Supreme Court quashes joint sentence for improper calculation of suspended liberty terms and failure to merge driving bans.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court quashed the lower court's joint sentence against the defendant, T. T., for failing to correctly calculate the combined term of imprisonment. The defendant argued that a suspended sentence should be converted to 15 days per month before summation, and that separate driving bans from individual verdicts were improperly left unmerged. The court agreed, ruling that the lower court violated statutory rules on converting suspended terms and merging identical penalties, thereby remanding the case for a new calculation.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 89 § 1b k.k.; Art. 86 § 1 k.k.; A suspended sentence of imprisonment must be converted to 15 days per month before being included in a joint sentence, and identical supplementary penalties from separate verdicts must be merged into a single joint penalty.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVolltext
V KK 365/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Marek PietruszyńskiSSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 października 2024 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie T. T. w przedmiocie wydania wyroku łącznego kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, od wyroku łącznego Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 19 lutego 2024 r., sygn. akt II K 1622/23, uchyla zaskarżony wyrok łączny i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Południe w Gdańsku do ponownego rozpoznania.
Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Barbara Skoczkowska Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku w dniu 19 lutego 2024 r. wydał wobec T. T. wyrok łączny, sygn. akt II K 1622/23. Przyjmując, że był on skazany prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 25 czerwca 2020 r., sygn. akt II K 204/20, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. na karę grzywny w wymiarze 50 stawek po 200 zł stawka;2.Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II K 1245/21, za przestępstwo z art. 244 k.k. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby 2 lat (zarządzono wykonanie kary);3.Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 979/21, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. i 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę łączną 10 miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie (kara nie została wykonana);4.Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt II K 256/21, za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby 2 lat (kara została wprowadzona do wykonania);5.Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 20 września 2022 r., sygn. akt II K 349/22, za trzy przestępstwa z art. 244 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione jako ciąg przestępstw na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;6.
Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt II K 1751/22, za dwa przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione jako ciąg przestępstw na karę roku ograniczenia wolności zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin miesięcznie (kara nie została wykonana),orzekł:I. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. połączył wymierzone kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami:- Sądu Rejonowego Gdańsk - Południe w Gdańsku z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II K 1245/21 (pkt. 2);- Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt II K 256/21 (pkt. 4), i wymierzył skazanemu T.
T. karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;II.na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych niniejszym wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania;III.na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego odnośnie do wyroku opisanego w punkcie 1, 3, 5 i 6 komparycji wyroku wobec braku podstaw do objęcia wyrokiem łącznym;IV.na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył okresy zaliczone w poszczególnych wyrokach jednostkowych połączonych i okresy kar odbytych, tj. okres odbycia kary w sprawie o sygn. akt II K 1245/21: od 19 września 2023 r. do 17 stycznia 2024 r.
Wyrok łączny nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 23 marca 2024 r.Kasację od powyższego wyroku łącznego wniósł Prokurator Generalny zaskarżając go w całości na niekorzyść skazanego T. T. , zarzucając:„I. rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 89 § 1b k.k., a w konsekwencji art. 86 § 1 k.k., poprzez niezastosowanie pierwszej z wymienionych regulacji i połączenie dwóch kar pozbawienia wolności orzeczonych z warunkowym zawieszeniem ich wykonania przez:
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygn. akt II K 1245/21 - w rozmiarze 4 miesięcy, następnie zarządzonej do wykonania (postanowieniem tego Sądu z dnia 20 lipca 2023 r.) i Sąd Rejonowy w Łomży, sygn. akt VII K 256/21 - w rozmiarze 6 miesięcy, której wykonania nie zarządzono, a w ich miejsce wymierzenie bezwzględnej kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy stosownie do brzmienia wymienionych przepisów kara ta mogła być ukształtowana w przedziale: od 5 do 7 miesięcy pozbawienia wolności, a więc orzeczenie jej powyżej górnej dopuszczalnej granicy;II.rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, to jest art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. i art. 572 k.p.k. oraz art. 90 § 2 k.k. w zw. z art. 85 § 1 k.k., polegające na niepołączeniu wynikających z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a nieujętych w komparycji wyroku łącznego środków karnych, w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonych w wyrokach:
Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II K 1245/21, i Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 979/21, wymierzonych za popełnienie przestępstw pozostających ze sobą w realnym zbiegu (występek ze sprawy o sygn. akt II K 979/21 został popełniony przed wydaniem wyroku w sprawie o sygn. akt II K 1245/21), co powodowało brak podstaw do umorzenia postępowania dot. sprawy o sygn. akt II K 979/21”.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Gdańsk-Południe w Gdańsku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja, jako zasadna w stopniu oczywistym, zasługiwała na uwzględnienie w trybie wskazanym w art. 535 § 5 k.p.k.
W związku z tym zaskarżony wyrok łączny należało uchylić i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu Gdańsk- Południe do ponownego rozpoznania.W sprawie, zgodnie z treścią zarzutu kasacyjnego, doszło do naruszenia zarówno art. 89 § 1b k.k., jak i art. 86 § 1 k.k. Sąd Rejonowy Gdańsk- Południe w Gdańsku połączył kary pozbawienia wolności orzeczone przez: Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygn. akt II K 1245/21 - w rozmiarze 4 miesięcy, oraz przez Sąd Rejonowy w Łomży, sygn. akt VII K 256/21 - w rozmiarze 6 miesięcy.
Wykonanie obu tych kar zostało warunkowo zawieszone na okres próby. Istotne z punktu widzenia prawidłowego obliczania kary łącznej jest jednak to, że następnie - postanowieniem Sądu Rejonowego Gdańsk- Południe w Gdańsku z dnia 20 lipca 2023 r. – zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczona przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygn. akt II K 1245/21. Z akt sprawy nie wynika zaś, by zarządzono wykonanie kary orzeczonej przez Sąd Rejonowy w Łomży.Oznacza to, że Sąd mógł połączyć obie kary w węzeł kary łącznej, ale z uwzględnieniem regulacji z art. 89 § 1b k.k., która nakazywała przyjąć, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Zasada ta odnosi się bowiem także do łączenia względnych i bezwzględnych kar pozbawienia wolności (zob. wyrok SN z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. akt III KK 221/18). W konsekwencji należało przyjąć, że podlegająca łączeniu kara orzeczona przez Sąd Rejonowy w Łomży, sygn. VII K 256/21, równa się 3 miesiącom pozbawienia wolności, a następnie połączyć ją z karą 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygn. akt II K 1245/21 (ta druga kara nie podlegała „przeliczeniu” ze względu na zarządzenie jej wykonania).Przyjęcie powyższej perspektywy pozwalałoby Sądowi prawidłowo zastosować treść art. 86 § 1 k.k. nakazującego wymierzenie kary łącznej w miesiącach i latach w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
Należy zgodzić się ze skarżącym, że w przedmiotowej sprawie oznaczałoby to możliwość orzeczenia kary pozbawienia wolności w wymiarze od 5 miesięcy (najmniejszy wymiar liczonej w miesiącach kary powyżej 4 miesięcy) do 7 miesięcy (suma obu kar po przeliczeniu kary z warunkowym zawieszeniem wykonania). Skoro zaś Sąd – bez uzasadnienia w tym zakresie – wymierzył karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, to tym samym uchybił treści art. 89 § 1b k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k.Trafnie również podniósł skarżący, że w sprawie doszło do obrazy art. 90 § 2 k.k., zgodnie z którym w razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa pozbawienia praw publicznych, zakazów lub obowiązku tego samego rodzaju, sąd stosuje odpowiednio przepisy o karze łącznej.
Stosownie zaś do art. 85 § 1 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Sąd bezzasadnie stwierdził zatem w zaskarżonym wyroku łącznym, że jednostkowe wyroki: Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II K 1245/21, oraz Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 979/21, podlegają odrębnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym.
Z treści połączonych wyroków wynika bowiem, że w obu z nich wymierzono skazanemu tego samego rodzaju środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Zaniechanie połączenia orzeczonych w jednostkowych wyrokach środków karnych tego samego rodzaju i wymierzenia skazanemu łącznego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych prowadziło zatem do rażącego naruszenia art. 85 k.k. i art. 90 § 2 k.k.Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku winien orzec karę łączną uwzględniając normy wynikające z obowiązujących przepisów.Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.[J.J.][ał] Marek Pietruszyński Tomasz Artymiuk Barbara Skoczkowska