Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to obvious lack of merit and factual errors.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Supreme Court of Poland refused to accept the plaintiff's appeal for legal inconsistency against a final judgment from the District Court. The court determined that the appealed decision did not violate fundamental legal principles or general standards of resolution, as the plaintiff failed to demonstrate a glaring error in the interpretation of the law or the facts. Consequently, the appeal was deemed obviously unfounded and rejected without further analysis.
Legislator-Regeste
KI-generiertArt. 4241 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c.: An appeal for legal inconsistency is rejected if the challenged judgment is obviously unfounded, meaning it does not violate fundamental legal principles or general standards of resolution.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertVolltext
Sygn. akt V CNP 75/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi P. D.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt VI Ga […]w sprawie z powództwa P. D.przeciwko H. Sp. z o.o. w Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1200 ( jeden tysiąc dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego jej wniesieniem.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą powoda P. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 października 2011 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).Istnieją pewne analogie między tą skargą a skargą kasacyjną, obie skargi są bowiem instrumentem kontroli legalności orzeczeń, jednakże nie są tożsame.
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem. Natomiast skarga kasacyjna może wynikać tylko z zarzutu naruszenia prawa. Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie nie tylko naruszające prawo, ale takie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa. Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie. Wbrew zarzutom skarżącego nie można uznać, by Sąd drugiej instancji naruszył, i to w sposób oczywisty, rażący, przytoczony w skardze przepis prawa materialnego.
Prawidłowe zakwalifikowanie umowy wymaga dokonania wykładni oświadczeń woli stron, skarżący nie zarzucił zaś kwalifikowanego naruszenia art. 65 k.c. Błędy w ustaleniach faktycznych nie mogą być podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie można uznać zasadności twierdzenia o rażącym, kwalifikowanym naruszeniu przytoczonego w skardze przepisu prawa materialnego, co czyni skargę bezzasadną.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4241 k.p.c.O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. [aw]