Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CZ 35/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against second-instance court's refusal to grant exemption from court costs.

Geschäftsnummer V CZ 35/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the appellant's appeal against the lower court's decision denying an exemption from court costs. The appellant argued that the refusal violated Article 102 of the Civil Costs Act, but the Supreme Court held that such appeals are procedurally inadmissible. The court ruled that the legal framework does not permit challenging a second-instance decision on cost exemptions, a position previously validated by the Constitutional Tribunal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 3941 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c. and Art. 39821 k.p.c.: An appeal against a second-instance court's refusal to grant an exemption from court costs is inadmissible as the legal system does not provide for such a remedy.

Schlagwörter

KI-generiert
civil costs court fees exemption from costs procedural inadmissibility second instance appeal Civil Procedure Code costs of proceedings

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 102 of the Act on Costs of Civil Proceedings
i uwzględnienia wniosku, podnosząc zarzut naruszenia art. 102 ustawy o kosztach
Art. 3941 k.p.c.
unormowana w art. 3941 k.p.c. Przepis ten, także w wersji znowelizowanej
Art. 373 k.p.c.
(art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art.
Art. 39821 k.p.c.
(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).
art. 3941 k.p.c
unormowana w art. 3941 k.p.c.
art. 176 ust. 1 Konstytucji
z art. 176 ust. 1 Konstytucji (Dz.
art. 373 k.p.c
(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
SK 19/08 (Constitutional Tribunal, March 31, 2009)

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CZ 35/09

POSTANOWIENIE

Dnia 9 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa S. Sp. z o.o.

przeciwko G.W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 9 września 2009 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w O. z dnia 7 listopada 2008 r. skarżąca G.W. wniosła o

zwolnienie od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek,

jako nieuzasadniony.

W

zażaleniu

skarżąca

domagała

się

zmiany

tego

postanowienia

i uwzględnienia wniosku, podnosząc zarzut naruszenia art. 102 ustawy o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kognicja Sądu Najwyższego w postępowaniu zażaleniowym została

unormowana w art. 3941 k.p.c. Przepis ten, także w wersji znowelizowanej

obowiązującej od dnia 22 maja 2009 r., nie przewiduje możliwości zaskarżenia

w trybie zażaleniowym orzeczenia sądu drugiej instancji odmawiającego zwolnienia

od kosztów sądowych.

W wyroku z dnia 31 marca 2009 r. (SK 19/08( Trybunał Konstytucyjny

stwierdził, że taki stan prawny jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 w związku

z art. 176 ust. 1 Konstytucji (Dz. U. z 2009 r. Nr 58, poz. 486). W szczególności

dlatego, że instytucja zwolnienia od kosztów sądowych ma charakter akcesoryjny

wobec głównego celu postępowania sądowego i nie tylko nie stanowi odrębnej

sprawy w rozumieniu Konstytucji, ale nawet nie jest elementem rozstrzygnięcia

kończącego sprawę.

Zażalenie G.W. jest w konsekwencji niedopuszczalne i podlega odrzuceniu

(art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).