Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KK 542/19 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for attempting re-verification of first-instance judgment.

Geschäftsnummer V KK 542/19
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The appellant incorrectly equated the non-division of appeal charges with a failure to address them, despite the appellate court having properly considered all arguments. The court ruled that cassation courts do not conduct duplicate reviews of first-instance judgments but only examine if such review is necessary for assessing the appeal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: A cassation court must not conduct a duplicate review of the first-instance judgment; it examines only those first-instance charges that are indispensable for the proper assessment of the appeal charges.

Schlagwörter

KI-generiert
cassation appeal dismissal obviously groundless appeal duplicate review prohibition non-division of charges appellate court reasoning

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 535 § 3 k.p.k.
uznał za niezasadne.Kierując się podniesionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., postanowił jak na wstępie.as
Art. 433 § 2 k.p.k.
12).Potwierdzeniem powyższej konkluzji, co do oceny poddanego analizie Sądu Najwyższego środka zaskarżenia, jest właśnie okoliczność, że Autor kasacji fakt niepodzielenia zarzutów apelacji utożsamia z brakiem ustosunkowania się do tych zarzutów, zgodnie z wymogami wskazanymi w treści art. 433 § 2 k.p.k.
Art. 457 § 3 k.p.k.
akt III AKa (...) wskazuje, jednoznacznie, że ten Sąd rozpoznał prawidłowo wszystkie zarzuty podniesione w zwykłym środku odwoławczym i w zgodzie z art. 457 § 3 k.p.k. podał czym kierował, się wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji obrońcy K.
art. 294 § 1 k.k
S.‎skazanego z art. 294 § 1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
uznał za niezasadne.Kierując się podniesionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., postanowił jak na wstępie.as
art. 433 § 2 k.p.k
12).Potwierdzeniem powyższej konkluzji, co do oceny poddanego analizie Sądu Najwyższego środka zaskarżenia, jest właśnie okoliczność, że Autor kasacji fakt niepodzielenia zarzutów apelacji utożsamia z brakiem ustosunkowania się do tych zarzutów, zgodnie z wymogami wskazanymi w treści art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
akt III AKa (...) wskazuje, jednoznacznie, że ten Sąd rozpoznał prawidłowo wszystkie zarzuty podniesione w zwykłym środku odwoławczym i w zgodzie z art. 457 § 3 k.p.k.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
III KKN 148/96
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1996 r., III KKN 148/96, OSNKW 1997, z.

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V KK 542/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2019 r., sprawy K. S.‎skazanego z art. 294 § 1 k.k. i innych‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt II AKa (…)‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt III K (...) I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.

A. S. - Kancelaria Adwokacka Ś., kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w niniejszej sprawie, jako obrońcy z urzędu skazanego oraz kwotę 148 zł i 2 gr (sto czterdzieści osiem złotych i dwa grosze), tytułem niezbędnych wydatków; III. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIEKasację wniesioną na korzyść skazanego K. S. należy ocenić jako oczywiście bezzasadną, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k., albowiem stanowi ona próbę ponownej weryfikacji orzeczenia Sądu Okręgowego w W.Jak wynika z utrwalonej już linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, zarzuty podniesione w kasacji pod adresem orzeczenia sądu meriti podlegają rozważeniu przez sąd kasacyjny tylko w takim zakresie, w jakim jest to nieodzowne dla należytego rozpoznania zarzutów stawianych orzeczeniu sądu odwoławczego.

Rolą sądu kasacyjnego nie jest bowiem ponowne – „dublujące” kontrolę apelacyjną - rozpoznawanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu sądu pierwszej instancji. Stwierdzenie ich zasadności ma znaczenie wyłącznie jako racja ewentualnego stwierdzenia zasadności i uwzględnienia zarzutu odniesionego do zaskarżonego kasacją orzeczenia Sądu odwoławczego (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1996 r., III KKN 148/96, OSNKW 1997, z. 1 - 2, poz. 12).Potwierdzeniem powyższej konkluzji, co do oceny poddanego analizie Sądu Najwyższego środka zaskarżenia, jest właśnie okoliczność, że Autor kasacji fakt niepodzielenia zarzutów apelacji utożsamia z brakiem ustosunkowania się do tych zarzutów, zgodnie z wymogami wskazanymi w treści art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.

Tymczasem podkreślić należy, że nawet pobieżna lektura pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt III AKa (...) wskazuje, jednoznacznie, że ten Sąd rozpoznał prawidłowo wszystkie zarzuty podniesione w zwykłym środku odwoławczym i w zgodzie z art. 457 § 3 k.p.k. podał czym kierował, się wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji obrońcy K. S. uznał za niezasadne.Kierując się podniesionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., postanowił jak na wstępie.as