Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 51/14 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal challenging facts and evidence assessment under Art. 4244 § 2 k.p.c.

Geschäftsnummer V CNP 51/14
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the subsidiary intervenor's appeal challenging the lower court's final judgment. The appellant argued that the court erred in fact-finding and evidence evaluation regarding liability and damages. The court ruled that appeals under Article 4244 § 2 of the Civil Procedure Code cannot challenge factual determinations or evidence assessment, leading to the dismissal.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4244 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Appeals for setting aside final judgments cannot challenge factual findings or evidence evaluation.

Schlagwörter

KI-generiert
civil procedure final judgment factual findings evidence assessment subsidiary intervenor appeal dismissal liability damages

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4244 § 2 k.p.c.
z dnia 11 marca 2014 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
z art. 4248 § 1 k.p.c., por.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw.
Art. 245 k.p.c.
z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów.
Art. 822 k.c.
Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów.Również zarzut naruszenia art. 822 w zw.
Art. 6 k.c.
Art. 415 k.c.
art. 245 k.p.c
art. 415 k.c
art. 4248 § 1 k.p.c
z art. 4248 § 1 k.p.c., por.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 51/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie powództwa D. K.‎przeciwko V. Sp. z o.o. w M.‎z udziałem interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2015 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenient uboczny wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw. z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów.Również zarzut naruszenia art. 822 w zw. z art. 6 i art. 415 k.c. w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd, w skardze zarzuca się bowiem, że Sąd błędnie przyjął, iż powód udowodnił wszystkie przesłanki odpowiedzialności deliktowej podczas gdy powód nie wykazał należytymi dowodami, w tym dowodem z opinii biegłego, przesłanki wysokości szkody.

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).