Supreme Court quashes criminal verdict due to defendant's death before judgment, ordering case dismissal under Art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court quashed the Regional Court's criminal verdict and ordered the dismissal of the proceedings against the deceased defendant. The defendant, M.B., had been convicted of theft and attempted embezzlement, but died on October 22, 2011, before the verdict was issued on October 27, 2011. The Court held that the defendant's death constitutes an absolute ground for dismissing the proceedings under Article 17 § 1, item 5 of the Code of Criminal Procedure, regardless of when the court learned of the death.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. The death of the accused before the final judgment constitutes an absolute ground for dismissing criminal proceedings, rendering any subsequent verdict void and necessitating the termination of the case.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V KK 113/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie M.B. skazanego z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 kwietnia 2018 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt II K (...), 1. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 października 2011 r., II K (...) i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. umarza postępowanie;
2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEW dniu 23 maja 2011 r. Prokuratura Rejonowa w W. skierowała do Sądu Rejonowego akt oskarżenia przeciwko M.B. o to, że w dniu 21 listopada 2009 r. we W. zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci laptopa marki e – M. E 510301G16Mi o wartości 1499 zł, telefon komórkowy m. 7720 o wartości 353,50 zł, telefon komórkowy m. 6691 o wartości 329,40 zł, ładowarkę do telefonu N. o wartości 100 zł, kartę kredytową V.M., kartę bankomatową B. i kartę płatniczą P. bank oraz książeczkę wojskową wystawioną na nazwisko Ł.C. czym spowodował szkodę w łącznej wysokości nie mniejszej niż 2280,90 złotych na szkodę Ł.C. tj. o czyn z art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (k. 110 - 112).Jednocześnie wraz z aktem oskarżenia prokurator złożył na podstawie art. 335 § 1 k.p.k. wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego wobec M.B. bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie uzgodnionej z oskarżonym kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat, orzeczenie kary grzywny w wymiarze 10 stawek dziennych po 10 zł stawka, zobowiązanie oskarżonego do naprawienia w całości szkody w okresie roku od uprawomocnienia się wyroku oraz orzeczenie wobec oskarżonego w okresie próby dozoru kuratora.Sąd Rejonowy w W., na posiedzeniu w dniu 27 października 2011 r., uwzględnił wniosek prokuratora o skazanie oskarżonego M.B. bez przeprowadzenia rozprawy i wydanym w tym dniu wyrokiem (sygn. akt II K (...)) uznał M.B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę zgodnie z wnioskiem prokuratora (k. 140 - 141, k. 142- 143).Wyrok Sądu Rejonowego w W. nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 4 listopada 2011 r. (k. 143).Od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając orzeczeniu rażące i mające istotny wpływ na treść wydanego wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, tj. art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na wydaniu przez Sąd Rejonowy dla W.
– K. we W. w dniu 27 października 2011 r. o sygn. II K (...) wyroku skazującego M.B. za czyn z art. 278 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., podczas gdy oskarżony ten zmarł przed jego wydaniem, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k., co spowodowało wydanie wyroku na posiedzeniu bez udziału stron, uchylenie zaskarżonego wyroku oraz umorzenie postępowania karnego wobec M.B..W aktach sprawy znajduje się odpis skrócony aktu zgonu M.B., z którego wynika, iż skazany zmarł w dniu 22 października 2011 r.
W dacie wyrokowania w niniejszej sprawie przez Sąd Rejonowy w . istniała już zatem ujemna przesłanka, uniemożliwiająca dalsze prowadzenie postępowania wobec tego oskarżonego, której skutkiem - zgodnie z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. - powinno być umorzenie postępowania.Jak słusznie wskazał Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, skutku tego nie może zniwelować okoliczność, że wiadomość o śmierci oskarżonego sąd powziął dopiero w toku postępowania wykonawczego. Powyższe stało się podstawą wydania postanowienia o umorzeniu postępowania wykonawczego w tej sprawie, ale nie spowodowało wycofania z obrotu prawnego, wydanego wobec oskarżonego M.B. wyroku skazującego.Jak trafnie stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn.
II KK 48/08 (Lex nr 567034), śmierć oskarżonego zawsze stoi na przeszkodzie prowadzeniu postępowania karnego (art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.). Kontynuowanie procesu i wydanie wyroku stanowi uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Fakt, że sąd właściwy nie wiedział o wskazanej przeszkodzie, nie ma znaczenia i nie może uchronić kwestionowanego orzeczenia przed wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Śmierć oskarżonego nie stanowi natomiast negatywnej przesłanki postępowania kasacyjnego, jeśli kasacja jest wniesiona na korzyść oskarżonego (art. 529 k.p.k.).
Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy również w wyroku z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. III KK 147/13 (Lex nr 1318414), podkreślając, iż przepis art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. jest w swej treści jednoznaczny i bezwzględny, zatem powinien być stosowany niezależnie od powodów zaistnienia tego uchybienia oraz w każdym stadium procesu, w którym określona w tym przepisie przesłanka zaistnieje.W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. negatywna przesłanka wystąpiła przed wydaniem wyroku skazującego M.B. przez Sąd pierwszej instancji, a zatem wydany wyrok jest obarczony uchybieniem wskazanym w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., powodującym bezwzględną konieczność uchylenia tego orzeczenia, niezależnie od powodów jego zaistnienia i wpływu na jego treść.W związku z wystąpieniem ujemnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. konieczne było zatem uchylenie tego wyroku i wydanie orzeczenia następczego o umorzeniu postępowania karnego wobec M.B..Kosztami postępowania kasacyjnego obciążony został Skarb Państwa w oparciu o przepis art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.Z przytoczonych powodów orzeczono jak na wstępie.