Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V KK 308/23 KI-generiert

Supreme Court quashes appeal verdict due to violation of COVID-19 law requiring specific panel composition for criminal appeals.

Geschäftsnummer V KK 308/23
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the appeal verdict because the appellate panel violated the special composition requirements mandated by the COVID-19 emergency law. The defense argued the panel was improperly constituted, but the Court found a more fundamental error: the law required a specific number of judges for this type of case during the epidemic. Consequently, the entire appeal proceeding was voided and remanded for a new trial with a correctly composed panel.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 14fa ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A criminal appeal verdict rendered by a panel failing to meet the specific numerical composition required by the COVID-19 emergency law constitutes a fundamental ground for cassation, voiding the entire proceeding.

Schlagwörter

KI-generiert
COVID-19 emergency law appellate panel composition fundamental cassation ground criminal procedure code remand for retrial special judicial panel procedural voidness Wiederaufnahme des Abwesenheitsverfahrens

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw.
art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k.).Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.
art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
z art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego A.P.
art. 527 § 4 k.p.k.
na podstawie art. 527 § 4 k.p.k. zarządza zwrot oskarżonemu kwoty 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych uiszczonej tytułem opłaty od kasacji.
art. 436 k.p.k.
1 specustawy COVID-19 okazało się zarazem wystarczające do wydania wyroku kasatoryjnego, zaś rozpoznanie zarzutów podniesionych przez obrońcę w kasacji byłoby obecnie przedwczesne (art. 436 k.p.k. w zw.
art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez pozorną, chybioną, a także niepełną kontrolę odwoławczą wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi IV Wydział Karny z dnia 16 lipca 2020 r.
art. 433 § 2 k.p.k.
naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
art. 291 § 1 k.k
skazanego za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 518 k.p.k
z art. 518 k.p.k.).Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

V KK 308/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Katarzyna Wełpa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Andrzeja Pogorzelskiego w sprawie A.P. skazanego za przestępstwo z art. 291 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2023 r. w związku z kasacją obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2022 r., sygn.

II AKa 350/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. IV K 175/18, 1. na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego A.P. przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;

2. na podstawie art. 527 § 4 k.p.k. zarządza zwrot oskarżonemu kwoty 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych uiszczonej tytułem opłaty od kasacji.

UZASADNIENIE

Akt oskarżenia dotyczący A.P. oraz 13 innych oskarżonych, został – ze względu na kryterium łączności przedmiotowej – skierowany do Sądu Okręgowego w Łodzi. Wyżej wskazany Sąd, procedując jednoosobowo, wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. IV K 175/18, uznał m.in. wyżej wymienionego oskarżonego za winnego zarzucanego mu występku z art. 291 § 1 k.k. i skazał na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat i – na podstawie art. 33 § 2 k.k. – grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 100 zł każda.

Na etapie postępowania odwoławczego zainicjowanego m.in. apelacją obrońcy oskarżonego A.P. sprawa tego oskarżonego została wyłączona do odrębnego rozpoznania i zarejestrowana pod sygn. akt II AKa 350/21. W dniu 30 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, procedując w składzie trzyosobowym, wydał w tej sprawie wyrok (dotyczący wyłącznie wymienionego oskarżonego), którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Okręgowego. Wyrok Sądu odwoławczego zaskarżył kasacją obrońca skazanego. Skarżący zarzucił:1. naruszenie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającej na tym, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane przez sąd nienależycie obsadzony z uwagi na okoliczność, że w składzie sądu brała udział osoba powołana na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3).2. naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez pozorną, chybioną, a także niepełną kontrolę odwoławczą wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi IV Wydział Karny z dnia 16 lipca 2020 r. (sygn. akt IV K 175/18), tj. nierozważenia przez Sąd odwoławczy w sposób rzetelny i należyty zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy A.P., co w konsekwencji doprowadziło do niedokonania zmiany/uchylenia wyroku Sądu I instancji zgodnie z wnioskiem apelacyjnym, pomimo istnienia ku temu podstaw wynikających z faktu naruszenia przez Sąd I instancji:a) art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. oraz art. 366 §1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie czy w „głównej" sprawie prowadzonej za sygn. akt PK III WZ Ds. […] toczyła się kontrola operacyjna, czy była ona legalna, a w dalszej kolejności czy w ramach kontroli operacyjnej został zgromadzony materiał dowodowy, jeżeli tak wobec kogo, w jakim zakresie, w jakim trybie.b) art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na wybiórczej oraz całkowicie dowolnej analizie zgromadzonego materiału dowodowego w szczególności zaś wyjaśnień S.J. i zeznań świadków R.G. i S.Z., które mając charakter pomówień winny być traktowane ze szczególną ostrożnością.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w całości i uniewinnienie skazanego A.P. od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi oraz wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi (w części dotyczącej A.P.) i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi w całości i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasacje prokurator Prokuratury Krajowej – […] Wydziału Zamiejscowego Departamentu ds.

Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się skuteczna w tym znaczeniu, że zainicjowana jej wniesieniem kontrola kasacyjna przeprowadzona z urzędu także poza granicami zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.), doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi ad quem do ponownego rozpoznania w postepowaniu odwoławczym. Zgodnie z art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j.

Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 z późn. zm., dalej: specustawa COVID-19),dodanym ustawą z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1023, dalej: ustawa nowelizująca), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w takim samym składzie.

Ustawa nowelizująca wprowadzająca art. 14fa specustawy COVID-19, weszła w życie w dniu 22 czerwca 2021 r.Zgodnie natomiast z przepisem intertemporalnym, tj. art. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 1023; dalej: ustawa nowelizująca) w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej, sąd orzeka w składzie dotychczasowym do czasu zakończenia postępowania w tej instancji. Interpretując a contrario, w sprawach, w których rozpoczęto przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej poczynając od dnia 22 czerwca 2021 r. sąd przejściowo orzeka w składzie wynikającym z przepisu art. 14fa specustawy COVID-19.

Ten ostatni przepis – w sprawach, których dotyczy – określa skład sądu odwoławczego na rozprawie apelacyjnej w sposób kategoryczny, „na sztywno”, bez przewidzianych od niego wyjątków i możliwości jego zmiany na mocy decyzji procesowej (zob. wyrok SN z 8.02.2023 r., I KK 448/22).Regulacja z art. 14fa ust. 1 specustawy COVID-19 obowiązuje „w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu". Stan zagrożenia epidemicznego z powodu COVID-19 wprowadzono na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.

U. z 2020 r. poz. 433 z późn. zm.). Stan ten został odwołany rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 490). W tym samym dniu, na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 340) ogłoszono stan epidemii w związku z COVID-19. Stan ten trwał do dnia 12 maja 2022 r., kiedy to został odwołany rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.

U. z 2022 r. poz. 1027). W związku z odwołaniem stanu epidemii ogłoszono ponownie stan zagrożenia epidemicznego w związku z COVID-19 - rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1028). Ostatecznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został odwołany z dniem 1 lipca 2023 r. – rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2023 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.

U. poz. 1118).W takim układzie procesowym uwzględniając termin rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie apelacyjnej w sprawie II AKa 350/21, na etapie postępowania przed Sądem odwoławczym doszło do naruszenia dyspozycji art. 14fa ust. 1 specustawy COVID-19, albowiem skład Sądu odwoławczego powinien – uwzględniając przestępstwo zarzucone i nieprawomocnie oskarżonemu przypisane – zostać wyznaczony w oparciu o ten przepis.Stwierdzone uchybienie ma rangę bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającej na wydaniu zaskarżonego kasacją wyroku przez sąd nienależycie obsadzony, tj. w składzie niewłaściwym pod względem liczbowym.

Pomimo tej samej podstawy prawnej uchybienie to jest zupełnie odrębne i niezależne od zarzutu podniesionego w pkt. II.1 kasacji, albowiem skarżący nie upatrywał jego wystąpienia w kryterium liczbowym członków składu orzekającego, ale w tym, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane przez sąd nienależycie obsadzony z uwagi na to, iż w składzie brała udział osoba powołana na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3). Stwierdzenie przez Sąd Najwyższy uchybienia mającego rangę bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. 14fa ust. 1 specustawy COVID-19 okazało się zarazem wystarczające do wydania wyroku kasatoryjnego, zaś rozpoznanie zarzutów podniesionych przez obrońcę w kasacji byłoby obecnie przedwczesne (art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. (J.D.) [ms]