Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the lower court's order is not a final judgment under the Code of Criminal Procedure.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court declared the appeal filed by the Ombudsman inadmissible and dismissed it without examination. The Ombudsman argued that the regional court failed to address specific complaints regarding the dismissal of criminal proceedings in rem. The Court ruled that the lower court's order, issued under specific procedural articles, does not constitute a final judgment subject to extraordinary cassation under the Code of Criminal Procedure.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 k.p.k.; Art. 521 § 1 k.p.k.: An order maintaining a prosecutor's decision to dismiss proceedings in rem is not a final court judgment subject to extraordinary cassation.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KK 63/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskichod postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. II Kp (…)utrzymującego w mocy postanowienie Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 23 grudnia 2014r., sygn. akt Ds. (...) p o s t a n o w i ł pozostawić kasację bez rozpoznania, a wydatkami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEPostanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 sierpnia 2015 r. utrzymano w mocy postanowienie Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 23 grudnia 2014 r. w przedmiocie umorzenia dochodzenia w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa polegającego na tym, że w dniu 28 czerwca 2013 roku w M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, firma H.
Sp. z o.o., doprowadziła poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru zapłaty za usługi transportowe i załadowcze do niekorzystnego rozporządzenia mieniem firmę PPHU G. Sp. z o.o., w wyniku czego powstały straty w wysokości 70.823,40 zł na szkodę PPHU G. Sp. z o.o. tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. - wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.).Od powyższego postanowienia kasację, w trybie art. 521 § 1 k.p.k., wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa karnego procesowego, a to art. 433 § 2 k.p.k., art. 94 § 1 k.p.k. i art. 98 § 1 k.p.k., polegające na nierozważeniu i nieustosunkowaniu się przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do zarzutów podniesionych w zażaleniu pełnomocnika pokrzywdzonego z dnia 13 stycznia 2015 r. na postanowienie zatwierdzone przez Asesora Prokuratury Rejonowej w M. w dniu 23 grudnia 2014 r., o umorzeniu dochodzenia w sprawie, sygn. akt Ds. (...), albowiem uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odnosi się do innego postępowania przygotowawczego, a przez to nie zawiera w ogóle odniesienia się do zarzutów podniesionych w zażaleniu pełnomocnika pokrzywdzonego.Podnosząc powyższe, Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja okazała się niedopuszczalna z mocy prawa.Rozpoznający tę skargę na rozprawie w dniu 6 lipca 2016 r., skład Sądu Najwyższego uznał, że kwestia możliwości zaskarżenia kasacją nadzwyczajną, a co za tym idzie, rozpoznania kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich, wniesionej od przytoczonego na wstępie postanowienia, budzi poważne wątpliwości co do wykładni prawa. W związku z tym, wydanym na tej rozprawie postanowieniem przedstawił, na podstawie art. 59 ustawy o Sądzie Najwyższym, do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi tego Sądu zagadnienie wyrażające się w pytaniu „czy postanowienie sądu o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania w fazie in rem, wydane na podstawie art. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 k.p.k., jest prawomocnym orzeczeniem sądu kończącym postępowanie w rozumieniu art. 521 § 1 k.p.k.?”Uchwałą z dnia 29 listopada 2016 r. (sygn. akt I KZP 6/16) skład 7 sędziów Sądu Najwyższego rozstrzygnął, że „postanowienie sądu, wydane na podstawie art. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 325a § 2 k.p.k., utrzymujące w mocy postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania przygotowawczego w fazie in rem, nie jest prawomocnym orzeczeniem sądu kończącym postępowanie w rozumieniu art. 521 § 1 k.p.k.” Powyższe zapatrywanie prawne, uzasadnione w obszernym, zasługującym na pełną aprobatę wywodzie, jest decydujące dla rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej w niniejszej sprawie na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
Z poglądu tego wynika bowiem, że zaskarżone tą skargą, przez Rzecznika Praw Obywatelskich, postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 31 sierpnia 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prokuratury Rejonowej w M. z dnia 23 grudnia 2014 r. o umorzeniu prowadzonego w sprawie (w fazie in rem) dochodzenia, nie mieści się w unormowanym tym przepisem zakresie orzeczeń podlegających zaskarżeniu kasacją nadzwyczajną.Wobec tego więc, że niedopuszczalna, z mocy art. 521 § 1 k.p.k., kasacja została przyjęta, należało ją obecnie pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k., obciążając wydatkami postępowania kasacyjnego Skarb Państwa stosownie do treści art. 638 k.p.k. r.g.