Supreme Court quashes appeal court costs ruling due to insufficient reasoning on court fees and expert costs.
Polen (PL)
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court quashed the appeal court's decision on litigation costs because the reasoning failed to adequately address specific fee components. The appellant argued violations of civil procedure articles regarding total cost exemption and insufficient motivation for the costs ruling. The court held that without detailed findings on court fees, expert expenses, and lawyer fees, the lower court could not justify the awarded amounts.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 98 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.: A court ruling on litigation costs must provide sufficient and relevant reasoning regarding all cost components to allow for effective appellate review and control.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CZ 134/11
POSTANOWIENIE
Dnia 21 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa G. B.
przeciwko E. Pro S.A.
o złożenie oświadczenia woli i zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 listopada 2012 r.,
zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 lipca 2011 r.,
uchyla
orzeczenie
o
kosztach
procesu
zamieszczone
w punktach pierwszym i drugim wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 15 lipca 2011 r. (sygn. akt I ACa …) i w tym zakresie
przekazuje
sprawę
rozpoznania
i
Sądowi
Apelacyjnemu
orzeczenia
zażaleniowego.
Uzasadnienie
o
kosztach
do
ponownego
postępowania
Wyrokiem z dnia 15 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok
Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 17 stycznia 2011 r. i oddalił powództwo, zasądzając
od powoda na rzecz pozwanego kwotę 8700 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za
pierwszą instancję oraz kwotę 15990 zł tytułem zwrotu
kosztów postępowania
apelacyjnego.
Powód w zażaleniu zaskarżył orzeczenia o kosztach zarzucając naruszenie:
1)
art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie, mimo istniejących podstaw do
nieobciążenia powoda kosztami w całości;
2)
art. 98 k.p.c. przez obciążenie powoda kosztami postępowania apelacyjnego
w sposób odbiegający od norm ustawowych;
3)
art. 328 § 2 k.p.c. przez nieprzedstawienie motywów tego rozstrzygnięcia
w sposób wystarczający i miarodajny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Uzasadniając orzeczenie o kosztach, Sad Apelacyjny powołał się na art. 98
k.p.c. Przepis ten stanowił, co do zasady, miarodajną podstawę prawną tego
rozstrzygnięcia, skoro powód przegrał proces w całości. Nie jest również
uzasadniony zarzut naruszenia art. 102 k.p.c. z przyczyn podanych w zażaleniu,
ponieważ rozpoznawana sprawa, obejmująca roszczenie właściciela z art. 231 § 2
k.c., nie miała „precedensowego” charakteru, a rodzaj działalności pozwanego
(przedsiębiorcy przesyłowego) nie pozbawiał go samoistnie zwrotu poniesionych
kosztów w razie wygrania sporu sądowego.
Uzasadniony jest natomiast zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c.,
obligującego sąd orzekający do przedstawienia motywów rozstrzygnięcia w sposób
umożliwiający
zainteresowanym
stronom
polemikę
odwoławczą,
a sądowi
przełożonemu – kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić,
że Sąd Najwyższy nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych i jest związany
ustaleniami sądu drugiej instancji. Tymczasem w uzasadnieniu Sądu Apelacyjnego
nie ma żadnych ustaleń dotyczących rozliczenia kosztów procesu obejmujących
opłaty sądowe, wydatki na biegłego oraz wynagrodzenia pełnomocników.
Nie można w konsekwencji miarodajnie sprawdzić zarzuty powoda odnoszące się
do wysokości kosztów procesu zasądzonych od niego na rzecz strony pozwanej.
Należało w konsekwencji uchylić zaskarżone orzeczenie i przekazać w tym
zakresie sprawę do ponownego rozpoznania (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art.
3941 § 3 k.p.c.).
jw