Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 74/09 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal against inheritance decree due to lack of obvious legal error.

Geschäftsnummer V CNP 74/09
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected G.K.'s appeal challenging a final inheritance decree that granted her siblings statutory inheritance benefits. G.K. argued she was wrongly deprived of these benefits, causing her to pay a bank debt she otherwise would not have. The court held that such an appeal only succeeds if the error is obvious and egregious, which was not present here.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 k.p.c.; Art. 1016 k.c.: An appeal against a final inheritance decree is admissible only for obvious and egregious legal errors; mere disagreement with the interpretation of statutory benefits does not constitute such an error.

Schlagwörter

KI-generiert
inheritance decree statutory inheritance obvious legal error final judgment appeal bank debt liability

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 k.p.c.
aktualizuje się w sytuacji, w której niezgodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
Art. 417 § 1 k.c.
w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.
Art. 417 § 2 k.c.
w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Art. 1016 k.c.
mianowicie, że wskutek naruszenia art. 1016 k.c. spadkobiercy – poza J.K.
§ 145 ust. 2 reg. sąd.
(§ 145 ust. 2 reg. sąd.).
art. 1016 k.c
mianowicie, że wskutek naruszenia art. 1016 k.c.
art. 4241 k.p.c
aktualizuje się w sytuacji, w której niezgodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
albo praw człowieka i obywatela (art. 4241 § 2 k.p.c.).
art. 4248 § 2 k.p.c

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 74/09

POSTANOWIENIE

Dnia 21 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi G.K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w D.

z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt [...],

w sprawie z wniosku Banku Spółki Akcyjnej

przy uczestnictwie J.K., G.K., S.K., P.K. i J.K.

o stwierdzenie nabycia spadku po D.K.,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r. Sąd Rejonowy w D. stwierdził, że

spadek po D.K., zmarłym 22 września 2005 r. w D., nabyli z mocy ustawy: jego

rodzice po ¼ części oraz rodzeństwo po 1/6 części, z tym że małoletnia siostra J.K.

– z dobrodziejstwem inwentarza.

Postanowienie te nie zostało zaskarżone.

Uczestniczka postępowania G.K. (siostra spadkodawcy) wniosła skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia. Twierdziła

mianowicie, że wskutek naruszenia art. 1016 k.c. spadkobiercy – poza J.K. – zostali

pozbawieni

przywileju

nabycia

spadku

z dobrodziejstwem

inwentarza,

co

spowodowało, m. in., konieczność spłaty przez nich długu spadkowego w postaci

nie spłaconego kredytu bankowego. Skarżąca poniosła w efekcie szkodę, ponieważ

spłaciła z tego tytułu kwotę 18 613 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

aktualizuje się w sytuacji, w której niezgodność ta – w rozumieniu art. 4241 k.p.c.

w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c. – polega na oczywistej i rażącej obrazie

prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego

z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 174 oraz z dnia

21 lutego 2007 r., I CNP 71/06., niepubl.).

Należy podkreślić, że postanowienie spadkowe z dnia 26 lipca 2007 r.

uprawomocniło się bez zaskarżenia, w związku z czym skarga G.K. może być

skuteczna w sytuacjach wyjątkowych, gdy niezgodność z prawem wynika z

naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności

albo praw człowieka i obywatela (art. 4241 § 2 k.p.c.).

Takie

wyjątkowe

kwestionowanego

okoliczności

postanowienia

z

pewnością

spadkowego.

nie

wystąpiły

Zasadą

jest

na

tle

bowiem

odpowiedzialność spadkobierców za długi spadkowe, a nieodpowiedzialność –

wyjątkiem. Merytoryczne stanowisko, reprezentowane w skardze, nie wynika

wprost ani z treści art. 1016 k.c., ani tym bardziej z przepisu regulaminowego

(§ 145 ust. 2 reg. sąd.). Wynika natomiast z wykładni zaprezentowanej w wyroku

Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 1970 r.,, II CR 388/69 (OSNC 1970, nr 12,

poz. 229). Ta rozszerzająca wykładnia art. 1016 k.c. nie jest jednak aprobowana

bez zastrzeżeń. W piśmiennictwie podkreśla się m. in., że nie istnieje ustawowa

zasada, iż odpowiedzialność wszystkich spadkobierców musi być ukształtowana

w taki sam sposób.

Powyższa kontrowersja mogła być przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania (art. 3989 § 2 pkt 1 i 2 k.p.c.), nie należy natomiast do przesłanek

skargi z art. 4241 k.p.c. Co więcej, oznacza, że kwestionowane postanowienie

spadkowe nie zostało wydane z oczywistym i rażącym naruszeniem prawa.

Konsekwencje nieskorzystania przez skarżącą z apelacji są jednak dalej

idące z uwagi na wskazany poprzednio brak wyjątkowych okoliczności określonych

w art. 4241 § 2 k.p.c. Powodują mianowicie odrzucenie skargi na podstawie

art. 4248 § 2 k.p.c.