Supreme Court dismisses request to amend ruling on state-funded legal aid costs due to unclear party designation.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court rejected a request to amend a prior decision denying the plaintiff's cassation appeal. The plaintiff argued that a combined claim for litigation costs and state-funded legal aid costs should be interpreted as a request for the latter from the State Treasury. The court held that the phrasing indicated the defendant was solely liable for the total costs, including the legal aid portion, rather than the State Treasury. Consequently, the request was dismissed because it failed to clearly distinguish between the defendant's liability and the State's direct obligation to pay the lawyer.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 122 § 1 k.p.c.; § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.; art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze: Costs of state-funded legal aid must be claimed directly from the State Treasury by the lawyer, not included in a general claim for litigation costs against the opposing party without specifying the distinct obligor and entitled party.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CSK 677/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa K. N.przeciwko T. S.A. w W.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2017 r. wniosku pełnomocnika powoda o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt V CSK 677/16, oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 czerwca 2016 r. i oddalił wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że nie rozważał, czy zachodzą podstawy do przyznania pełnomocnikowi powoda, świadczącemu pomoc prawną z urzędu, kosztów tej pomocy od Skarbu Państwa, ponieważ w skardze nie został zawarty tego rodzaju wniosek; skarżący domagał się jedynie zasądzenia tych kosztów od przeciwnika procesowego.Skarżący w ustawowym terminie wniósł o uzupełnienie postanowienia rozstrzygnięciem o przyznaniu mu wynagrodzenia od Skarbu Państwa, wyjaśniając, że wniosek o jego przyznanie połączył z wnioskiem o zasądzenie zwrotu kosztów od strony przeciwnej i obydwa zawarł w zdaniu „wnoszę o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda K.
N. zwrotu kosztów postępowania, w tym zasądzenie nieopłaconych tak w całości jak i w części kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu przez adw. B. N.”. Wskazał, że pokrycia kosztów przez Skarb Państwa dotyczy końcowy fragment, w którym domaga się zasądzenia nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zwrócił też uwagę, że koniecznym wymaganiem wniosku jest wskazanie, że koszty nie zostały pokryte, nie ma natomiast obowiązku precyzowania adresata tego wniosku. Argumentacja ta jednak jest nieprzekonująca. Wniosek zawarty w punkcie 2 skargi kasacyjnej dotyczył zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od pozwanej na rzecz powoda K.
N., w tym zasądzenia nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Takie ujęcie żądania wskazuje jako jedyny podmiot, który ma otrzymać świadczenie – powoda K. N., a jako jedyny podmiot, który ma je spełnić – pozwaną. Włączenie do żądania „nieopłaconych (…) kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu przez adw. B. N.” ujęte jest w sposób wskazujący, że należność ta ma się znaleźć wśród zwracanych kosztów postępowania, a nie, że jest to świadczenie, jakie podmiot trzeci (Skarb Państwa) ma spełnić na rzecz pełnomocnika powoda.
Zasadą jest, że koszty pomocy prawnej z urzędu, w razie wygrania sprawy przez podmiot korzystający z pomocy prawnej z urzędu, ponosi przeciwnik procesowy, a pełnomocnikowi przysługuje prawo ściągnięcia sumy należnej mu tytułem wynagrodzenia i zwrotu wydatków z kosztów zasądzonych na rzecz tej strony od przeciwnika (art. 122 § 1 k.p.c.). Natomiast koszty pomocy udzielonej z urzędu, których nie pokrywa przeciwnik strony korzystającej z tej pomocy, ani ona sama, ponosi Skarb Państwa, zobowiązany świadczyć je bezpośrednio pełnomocnikowi na jego wniosek (§ 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Dz.U. z 2015 r., poz. 1801).
Ponieważ inne podmioty są zobowiązanym i uprawnionym do zwrotu kosztów także obejmujących koszty pomocy prawnej z urzędu w razie gdy obowiązek poniesienia kosztów spoczywa na przeciwniku strony zastępowanej przez pełnomocnika z urzędu, a inne, kiedy nie ma podmiotu zobowiązanego do pokrycia tych kosztów i obciążają one Skarb Państwa, w tym wypadku zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 maja 1982 r. o adwokaturze (jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1999 ze zm.), który winien świadczyć bezpośrednio uprawnionemu pełnomocnikowi – wniosek o zwrot kosztów pomocy prawnej z urzędu powinien uwzględniać te niuanse i konkretyzować zarówno zobowiązanego jak i uprawnionego, szczególnie jeśli jest formułowany przez profesjonalistę.
W niniejszej sprawie takiego zróżnicowania nie ma, a sposób ujęcia wniosku przeczy zawarciu w nim dwóch odrębnych, wariantowo zgłoszonych żądań, w tym dotyczącego przyznania kosztów pomocy prawnej od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika powoda. Uniemożliwiało to orzeczenie o tych kosztach. Z tych przyczyn wniosek o uzupełnienie postanowienia podlegał oddaleniu.We wniosku o uzupełnienie postanowienia zwarty został też wniosek ewentualny skierowany do Sądu Apelacyjnego w (…). Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do orzekania o tym wniosku.aj r.g.