Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CZ 19/13 KI-generiert

Supreme Court quashes lower court order rejecting appeal due to missing lawyer authorization proof.

Geschäftsnummer V CZ 19/13
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court quashed the District Court's order dismissing the appellant's appeal on appeal costs because the lawyer failed to prove authorization. The appellant argued that the lower court erred by not recognizing the binding nature of a previous Supreme Court decision regarding lawyer representation. The court ruled that the prior precedent established that a lawyer authorized for lower court proceedings retains representation rights in the appeal stage, making the dismissal procedurally invalid.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 87 § 1, Art. 91, Art. 118 § 1, Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.; A lawyer authorized to act in lower court proceedings retains the right to represent the party in the appeal stage, and failure to re-prove authorization does not justify dismissing the appeal.

Schlagwörter

KI-generiert
lawyer authorization appeal procedure representation rights procedural defect binding precedent costs of proceedings Supreme Court jurisdiction

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 87 § 1 k.p.c.
skarżącego do działania przed Sądem Najwyższym (art. 87 1 § 1 w zw.
Art. 91 k.p.c.
skarżącego do działania przed Sądem Najwyższym (art. 87 1 § 1 w zw. z art. 91 i
Art. 118 § 1 k.p.c.
91, art. 118 § 1 i 2 oraz art.
Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.
118 § 1 i 2 oraz art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., domagał się wniósł
Art. 398 § 15 k.p.c.
Z przedstawionych powodów należało orzec jak w sentencji (art. 398 15 w zw.
art. 118 § 1 k.p.c
91, art. 118 § 1 i 2 oraz art.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
118 § 1 i 2 oraz art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., domagał się wniósł
art. 91 pkt 1 k.p.c
§ 1 k.p.c.), obejmuje, zgodnie z art. 91 pkt 1 k.p.c., umocowanie do wszystkich
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CZ 19/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką

Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej […]

przeciwko N. L.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 maja 2013 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 1 września 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Okręgowy

odrzucił

zażalenie

pozwanego na postanowienie rozstrzygające o kosztach procesu zawarte w wyroku

z dnia 21 kwietnia 2011 r., z powodu nieusunięcia w zakreślonym terminie braków

formalnych tego zażalenia w postaci niewykazania umocowania pełnomocnika

skarżącego do działania przed Sądem Najwyższym (art. 87 1 § 1 w zw. z art. 91 i

art. 118 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik pozwanego, zarzucając

naruszenie art. 91, art. 118 § 1 i 2 oraz art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., domagał się wniósł

jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

Zagadnienie skutecznego umocowania pełnomocnika skarżącego do

występowania

przed

Sądem

Najwyższym

w

postępowaniu

zażaleniowym

w sprawie niniejszej zostało wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt V CZ 45/12.

Postanowieniem

tym Sąd

Najwyższy uchylił,

postanowienie Sądu Okręgowego

jako

wadliwe,

wcześniejsze

odrzucające, z powodu braku wykazania

umocowania, zażalenie tego pełnomocnika na postanowienie odrzucające z tej

samej przyczyny jego zażalenie na koszty procesu zawarte w wyroku Sądu

drugiej instancji. Rzeczą Sądu było zapoznanie się z treścią uzasadnienia

rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd Najwyższy. Ponadto, zważywszy na

niezmieniony stan faktyczny, dokonana tym postanowieniem ocena prawna

pozostaje wiążąca.

Można jedynie przypomnieć, że w stanie prawnym obowiązującym

w okresie od 22 maja 2009 r. do 3 maja 2012 r., przysługiwanie zgodnie z art. 394 1

§ 1 pkt 2 k.p.c., do Sądu Najwyższego, zażalenia, będącego zwykłym środkiem

odwoławczym, na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów, które

nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, powodowało,

że w tej części orzeczenie nie ulegało uprawomocnieniu, a Sąd Najwyższy, w tym

zakresie, stawał się w istocie sądem drugiej instancji (por. wyrok Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 9 lutego 2010 r. SK 10/09 (OTK-A 2010, nr 2, poz. 10).

Pełnomocnictwo procesowe, wynikające również z ustanowienia przez sąd (art. 118

§ 1 k.p.c.), obejmuje, zgodnie z art. 91 pkt 1 k.p.c., umocowanie do wszystkich

łączących się ze sprawą czynności procesowych, aż do jej prawomocnego

zakończenia. Możliwość zaskarżenia orzeczenia o kosztach procesu zwykłym

środkiem zaskarżenia, jakim

było tu zażalenie powodowało, że ustanowiony

pełnomocnik nie tracił, wynikającego z udzielonego mu umocowania, uprawnienia

do reprezentowania strony w takim postępowaniu zażaleniowym. Stanowisko Sądu

wyrażone w zaskarżonym postanowieniu nietrafnie powyższego nie uwzględniało.

Z przedstawionych powodów należało orzec jak w sentencji (art. 398 15 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw