktu oskarżenia wynika, że pomówienie dokonane przez sędzię X.
Y. było ściśle związane z wydaniem orzeczenia w przedmiocie środków zapobiegawczych oraz treścią jego uzasadnienia. Do aktu oskarżenia nie dołączono zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego na ściganie sędzi X. Y. ani Prokuratora X.Y.1. Oskarżyciel wniósł natomiast o skierowanie wniosku do właściwych sądów dyscyplinarnych o uzyskanie takiej zgody. K. I. wniósł również o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy wszystkich sędziów orzekających w sądach rejonowych w okręgu Sądu Okręgowego w […] z uwagi na okoliczności wywołujące wątpliwości co do ich bezstronności.
Sędziowie pionu karnego Sądu Rejonowego […] zostali już wyłączeni od rozpoznania tej sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek okazał się zasadny. Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może, z inicjatywy właściwego sądu, przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. Pod pojęciem "dobra wymiaru sprawiedliwości" rozumie się potrzebę przeprowadzenia postępowania z odstąpieniem od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu, w sytuacjach, które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.
Sędzia X. Y. od wielu lat orzeka w Sądzie Rejonowym […]. Pełni również funkcję Zastępcy Przewodniczącej […] Wydziału Karnego oraz sędziego sądu dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […]. Jest aktywnie zaangażowana w prace Okręgowej Komisji Wyborczej w […], co sprawia, że jest powszechnie znana w swojej jednostce. Rozpoznanie sprawy przeciwko sędziemu X. Y. w tym samym sądzie, w którym orzeka i jest powszechnie znana, może u osób postronnych zrodzić przekonanie o braku bezstronności postępowania. Sędzię łączą liczne relacje koleżeńskie, a z częścią sędziów również relacje służbowe.
Te okoliczności mogą w odbiorze społecznym budzić przeświadczenie, że obiektywne i bezstronne rozpoznanie sprawy jest możliwe wyłącznie w innej jednostce. Ocena zdolności sędziego do bezstronnego rozpoznania sprawy nie może ograniczać się jedynie do subiektywnego przeświadczenia samego sędziego lub środowiska sędziowskiego. Należy ją rozpatrywać w szerszym kontekście społecznym i odnosić do odczuć przeciętnego obywatela. Obiektywna bezstronność sędziego powinna skutkować przekonaniem zasadniczej części opinii publicznej, że dany sędzia jest zdolny do rozpoznania sprawy w sposób wolny od osobistych uprzedzeń, sympatii, antypatii czy innego rodzaju pozamerytorycznego nastawienia.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy, w trosce o dobro wymiaru sprawiedliwości i zapewnienie percepcji obiektywizmu, postanowił przekazać przedmiotową sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sądowi Rejonowemu w Elblągu. [PŁ][r.g.]