Supreme Court allows defense costs for public defender in cassation proceedings despite Constitutional Court ruling on fee equalization.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court granted the public defender's request for reimbursement of legal costs incurred during cassation proceedings. Although the Constitutional Court had recently ruled on the equalization of fees for public and private defenders, the Court held that this did not negate the statutory requirement to add VAT to the fees. Consequently, the defender was awarded the full amount including VAT based on the existing regulations.
Legislator-Regeste
KI-generiertart. 626 § 2 k.p.k.; § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.; The court must apply the statutory provision requiring VAT addition to public defender fees even when a Constitutional Court ruling equalizes fee rates, as the VAT requirement remains legally binding.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
V KK 508/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie M. K. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 3 czerwca 2024 r., wniosku złożonego przez adw. K. W. obrońcę z urzędu skazanego M. K. o przyznanie kosztów wynagrodzenia obrońcy z urzędu na podstawie. art. 626 § 2 k.p.k., 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 190 ust 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 1184) oraz § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (tj.
Dz. U. z 2023 r. poz.1964) oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 2631) p o s t a n o w i ł zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. W. (Kancelaria Adwokacka w I.) - obrońcy z urzędu skazanego M. K. kwotę 1476 (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) zł w tym 23% VAT tytułem pomocy prawnej świadczonej z urzędu na etapie postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 23 maja 2024 r. (data wpływu do SN) ustanowiony z urzędu obrońca skazanego M. K. (por. zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 lipca 2023 r) wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postaci sporządzenia i wniesienia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2023 r. (II AKa 37/23) oraz obronę w postępowaniu wywołanym jej wniesieniem, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
Obrońca wnioskował o zasądzenie na jego rzecz kosztów według norm przypisanych z uwzględnieniem stawek wynikających z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. za czynności adwokackie (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964) zważając na rozproszoną kontrolę konstytucyjności co do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 263) - wyrok TK z dnia 27 lutego 2024 r. sygn. akt SK 90/22 (Dz.U. z 2024 r. poz.300).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie.Obrońca w tej sprawie sporządził kasację, a obecnie złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia nie wskazując żądanej kwoty. Rację przyznać należało obrońcy w zakresie, w jakim, przy ustalaniu należnego mu wynagrodzenia, wskazywał na konieczność uwzględnienia przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (tj. Dz. U. z 2023 r. poz.1964). Dlatego mając na względzie przepisy § 11 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia należało przyznać obrońcy wynagrodzenie w kwocie 1200 zł dodatkowo jednak powiększonej o należny podatek VAT.
Stwierdzić bowiem należy, że wydanie w dniu 27 lutego 2024 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 90/22 nie stanowi podstawy do pomijania unormowania wskazanego w § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2023, poz. 2631). Fakt „zrównania” stawek opłat za czynności przewidziane w rozdziałach 2-4 nie ma bowiem żadnego relewantnego znaczenia dla istnienia w stanie prawnym § 4 ust. 3 wskazanego rozporządzenia, a skoro tak, to przyznana opłata w tej samej stawce co dla adwokata z wyboru musi zostać powiększona o VAT.
Takie rozwiązanie zostało zresztą przyjęte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 763), które zacznie obowiązywać od dnia 5 czerwca 2024 r. Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w postanowieniu. [PGW] [ms]