Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KK 547/19 KI-generiert

Supreme Court quashes appeal verdict for misclassifying theft under 500 PLN as a crime instead of an offense.

Geschäftsnummer V KK 547/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Teilweise gutgeheissen (Partially Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the appellate court's verdict regarding the legal classification of the defendants' actions. The lower court incorrectly convicted the defendants of theft (a crime) despite finding the stolen goods valued at only 500 PLN. The court ruled that the new Criminal Offenses Code, effective at the time of judgment, reclassified theft under this value as an offense, not a crime, necessitating a retrial.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 119 § 1 k.w.; Art. 4 k.k.: The court must apply the law effective at the time of judgment; if the value of stolen goods does not exceed 500 PLN, the act constitutes an offense, not a crime, and a conviction for theft as a crime violates the principle of legality.

Schlagwörter

KI-generiert
Criminal Offenses Code Theft classification Value threshold 500 PLN Crime vs offense Principle of legality Retroactive application Supreme Court cassation gefälschte Beweismittel

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 119 § 1 k.w.
wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 119 § 1 k.w.
Art. 4 k.k.
Dlatego też ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd II instancji w zakresie wartości zabranego mienia obligowało następnie do zastosowania prawa materialnego z zastosowaniem art. 4 k.k., czyli uznania, iż w sprawie doszło do popełnienia wykroczenia, a nie przestępstwa (nawet wypadku mniejszej wagi).
Art. 278 § 3 k.k.
czynu z art. 278 § 3 k.k.” (pkt II i XI wyroku).
Art. 4 § 1 k.k.
Dlatego też ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd II instancji w zakresie wartości zabranego mienia obligowało następnie do zastosowania prawa materialnego z zastosowaniem art. 4 k.k., czyli uznania, iż w sprawie doszło do popełnienia wykroczenia, a nie przestępstwa (nawet wypadku mniejszej wagi).
Art. 521 k.p.k.
W pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy.Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art.
art. 278 § 3 k.k
czynu z art. 278 § 3 k.k.” (pkt II i XI wyroku).
art. 521 k.p.k
W pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy.Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k.
art. 4 § 1 k.k
Dlatego też ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd II instancji w zakresie wartości zabranego mienia obligowało następnie do zastosowania prawa materialnego z zastosowaniem art. 4 k.k., czyli uznania, iż w sprawie doszło do popełnienia wykroczenia, a nie przestępstwa (nawet wypadku mniejszej wagi).
art. 4 k.k
Dlatego też ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd II instancji w zakresie wartości zabranego mienia obligowało następnie do zastosowania prawa materialnego z zastosowaniem art. 4 k.k., czyli uznania, iż w sprawie doszło do popełnienia wykroczenia, a nie przestępstwa (nawet wypadku mniejszej wagi).
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KK 547/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Justyna Kryńska-Szufnara w sprawie D. M. i J. Ł. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 stycznia 2020 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanych, od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 marca 2019 r., sygn. akt IV Ka (…), zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2018 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej czynów określonych w pkt I tego wyroku i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2018 r. (sygn. akt II K (…)) D. M. oraz J. Ł. zostali uznani winnymi tego, że „w dniu 31 maja 2017 r. w miejscowości P., gm. S., woj. (…), działając wspólnie i w porozumieniu z terenu posesji dokonali zaboru w celu przywłaszczenia dwóch kamer o łącznej wartości 500 zł oraz piły szablowej marki Skill o wartości 200 złotych, czym spowodowali łączne straty w wysokości 700 zł na szkodę A. Ł. tj. czynu z art. 278 § 3 k.k.” (pkt II i XI wyroku). Obu oskarżonym wymierzono kary łączne (uznani zostali winnymi także innych czynów, ale irrelewantnych z punktu widzenia niniejszego postępowania kasacyjnego) – D.

M. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat; J. Ł. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat.Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 12 marca 2019 r. (sygn. akt IV Ka (…)) zmienił wyrok Sądu I instancji w ten sposób, że uznał, iż oskarżeni nie dokonali zaboru piły, a wobec tego wartość skradzionego mienia wynosiła 500 zł. W pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy.Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 119 § 1 k.w. polegające na zaniechaniu dokonania przez Sąd odwoławczy zmiany kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym D.

M. i J. Ł. - w punkcie II i XI zaskarżonego wyroku Sądu meriti, w wyniku czego przypisano im popełnienie przestępstw stypizowanych w art. 278 § 3 k.k., pomimo dokonanej w wyniku kontroli odwoławczej zmiany opisu tych czynów i ustalenia, że oskarżeni, działając wspólnie i w porozumieniu, zabrali w celu przywłaszczenia mienie o wartości 500 zł, co nastąpiło z naruszeniem zasad określonych przepisem art. 4 § 1 k.k., albowiem w dacie orzekania Sądu Okręgowego obowiązywała już ustawa nowelizująca treść przepisu art. 119 § 1 k.w. ustalająca kwotową wartość skradzionego mienia w wysokości nie przekraczającej 500 zł stanowiącej wykroczenie, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że zachowanie obu oskarżonych nie wyczerpywało znamion przestępstwa kradzieży mienia.”Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G. w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się zasadna.W dacie orzekania przez Sąd odwoławczy art. 119 § 1 k.w. obowiązywał już w nowym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks wykroczeń oraz niektórych innych ustaw, statuując, iż kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 500 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Dlatego też ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd II instancji w zakresie wartości zabranego mienia obligowało następnie do zastosowania prawa materialnego z zastosowaniem art. 4 k.k., czyli uznania, iż w sprawie doszło do popełnienia wykroczenia, a nie przestępstwa (nawet wypadku mniejszej wagi). W istocie zatem doszło do rażącego naruszenia wskazanych przez Prokuratora Generalnego przepisów prawa materialnego, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia (skazanie za przestępstwo zamiast wykroczenia).W ponownym postępowaniu Sąd zobligowany będzie ocenić charakter prawny czynu przypisanego oskarżonym w pkt II i XI wyroku Sądu meriti.