V CZ 35/11 · Supreme Court dismisses judge's appeal against civil court censure as procedurally inadmissible under Code of Civil Procedure. (Sąd Najwyższy)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected a judge's appeal against a censure issued to a regional court for procedural violations in a civil case. The judge argued that the censure lacked proper defense rights, but the court held that the censure procedure is sui generis and not part of civil proceedings. Consequently, the Code of Civil Procedure does not apply, rendering the appeal inadmissible.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 40 § 1 u.s.p.; Art. 370 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 k.p.c.: A censure issued to a judge under Art. 40 § 1 of the Rules of Civil Procedure constitutes a sui generis administrative procedure, not a civil proceeding; therefore, the Code of Civil Procedure does not apply, and appeals by judges are inadmissible.

Schlagwörter

KI-generiert

judicial censure Code of Civil Procedure procedural inadmissibility sui generis procedure judge's appeal administrative oversight civil proceedings

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert

Art. 40 § 1 u.s.p.

2010 r., wytknął - na podstawie art. 40 § 1 u.s.p. - Sądowi Rejonowemu w /…/

Art. 370 k.p.c.

jako niedopuszczalne (art. 370 k.p.c. w związku z art.

Art. 3941 k.p.c.

w związku z art. 3941 k.p.c.).

Art. 39821 k.p.c.

3941 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i 391 § 1 k.p.c.).

Art. 391 § 1 k.p.c.

art. 321 § 1 k.p.c

oczywistą obrazę przepisów postępowania polegającą na naruszeniu art. 321 § 1

art. 100 k.p.c

k.p.c. oraz art. 100 k.p.c.

art. 370 k.p.c

jako niedopuszczalne (art. 370 k.p.c.

art. 3941 k.p.c

w związku z art. 3941 k.p.c.).

art. 2 Konstytucji

niezgodny z art. 2 Konstytucji.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

K 45/07 (OTK-A 2009, nr 1, poz. 3)

15 stycznia 2009 r., K 45/07 (OTK-A 2009, nr 1, poz. 3) Trybunał Konstytucyjny

I CSK 111/10 (niepubl.)

w wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r., I CSK 111/10 (niepubl.) stwierdził, że Trybunał

I CNP 59/09 (niepubl.)

I CSK 111/10

Supreme Court dismisses judge's appeal regarding a judicial censure, ruling it did not infringe personal rights.

I CNP 59/09

orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2009 r., I CNP 59/09,

Volltext

Sygn. akt V CZ 35/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa M. K.

przeciwko InterRisk Towarzystwu Ubezpieczeń S. A. Vienna Insurance Group

w Warszawie

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lipca 2011 r.,

zażalenia sędziego M. D. na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 18 lutego 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy, przy

rozpoznawaniu apelacji obu stron od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 12 sierpnia

2010 r., wytknął - na podstawie art. 40 § 1 u.s.p. - Sądowi Rejonowemu w /…/

oczywistą obrazę przepisów postępowania polegającą na naruszeniu art. 321 § 1

k.p.c. oraz art. 100 k.p.c.

Zażalenie na to postanowienie złożył sędzia Sądu Rejonowego M. D.,

jednoosobowo orzekający w rozpoznawanej sprawie.

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie,

jako niedopuszczalne (art. 370 k.p.c. w związku z art. 3941 k.p.c.).

Postanowienie powyższe zostało zaskarżone zażaleniem przez SSR M. D.,

który zakwestionował przyjętą niemożność merytorycznej i formalnej

obrony

sędziów przed dotkliwymi skutkami wytyku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kwalifikacja prawna wytyku przewidzianego w art. 40 § 1 u.s.p. oraz

zastosowanie procedury z nim związanej budzi różne wątpliwości. W wyroku z dnia

15 stycznia 2009 r., K 45/07 (OTK-A 2009, nr 1, poz. 3) Trybunał Konstytucyjny

uznał, że art. 40 § 1 u.s.p. w zakresie, w jakim nie zapewnia członkowi składu

orzekającego prawa złożenia wyjaśnień do wytkniętego sądowi uchybienia, jest

niezgodny z art. 2 Konstytucji. Odnosząc się do tego orzeczenia, Sąd Najwyższy

w wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r., I CSK 111/10 (niepubl.) stwierdził, że Trybunał

Konstytucyjny nie uchylił art. 40 § 1 u.s.p., ale dał impuls dla ustawodawcy do

podjęcia

odpowiedniej

inicjatywy

ustawodawczej,

stwarzającej

wskazane

gwarancje dla sędziów.

Udzielenie wytyku w trybie art. 40 § 1 u.s.p. następuje - według Trybunału w swoistym postępowaniu (sui generis), niebędącym postępowaniem nadzorczym

ani też nadzorem judykacyjnym. W piśmiennictwie akcentowany jest pogląd,

że

powyższe

judykacyjnym

postępowanie

a nadzorem

stanowi

formę

administracyjnym

pośrednią

i

przestrzegania prawa służącym umocnieniu prawa.

jest

między

nadzorem

instrumentem

kontroli

Udzielenie wytyku Sądowi Rejonowemu nastąpiło przy rozpoznawaniu

apelacji w sprawie cywilnej, jednakże postępowania związanego z wydaniem jego

nie można potraktować jako sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 k.c. oraz art. 1 i 2

k.p.c. Ani Sąd Rejonowy, ani Sędzia rozpoznający sprawę nie byli stroną

postępowania cywilnego, tylko organem orzeczniczym (członkiem tego organu). W

postępowaniu związanym z wydaniem wytyku w trybie art. 40 § 1 u.s.p. nie mają

ponadto

zastosowania

przepisy

Kodeksu

postępowania

cywilnego

(zob.

orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2009 r., I CNP 59/09,

niepubl.).

Również art. 3941 k.p.c. nie daje uprawnienia do wniesienia zażalenia przez

SSR M. D. Należało w konsekwencji odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne (art.

370 k.p.c w związku z art. 3941 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i 391 § 1 k.p.c.).

jz

Supreme Court dismisses judge's appeal against civil court censure as procedurally inadmissible under Code of Civil Procedure.

Legislator-Zusammenfassung

Legislator-Regeste

Schlagwörter

Zitierte Gesetzesbestimmungen

Zitierte Rechtsprechung

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Volltext