Supreme Court dismisses prosecution's appeal against death sentence due to defendant's death before appeal review. The appeal was dismissed because the defendant died after filing the appeal but before the Supreme Court could review it. The court ruled that the death of the defendant precludes the review of an appeal filed against their interest, resulting in the dismissal of the prosecution's request to add a mandatory fine. The court decided to dismiss the appeal because the defendant died after filing the appeal but before the Supreme Court could review it. The court ruled that the death of the defendant precludes the review of an appeal filed against their interest, resulting in the dismissal of the prosecution's request to add a mandatory fine. The court decided to dismiss the appeal because the defendant died after filing the appeal but before the Supreme Court could review it. The court ruled that the death of the defendant precludes the review of an appeal filed against their interest, resulting in the dismissal of the prosecution's request to add a mandatory fine.

V KK 431/25 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Andrzej Tomczyk‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) w sprawie K. K. (L.) skazanego z art. 158 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 4 listopada 2025 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 10 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 746/24, 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 529 k.p.k. a contrario umarza postępowanie kasacyjne;

2. obciąża Skarb Państwa wydatkami postępowania kasacyjnego. Andrzej Tomczyk Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz

UZASADNIENIE

K. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 10 czerwca 2025 r., sygn. akt II K 746/24, na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 2 lat oraz na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda za to, że w dniu 21 kwietnia 2024 r., w miejscowości W. w gm. G., wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą dokonał pobicia P. N. poprzez kilkukrotne uderzanie go pałką teleskopową w okolice pleców, uderzanie pięścią w okolice tyłu głowy oraz kopanie po plecach w wyniku czego doznał on dolegliwości bólowych, licznych otarć naskórka na skórze całego ciała, niewielkich ran dłoni lewej w okolicy kłębika oraz grzbietu dłoni prawej, czym pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k., tj. za czyn z art. 158 § 1 k.k. Ponadto, wyrokiem tym Sąd Rejonowy w Inowrocławiu: zobowiązał oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby w formie pisemnych, kwartalnych sprawozdań (pkt 4), orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci pałki koloru czarnego ze sprężyną (pkt 5), a na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócił oskarżonemu inne dowody rzeczowe, wymienione w pkt 6 wyroku, po stwierdzeniu ich zbędności dla postępowania karnego.

Wyrok powyższy, niezaskarżony przez żadną ze stron, uprawomocnił się z dniem 18 czerwca 2025 r. W dniu 23 września 2025 r. Prokurator Generalny wniósł w trybie art. 521 § 1 k.p.k. kasację od tego wyroku, zaskarżając go co do braku orzeczenia o obligatoryjnym środku karnym z art. 43a § 4 k.k. na niekorzyść skazanego i zarzucając: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 43a § 4 k.k. polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonego K. K. , pomimo uznania go w pkt 1. części dyspozytywnej wyroku za winnego popełnienia występku z art. 158 § 1 k.k., i nie orzeczenia obowiązku lub nawiązki na podstawie art. 46 § 1 lub § 2 k.k., środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, podczas gdy stosownie do treści powołanego przepisu art. 43a § 4 k.k., orzeczenie tego środka w wysokości co najmniej 5000 zł było w tym przypadku obligatoryjne”.

Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W dniu 21 października 2025 r. skazany zmarł (zaświadczenie z systemu PESEL-SAD, nr aktu zgonu […] – k. 24-25 akt SN).Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W postępowaniu wszczętym kasacją Prokuratora Generalnego, wniesioną na niekorzyść K. K. , wystąpiła ujemna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., jako że skazany zmarł w dniu 21 października 2025 r., a więc po wniesieniu kasacji, ale przed jej rozpoznaniem.

W tej sytuacji konieczne stało się umorzenie postępowania kasacyjnego, bowiem śmierć skazanego tamuje rozpoznanie kasacji wniesionej na jego niekorzyść (art. 529 k.p.k. a contrario), a brak było podstaw do zmiany jej kierunku i orzeczenia na korzyść skazanego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu, wydatkami postępowania kasacyjnego obciążając Skarb Państwa. [J.J.][a.ł] Andrzej Tomczyk Waldemar Płóciennik Eugeniusz Wildowicz