Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CZ 125/14 KI-generiert

Supreme Court allows appeal against dismissal of alimentary claim due to non-payment of court fees.

Geschäftsnummer V CZ 125/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of the plaintiff's appeal regarding court fees. Although the plaintiff failed to pay the required fee, the court recognized that the underlying dispute concerned alimentary obligations under Article 140 of the Civil Code. Consequently, the court held that parties seeking alimentary relief are exempt from court costs, making the fee requirement inapplicable to this specific procedural stage.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 140 k.r.o.; Art. 96 ust. 1 pkt 2 u.k.s.c.: A party claiming alimentary support is exempt from court costs, and this exemption extends to appeals challenging rulings that dismiss such alimentary claims.

Schlagwörter

KI-generiert
alimentary obligations court costs exemption appeal procedure civil litigation fees non-payment of fees Supreme Court ruling procedural protection

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 140 k.r.o.
o alimenty i zapłatę tytułem realizacji roszczenia z art. 140 k.r.o., Sąd Okręgowy w O.
Art. 96 ust. 1 pkt 2 u.k.s.c.
domagając się jego uchylenia, zarzuciła naruszenie art. 96 ust.
Art. 398 § 1 k.p.c.
Z tych też względów, na podstawie art. 39815 § 1 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
art. 140 k.r.o
o alimenty i zapłatę tytułem realizacji roszczenia z art. 140 k.r.o., Sąd Okręgowy w O.
art. 140 § 1 k.r.o
kwestionującej oddalenie jej powództwa w zakresie roszczenia z art. 140 § 1 k.r.o.
art. 4241 § 1 k.p.c
Na pytanie czy za stronę dochodzącą roszczeń alimentacyjnych można uważać także stronę składającą w trybie art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 417 k.c
Dodać można, że takiej funkcji ochronnej nie będzie już można przepisać procesowi wytoczonemu na podstawie art. 417 k.c., w którym korzystne dla strony orzeczenie Sądu Najwyższego, wydane na skutek skargi, stanowić będzie, zgodnie z art.
art. 4171 § 2 k.c
417 k.c., w którym korzystne dla strony orzeczenie Sądu Najwyższego, wydane na skutek skargi, stanowić będzie, zgodnie z art. 4171 § 2 k.c., prejudykat.Reasumując, odrzucenie skargi powódki przez Sąd Okręgowy nastąpiło z naruszeniem powołanego przepisu u.k.s.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CZ 125/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)‎SSN Dariusz Dończyk‎SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. C. działającej w imieniu własnym oraz małoletniej D. C. przeciwko E. C. o alimenty i zapłatę‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2015 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 27 października 2014 r. uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

W sprawie z powództwa K.C. działającej w imieniu własnym oraz małoletniej D. C. przeciwko E. C. o alimenty i zapłatę tytułem realizacji roszczenia z art. 140 k.r.o., Sąd Okręgowy w O. na skutek apelacji powódek, wyrokiem z dnia 20 września 2012 r., zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że alimenty należne małoletniej od pozwanego jej ojca podwyższył z kwoty 500 zł do kwoty 700 zł oraz oddalił apelację K. C. kwestionującej oddalenie jej powództwa w zakresie roszczenia z art. 140 § 1 k.r.o. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 września 2012 r. w części oddalającej jej apelację złożyła K.

C. Skargę tę Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 października 2014 r. odrzucił, wskazując, że skarżąca mimo wezwania nie uiściła opłaty należnej od skargi w wysokości 3.141 zł.W zażaleniu na to postanowienie K. C. domagając się jego uchylenia, zarzuciła naruszenie art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 1014 r., poz. 1025 ze zm., dalej: u.k.s.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Roszczenie przewidziane w art. 140 k.r.o. ma charakter roszczenia alimentacyjnego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1999 r., III CZ 179/98, OSP 2000, nr 7-8, poz. 114; z dnia 19 listopada 2014 r., III CSK 273/14, nie publ.).

Takie stanowisko Sąd Najwyższy zajął również w sprawie V CZ 6/13, oddalając postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. zażalenie K. C. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 stycznia 2013 r. odrzucające jej skargę kasacyjną od wyroku wydanego w powołanej na wstępie wskazując, że w sprawach alimentacyjnych, a za takie poczytuje się również sprawy o roszczenia z art. 140 k.r.o., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Powyższe uzasadnia wniosek, że skarżąca w procesie zakończonym wyrokiem, zaskarżonym obecnie skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem, była stroną dochodzącą roszczeń alimentacyjnych.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 in principio u.k.s.c., strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na pytanie czy za stronę dochodzącą roszczeń alimentacyjnych można uważać także stronę składającą w trybie art. 4241 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku oddalającego jej roszczenie alimentacyjne, udzielić należy odpowiedzi pozytywnej. W skardze, o której tu mowa, należy bowiem upatrywać środka ochrony roszczenia alimentacyjnego, które zaskarżonym tą skargą wyrokiem zostało zakwestionowane.

Dodać można, że takiej funkcji ochronnej nie będzie już można przepisać procesowi wytoczonemu na podstawie art. 417 k.c., w którym korzystne dla strony orzeczenie Sądu Najwyższego, wydane na skutek skargi, stanowić będzie, zgodnie z art. 4171 § 2 k.c., prejudykat.Reasumując, odrzucenie skargi powódki przez Sąd Okręgowy nastąpiło z naruszeniem powołanego przepisu u.k.s.c. Z tych też względów, na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.